آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری

آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری
عضويت سريع
نام کاربري :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ايميل :
نام اصلي :
کد امنيتي :
تبادل لينك اتوماتيك
عنوان :
آدرس :
کد امنيتي :
پيوندهاي روزانه
چت باكس

نام :
وب :
پیام :
2+3=:
 
(Refresh)
نیلی بلاگ

 این مقاله پنج تنظیمات دوربین ضروری که همه عکاسان ماکرو باید بدانند را آموزش می دهد. این مقاله از نکات عالی ویل نیکولاس تحت عنوان پنج تنظیمات دوربین که هر عکاس تازه کار باید بداند، الهام گرفته است. شما در این مقاله دو موضوع اصلی را متوجه خواهید شد – اطمینان از یک نقطه فوکوس عالی و اطمینان از حداکثر وضوح. که هر دوی آنها در عکاسی ماکرو بسیار مهم هستند. در ادامه این آموزش عکاسی ماکرو با ما همراه شوید – البته این مطلب حاوی نکات آموزشی مفیدی است که می توانند در ژانر های عکاسی دیگر نیز کارآمد باشند از این رو مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

فوکوس دستی (Manual Focus)، مُد دستی (Manual Mode)، حالت نمایش زنده (Live View)، تایمر خودکار (self-timer)، و حالت عکاسی پشت سر هم (burst mode) در این لیست تنظیمات قرار دارند. پس از آشنا شدن با این تنظیمات، عکاسی ماکروی شما به سرعت رشد خواهد کرد.
[عکاسی ماکرو]
۱
فوکوس دستی

فوکوس دستی یکی از مهم ترین ابزارها در جعبه ابزار یک عکاس ماکرو است. شما هنگام کار با بزرگنمایی های زیاد، به دلایلی نمی توانید بر قابلیت های فوکوس خودکار یک لنز تکیه کنید.

اول این که فوکوس دستی برای عکاسی ماکروی خلاقانه ضروری است. در عکاسی ماکرو، به خصوص در عکاسی ماکروی انتزاعی تر، شما باید نقطه فوکوس خود را در نظر بگیرید. تنها با استفاده از فوکوس دستی، می توانید این کار را با دقت بالای مورد نیاز انجام دهید.

دوم این که لنزهای ماکرو معمولا قابلیت های فوکوس خودکار نسبتا بدی دارند، به خصوص در بزرگنمایی های زیاد. نشستن و منتظر ماندن در حالیکه لنز جلو و عقب می رود، می تواند خسته کننده باشد (در نور کم مشکل حتی از این هم بیشتر می شود).
[عکاسی ماکرو]

من با استفاده از فوکوس دستی، توانستم نوک گل را شارپ ثبت کنم.

راه حل چیست؟ یاد بگیرید از فوکوس دستی استفاده کنید. با کمی تمرین، متوجه خواهید شد که می توانید به طور سریع و کارآمد فوکوس کنید، و تعداد (نرخ) عکس های خوبتان بلافاصله افزایش می یابد.
[عکاسی ماکرو]
۲
اولویت دیافراگم یا مُد دستی

هیچ راهی برای طفره رفتن از این مورد وجود ندارد. یک عکاس ماکرو باید حداکثر کنترل را بر عمق میدان خود داشته باشد.

در بزرگنمایی های زیاد که مشخصه عکاسی ماکرو هستند، عمق میدان اغلب بر حسب میلیمتر است. و همانطور که در بالا ذکر شد، لازم است که از آن ناحیه داخل فوکوس به نفع خودتان استفاده کنید.

یک راه برای انجام این کار، انتخاب دقیق عمق میدان است. این ممکن است شامل استفاده از یک عمق میدان کم برای به دست آوردن یک ظاهر انتزاعی تر، یا یک عمق میدان زیاد برای اطمینان از به دست آوردن یک سوژه کاملا شارپ باشد. صرف نظر از این، امکان تغییر عمق میدان از یک سوژه به سوژه دیگر، و از یک تصویر به تصویر دیگر، بسیار مهم است.
[عکاسی ماکرو]

من می دانستم که به یک عمق میدان بسیار کم نیاز داشتم، اگر می خواستم این عکس گل لاله را ثبت کنم. من از مُد دستی برای انتخاب یک دیافراگم f/4.2 استفاده کردم.

دو تنظیمات وجود دارد که این سطح کنترل را ارائه می دهند: مُد اولویت دیافراگم (با علامت A یا Av بر روی صفحه گردان مُد دوربینتان) به شما اجازه می دهد تا دیافراگم (و در نتیجه عمق میدان) را تنظیم کنید. سپس دوربین سرعت شاتر را بر اساس نورسنج داخلی خود تنظیم می کند. مُد دستی (با علامت M بر روی صفحه گردان مُد دوربینتان) به شما اجازه می دهد تا دیافراگم را کنترل کنید، اما امکان کنترل سرعت شاتر را نیز به شما می دهد. عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد

من به طور کلی از مُد دستی استفاده می کنم، چون دوست دارم تصمیمات بسیار دقیق (در کسری از ثانیه) در مورد سرعت شاتر بگیرم. اما دلایل خوبی برای استفاده از مُد اولویت دیافراگم نیز وجود دارد. هر کدام از این دو مُد را که انتخاب می کنید، مطمئن شوید که عمق میدان را به صورت آگاهانه تنظیم کنید تا متناسب با دید خلاقانه شما باشد.

۳
حالت نمایش زنده

حالت نمایش زنده به چند دلیل در عکاسی ماکرو مفید است.

اول از همه، حالت نمایش زنده به شما اجازه می دهد تا نقطه فوکوس خود را بررسی کنید. همانطور که در بالا ذکر شد، رسیدن به نقطه فوکوس مورد نظر شما در عکاسی ماکرو ضروری است. با استفاده از حالت نمایش زنده، می توانید بر روی صفحه نمایش زوم کنید تا مطمئن شوید که در جلو یا عقب فوکوس نمی کنید.
[عکاسی ماکرو]

حالت نمایش زنده به شما اجازه می دهد تا تصویری مانند این بگیرید که در آن می توانید به طور دقیق بر روی پایه گل فوکوس کنید.

علاوه بر این، در برخی از دوربین ها، حالت نمایش زنده شما را قادر می سازد تا لرزش دوربین را کاهش دهید و تصاویر خود را شارپ نگه دارید.

چه طور؟ برای دوربین های مربوطه (من توصیه می کنم بررسی کنید که آیا این در مورد دوربین شما صدق می کند یا نه، چون این یک ترفند عالی است)، هنگامی که حالت نمایش زنده فعال است، آینه در دوربین شما بلافاصله رو به بالا می چرخد. به طور معمول، این چرخش آینه زمانی اتفاق می افتد که شما دکمه شاتر را فشار می دهید، که باعث لرزش دوربین و در نتیجه کاهش میزان وضوح می شود.

اما در حالت استفاده از نمایش زنده، این پیش چرخش به این معنی است که وقتی شما در نهایت دکمه شاتر را فشار می دهید، هیچ لرزش اضافی رخ نمی دهد.
[عکاسی ماکرو]

من این تصویر دستی را در هنگام غروب گرفتم، و به سختی یک تصویر شارپ به دست آوردم.

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۳ تیر ۱۳۹۷ساعت 2:14
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 12 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 عکاسی فانتزی از گروه موسیقی مورد علاقه خود را دوست دارید؟ در این آموزش عکاس موسیقی حرفه ای، مت هیگز، اسرار خود را در زمینه گرفتن عکس های عالی در کنسرت ها فاش می کند. مطالعه این آموزش شما را برای عکاسی در شرایط کم نور و کار با سوژه های متحرک آماده می کند، از این رو مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

اگر شما هم طرفدار موسیقی و هم عکاسی هستید، طولی نمی کشد که وسوسه می شوید علایق خود را با هم ترکیب کرده و شروع به تلاش برای عکس گرفتن از هنرمندان مورد علاقه خود بر روی صحنه در کنسرت ها بکنید.

این سفر شما چه با چند عکس از یک گروه موسیقی دو نفره در یک کافه محلی شروع شود و چه با عکاسی از یک کنسرت در یک سالن اجرای موسیقی یا جشنواره مشخص، ترفندها و نکات عکاسی از کنسرت ارائه شده در این آموزش به شما کمک خواهد کرد تا به سرعت در این کار پیشرفت کنید.

موسیقی زنده، با سوژه های به سرعت در حال حرکت در شرایط نور آزمایشی، مسلما یکی از سخت ترین ژانرهای عکاسی است، اما ثبت تصاویری که پر از انرژی و اتمسفر هستند، بسیار لذتبخش و سرگرم کننده نیز هست.
پیش از نمایش

انتخاب تجهیزات مناسب برای عکاسی از کنسرت می تواند کار شما را در جلوی صحنه – یعنی، فاصله بین صحنه و جمعیت برای تیم امنیتی و عکاسان – بسیار آسان تر کند.

به طور کلی، عکاسان تنها اجازه دارند در طول سه آهنگ اول، و بدون فلاش عکس بگیرند، بنابراین اگر تجهیزات قابل اطمینان نداشته باشید، دریچه فرصت شما برای گرفتن تصاویر خیره کننده می تواند به سرعت ناپدید شود.

دو عامل اصلی هنگام انتخاب دوربین برای عکاسی کودک در آتلیه کودک  از یک گروه موسیقی وجود دارد که باید در نظر بگیرید: این که چقدر خوب تنظیمات ایزوی بالاتر و عملکرد فوکوس خودکار را مدیریت می کند.

تنظیمات ایزوی یک دوربین میزان حساسیت سنسور آن نسبت به نور را کنترل می کند، و در سطوح بالاتری که اغلب برای موسیقی زنده مورد نیاز است، مانند ایزو ۱۶۰۰ یا ایزو ۳۲۰۰، نویز تصویری که ایجاد می کند می تواند آنقدر قوی باشد که کیفیت تصویر را به طور قابل توجهی کاهش دهد.
[عکاسی از کنسرت]

شما احتمالا به تنظیمات ایزوی بالا نیاز خواهید داشت، بنابراین بهتر است دوربینی بگیرید که بتواند در این زمینه خوب عمل کند.

یک دوربین خوب برای عکاسی از موسیقی زنده می تواند این ایزوهای بالاتر را بدون ایجاد یک مقدار نویز غیر قابل استفاده، کنترل کند. گرچه استثنائاتی وجود دارد، اما به عنوان یک قانون، هرچه اندازه سنسور یک دستگاه بزرگتر باشد، و جدید (نو)تر باشد، عملکرد آن تمیزتر خواهد بود.

این اصل دوم معمولا در مورد سیستم فوکوس خودکار یک دستگاه نیز صادق است. در اینجا، شما باید دوربینی را انتخاب کنید که در سطوح نور کم مانند -۳EV یا کمتر از آن همچنان خوب عمل کند.

مدل های پرطرفدار فعلی در میان عکاسان موسیقی حرفه ای، گزینه های فول فریم مانند EOS 5D Mark IV و S-1D X Mark II کانن، و همچنین D750، D850 و D5 نیکون می باشند.
[عکاسی از کنسرت]

Nikon D750 گزینه محبوبی در میان عکاسان موسیقی است.

در مورد لنز، همه چیز به دیافراگم های باز بستگی دارد، و شما باید به دنبال اپتیک هایی بگردید که حداکثر دیافراگم f/2.8 یا سریع تر را ارائه می دهند.

برای شروع لنز پرایم ۵۰mm f/1.8 گزینه خوبی است، چون یک دیافراگم بسیار سریع برای جمع آوری حداکثر نور و یک فاصله کانونی خوب برای پرتره و عکس های نیم تنه ارائه می دهد، و قیمت آن هم نسبتا مناسب است.

بعد از آن می توانید لنز خود را به یک لنز زوم استاندارد حرفه ای مانند ۲۴-۷۰mm f/2.8 ارتقاء دهید، که انتخاب خوبی برای سالن های کوچک و متوسط است، و همچنین لنزهای زوم تله حرفه ای مانند ۷۰-۲۰۰mm f/2.8، که برای کنسرت ها و جشنواره هایی با صحنه های بزرگتر بهتر است.
[عکاسی از کنسرت]

یک لنز ۵۰mm f/1.8 پایه ارزان انتخاب خوبی برای عکاسی از موسیقی زنده است.

خرید تجهیزات عکاسی موسیقی دست دوم اغلب عاقلانه است، چون با وجود افرادی که روی دست جمعیت بلند می شوند، نوشیندنی هایی که پرتاب می شوند، و با حرکت در تاریکی، تمام تجهیزات در طول روند کار به ناچار کمی ضربه می خورند و خراش برمی دارند. در این زمینه، عملکرد تجهیزات است که اهمیت دارد، نه زیبایی بی عیب و نقص آنها.

شما همچنین می توانید قبل از حضور در نمایش با جستجوی عکس های موجود از تور یک گروه موسیقی، یا تورهای گذشته در اینستاگرام یا فیسبوک، یک مزیت اضافی به دست آورید. به عنوان مثال، آیا خواننده معمولا میکروفون را در یک دست خاص نگه می دارد؟ این ممکن است بدین معنی باشد که شما برای گرفتن عکس های واضح و غیر مبهم از چهره آنها باید در طول شب در سمت خاصی از آنها قرار بگیرید.
[عکاسی از کنسرت]

عکس گرفتن از فاصله دور نیز می تواند نتایج عالی به همراه داشته باشد، به خصوص زمانی که اجرا شامل آتش بازی باشد.

آیا یکی از اعضای گروه موسیقی به طور خاص عادت به ایجاد حالات چهره خنده دار یا پریدن در هوا دارد؟ شما باید برای گرفتن عکس های جالب، در طول نمایش به دقت آنها را زیر نظر داشته باشید. یا شاید در یک تاریخ دیگر نمایش آتش بازی هم وجود داشته باشد؟ آماده شوید تا در طول اجرا کمی عقب بایستید تا بتوانید عکس های هیجان انگیزی از شعله ها یا صحنه پوشیده از دود بگیرید.
بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی از موسیقی زنده

در عکاسی موسیقی، انتخاب تنظیمات مناسب گاهی اوقات می تواند یک چالش باشد، و اغلب، تنظیماتی که برای یک نمایش مناسب است برای یک نمایش دیگر به کمی تغییر نیاز دارد – حتی اگر هر دو در یک سالن باشند.

در اینجا تنظیمات اصلی دوربین را برای شما شرح خواهم داد.
مُد نوردهی

در محیط پر جنب و جوش کنسرت، مهم ترین چیز به نظر من این است که آنقدر با کنترل دوربینتان آشنایی داشته باشید که عملکرد آن طبیعی به نظر برسد. به همین دلیل، من تصمیم گرفتم همیشه در مُد نوردهی دستی عکس بگیرم، چون از این که خودم بتوانم سرعت شاتر، دیافراگم و ایزو را در واکنش به نور در حال تغییر تنظیم کنم، لذت می برم.
[عکاسی از کنسرت]

مُد اولویت دیافراگم یا دستی هر دو به طور معمول برای عکاسی از موسیقی زنده استفاده می شوند.

برخی از عکاسان کنسرتی که من می شناسم ترجیح می دهند با استفاده از مُد اولویت دیافراگم عکس بگیرند، که در آن می توانند دیافراگم و سطح ایزو را تنظیم کنند، و سپس در صورت لزوم از جبران نوردهی به جای آن استفاده کنند. هر دو روش می تواند نتایج خوبی داشته باشد.

مزیت استفاده از مُد دستی، کنترل کامل بر نوردهی است، به طوری که وقتی سیستم نورسنجی دوربین به اندازه کسری از ثانیه نور را اشتباه محاسبه کرد تعجب نکنید، اما عیب آن مدت زمانی است که طول می کشد تا تغییر ایجاد شود.

مزیت استفاده از مُد اولویت دیافراگم، کنترل نوردهی سریع تر و کمتر پیچیده است که اجازه می دهد شما بیشتر بر روی ترکیب بندی تمرکز کنید، اما عیب آن این است که گاهی اوقات کم یا زیاد نوردهی می کند.
دیافراگم

به طور کلی، من معمولا سعی می کنم دیافراگم را حدود f/2.8 نگه دارم که اجازه ورود مقدار زیادی نور به داخل سنسور را می دهد، در حالیکه عمق میدان را حفظ می کند که بخش عمده سوژه را در فوکوس نگه می دارد. در سالن های تاریک من دیافراگم را بر روی لنزهایی که این قابلیت را دارند تا f/1.8 باز می کنم، در حالیکه در سالن های روشن و در جشنواره های فضای باز، ممکن است آن را تا f/5.6 باریک کنم تا تصاویر شارپی به دست آورم که هنوز هم یک پس زمینه مات دارند.
[عکاسی از کنسرت]
سرعت شاتر

به عنوان حداقل مقدار، من سعی می کنم از کاهش سرعت شاتر به زیر ۱/۲۰۰ ثانیه جلوگیری کنم تا از واضح و شارپ شدن همه چیز در عکس ها به جز سوژه های به سرعت در حال حرکت مطمئن شوم. در جایی که اعضای گروه موسیقی به طور خاص فعال باشند، یا جایی که نور اجازه دهد، سعی می کنم این مقدار را به ۱/۵۰۰ ثانیه، و گاهی اوقات حتی بیشتر از آن افزایش دهم.

اگر قرار باشد برای به دست آوردن یک تصویر به خوبی نوردهی شده در ۱/۲۰۰ ثانیه تلاش کنم، ترجیح می دهم سطح ایزو را به قیمت ایجاد نویز تصویر افزایش دهم، به جای این که وضوح تصویر را به دلیل افزایش ماتی حرکتی از دست بدهم.
ایزو

هنگامی که من وارد اکثر سالن ها می شوم، با حساسیت ایزوی ۱۶۰۰ شروع به کار می کنم – تنظیماتی که می دانم مقداری نویز ایجاد می کند که از نطر من قابل قبول است – و در صورت لزوم آن را بیشتر می کنم تا من را به حداقل سرعت شاتر و دیافراگم ذکر شده در بالا برساند.
[عکاسی از کنسرت]

در شرایط روشن، که در آن می توانم دیافراگم را بسته تر کرده و سرعت شاتر را افزایش دهم، سعی می کنم ایزو را به ۴۰۰ یا ۸۰۰ کاهش دهم تا نتایج حتی تمیز (واضح) تری به دست آورم.
فوکوس کردن

به طور معمول، حساس ترین نقطه فوکوس خودکار یک دوربین نقطه مرکزی آن است، و به همین دلیل، من معمولا مُد فوکوس تک نقطه ای (single point) دستگاهم را فعال کرده، و بر روی نقطه مرکزی تنظیم می کنم. به این ترتیب، قبل از ترکیب بندی و گرفتن عکس، می توانم دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهم تا بر روی چهره سوژه فوکوس کنم.

عکاسان دیگر گاهی اوقات تصمیم می گیرند سوژه خود را با فوکوس پیوسته دنبال کنند، یا بعد از این که اول در مورد ترکیب بندی تصمیم گرفتند، به سرعت نقطه فوکوس خود را تغییر دهند. این تکنیک ها هم می توانند کارساز باشند، اما در نور کم، گاهی اوقات می تواند به عکس هایی با فوکوس اشتباه منجر شود. همه این روش ها را امتحان کنید و ببینید کدام یک از آنها برای شما طبیعی تر به نظر می رسد، و کدام یک به نرخ عکاسی بهتری با دوربین خاص شما منجر می شود.
مُد نورسنجی

من معمولا همیشه دوربینم را بر روی گزینه نورسنجی نقطه ای (spot-metering) تنظیم می کنم، مگر این که بخواهم یک تصویر عریض یا واید از کل سالن یا صحنه بگیرم.
[عکاسی از کنسرت]

نورسنجی نقطه ای تنها از بخش کوچکی از کادر برای محاسبه نوردهی صحیح استفاده می کند.

با اعمال این گزینه به ناحیه فوکوس در مرکز کادر، زمانی که بر روی چشم یک هنرمند فوکوس می کنم، آن ناحیه با حداکثر دقت نوردهی می شود. بسیاری از سناریوها تفاوت های بزرگی بین هایلایت ها و سایه ها دارند، که می تواند سیستم نورسنجی دوربین را از کار بیاندازد، اما این روش به طور کلی برای من جواب می دهد.

لنزک: به عنوان یک آموزش تکمیلی دیگر برای مبحث نوردهی در کنسرت، مطلب «آموزش تنظیمات دوربین برای مبتدیان عکاسی از کنسرت» را مطالعه نمایید.
سرعت عکاسی پشت سر هم

من به طور کلی سرعت عکاسی پشت سر هم دوربینم را بر روی گزینه کم پیوسته (continuous low) تنظیم می کنم. این به من اجازه می دهد تا با پایین نگه داشتن دکمه شاتر به سرعت چند عکس پشت سر هم بگیرم، اما با سرعتی که کمی تفاوت در حرکات یا حالات سوژه دیده می شود، به طوری که در نهایت به ده عکس با ظاهر یکسان نمی رسم.

اگر ببینم که به نظر می رسد یک هنرمند می خواهد از روی چیزی بپرد، آن وقت سرعت عکاسی پشت سر هم دوربینم را به بالای پیوسته (continuous high) تغییر خواهم داد.
نوع فایل

Raw، Raw، Raw. اگر می خواهید در طول پردازش بهترین نتایج را به دست آورید، اطلاعات فایل بسیار بیشتری که در یک فایل Raw در مقایسه با یک فایل JPEG ذخیره می شود ضروری است.
[عکاسی از کنسرت]

برای به دست آوردن حداکثر انعطاف پذیری، فرمت فایل های خود را به Raw تغییر دهید.

مهم نیست چقدر عکاس موسیقی شایسته ای باشید، شما هیچ وقت نمی توانید تمام نوردهی هایی که ثبت می کنید را عالی به دست آورید. فایل های Raw محدوده بیشتری برای بازگرداندن جزئیات در هایلایت ها و سایه ها نسبت به یک فایل JPEG فراهم می کنند، و همچنین به شما اجازه می دهند تا برای به دست آوردن نتایجی که طبیعی به نظر برسند، میزان کاهش نویز اعمال شده به تصاویر را کنترل کنید.
آموزش کادربندی در عکاسی از کنسرت

خب شما چیدمان و تنظیمات خود را انتخاب کرده اید – اکنون وقت آن است که در مورد این که چه تصاویری باید بگیرید، و چطور عکاسی از کنسرت را کادربندی کنید، صحبت کنیم.

تنوع کلید کار است. مهم نیست از چه لنزی استفاده می کنید، سعی کنید در هر نمایش در تمام جهات و با انواع ترکیب بندی ها عکس بگیرید، به طوری که در نهایت مجموعه ای از عکس هایی به دست آورید که توجه بینندگان را جلب می کنند، و کاربردهای بالقوه زیادی در رسانه های دیگر دارند.

یک عکس نزدیک از چهره مرد یا زن جلویی ممکن است یک پرتره چاپی عالی شود، اما اگر تمام چیزی که شما می گیرید صدها تصویر مشابه باشد، چیز زیادی در مورد خود کنسرت، مانند جو یا مخاطبان آن نشان نخواهید داد. سعی کنید به سوژه ها نزدیک شوید تا عمق دراماتیک بیشتری به دست آورید، یا به صورت واید عکس بگیرید و تعامل کل گروه را نشان دهید.
[عکاسی از کنسرت]

تنها از گروه موسیقی عکس نگیرید؛ ثبت مخاطبان را نیز در نظر بگیرید.

فراموش نکنید مخاطبانی که از نمایش لذت می برند را نیز ثبت کنید، و چند تصویر با جزئیات از لیست آهنگ ها و آلات موسیقی هم بگیرید. اگر یک مجموعه عکس بگیرید که شامل تمام این چیزها باشد، چیزی خواهید داشت که برای همه جذاب است.

حواستان به درهم ریختگی های روی صحنه باشد، و سعی کنید از قرار دادن میکروفون ها و پایه های آنها، قسمت هایی از آلات موسیقی و اعضای دیگر در جلوی نقطه کانونی تصویرتان اجتناب کنید، چون آنها حواس پرتی ایجاد می کنند و باعث می شوند عکس ها نسنجیده و غیر حرفه ای به نظر برسند.


نتیجه گیری

مانند تمام سوژه های عکاسی دیگر، هرچه بیشتر از موسیقی زنده عکس بگیرید، در این کار بهتر می شوید. با کسب تجربه، نه تنها می توانید هنگام انتخاب تنظیمات سریع تر به موقعیت ها واکنش نشان دهید، بلکه بهتر می توانید کاری را که یک هنرمند ممکن است بعد از آن انجام دهد احساس کنید، به این معنی که آماده خواهید بود تا به محض این که اتفاق افتاد یک عکس عالی از آن بگیرید.

انتظار نداشته باشید که در هر نمایش تصاویر برنده جایزه بگیرید، و اگر کسی عکسی گرفت که شما نگرفتید، افسرده نشوید. اگرچه عوامل زیادی خارج از کنترل شماست، اما همیشه هنگام عکاسی از موسیقی زنده یک عنصر شانس وجود دارد. از همه مهمتر این که از کار خود لذت ببرید!

نویسنده: مت هیگز (Matt Higgs)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۳ تیر ۱۳۹۷ساعت 2:13
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 14 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 

عکاسی را به سادگی نمی توان فراگرفت و به فردی تبدیل شد که در این زمینه می تواند عملکردی بزرگ از خود نشان دهد و استعداد خود را به خوبی به نمایش بگذارد. انجام این عمل نیاز است تا با آگاهی لازم همراه باشد.

این آموزش برای مبتدیان عکاسی از کنسرت در نظر گرفته شده است. اگر شما یک دوربین DSLR دارید و به یادگیری نحوه کنترل تنظیمات دوربین خود برای گرفتن عکس های عالی در کنسرت ها یا رویداد های مشابه علاقه مند هستید، این آموزش عکاسی برای شماست. اگر شما یک عکاس با تجربه هستید که قبلا از نمایش ها عکاسی نکرده است، ممکن است اطلاعات مفیدی در این مطلب همراه با نکات زیادی که در حال حاضر می دانید، وجود داشته باشد. به دلیل پایه ای بودن آموزش (پرداختن به مقدمات عکاسی مثل نوردهی، نورسنجی و فوکوس) و همچنین در بر داشتن نکاتی که می توانند برای عکاسی در شرایط کم نور یا دارای حرکت زیاد مورد استفاده قرار گیرند، مطالعه این مطلب را به همه عکاسیی های عزیز توصیه می کنیم.

اول از همه: هیچ تنظیمات دوربین کامل و بی نقصی برای عکاسی از کنسرت وجود ندارد.

هر موقعیت نیازمند تنظیمات دوربین متفاوتی است که بر اساس عوامل بی شماری می باشند. چقدر نور وجود دارد؟ آیا سوژه در حال حرکت است؟ من چقدر عمق میدان می خواهم؟ آیا اشکالی ندارد که عکس های من دانه دانه (نویز دار) باشند؟

اغلب به طور خاص از عکاسان موسیقی سوال می شود «از چه تنظیماتی استفاده می کنید؟» هر عکاس کنسرت، یا هر عکاس به طور کلی، می داند که پاسخ این سوال چندان مفید نخواهد بود، چون تنظیمات شما به طور مداوم با توجه به وضعیت تغییر می کند. آنچه مفید است به دست آوردن یک درک پایه از این که هر تنظیمات چطور عمل می کند، هر تنظیمات را تا چه حدی می توانید پیش ببرید، و یک پایه برای شروع عکاسی در آن است.

بسیاری از مبتدیان عکاسی به سمت عکاسی از کنسرت کشیده می شوند، چون جای جذابی برای شروع است! شما به گروه های موسیقی نزدیک می شوید و از مصاحبت با آنها لذت می برید، فرصت ثبت صدها لحظه با ارزش برای عکاس» را دارید، و با عکاسی خود کار نیز می کنید. علیرغم جذب مبتدیان، عکاسی از یک کنسرت یکی از سخت ترین شرایط برای هر عکاس است. نور بسیار کم، شرایط نوری دائما در حال تغییر، و سوژه های به سرعت در حال حرکت، گرفتن عکس های عالی را بسیار سخت می کنند.

هنگامی که شما برای اولین بار عکاسی از کنسرت را آغاز می کنید، به احتمال زیاد با نمایش های محلی کوچک شروع می کنید تا مجموعه نمونه کارهای خود را بسازید. گاهی اوقات این نمایش ها بدترین شرایط نورپردازی را دارند، که کار را بسیار سخت می کند. اما خبر خوب این است که هیچ کس اهمیت نمی دهد اگر شما دوربینتان را آنجا بیاورید، و برای خودتان عکاسی کنید، بنابراین هیچ فشاری وجود ندارد و شما می توانید با خیال راحت آزمایش و تمرین کنید!

اگر هنوز یک «لنز سریع» ندارید، Yongnuo 50mm f/1.8 به عنوان اولین لنز برای عکاسی از کنسرت، گزینه خوبی برای شروع است.

عکاسی بارداری در آتلیه بارداری: به لنزی که بیشینه گشودگی دیافراگم بزرگ تری داشته باشد (ضریب اف کوچکی مثل f/1.8)، «لنز سریع» گفته می شود، چراکه اجازه تنظیم سرعت شاتر های سریع تر را می دهد.
نگاهی سریع به تنظیمات پایه دوربین

مُد نوردهی: دستی (Manual)

سرعت شاتر: ۱/۲۵۰ ثانیه یا سریع تر

دیافراگم: کاملا باز (f/1.4-f/2.8)

ایزو: بالاترین حد ممکن؛ ماکزیمم ۳۲۰۰

تراز سفیدی: WB خودکار

فوکوس خودکار: متوالی (Al-Servo)

حالت عکاسی: متوالی (پیوسته)

نورسنجی: N/A

کیفیت تصویر: RAW
تنظیمات دوربین برای عکاسی از کنسرت

تمام تنظیمات دوربین شما با هم ترکیب می شوند تا به یک تصویر با نوردهی مناسب منجر شوند. داشتن یک درک پایه از مثلث نوردهی مهم است، و به شما کمک می کند تا بفهمید چطور باید تنظیمات خود را برای هر وضعیت تغییر دهید.

در واقع، مثلث نوردهی به دست آوردن نوردهی صحیح را بسته به سه چیز بیان می کند:

ایزو – سنسور دوربین شما نسبت به نور چقدر حساس است

سرعت شاتر – شاتر چه مدت باز می ماند تا به نور اجازه ورود دهد

دیافراگم – اندازه گشایش لنز شما، که اجازه می دهد نور وارد شود

در عکاسی از کنسرت، شما دائما در حال تلاش هستید تا اجازه ورود بیشترین مقدار نور ممکن را بدهید. بنابراین می خواهید که دیافراگم کاملا باز، ایزو بالا، و سرعت شاتر پایین باشد… اما اگر زیاده روی کنید عواقبی برای هر یک از این تنظیمات وجود دارد. ما به هر یک از این تنظیمات و عواقب فراتر رفتن از محدودیت های آنها خواهیم پرداخت.
مُد نوردهی: دستی

عکاسی در مُد نوردهی دستی (M) بیشترین کنترل را بر نوردهی تصویر به شما می دهد. شما می خواهید قادر به تغییر سریع تنظیمات خود برای غلبه بر شرایط نوری در حال تغییر، به خصوص هنگام عکاسی از کنسرت باشید.

برخی از افراد ممکن است مدهای AV (اولویت دیافراگم) یا TV (اولویت شاتر) را برای عکاسی از نمایش ها توصیه کنند، اما من آنها را توصیه نمی کنم چون شما به کنترل کامل بر دیافراگم، ایزو، و سرعت شاتر برای تنظیم بر اساس موقعیت نیاز دارید. جنبه مثبت دیگر این است که عکاسی به صورت دستی به سرعت شما را مجبور خواهد کرد تا یاد بگیرید چطور هر تنظیمات بر تصویر شما تاثیر می گذارد و به همین دلیل شما عکاس بهتری خواهید شد!

عکاسی: یکی از نکاتی که به شما عزیزان توصیه می کنیم، تمرین برای تسلط پیدا کردن بر اعمال تنظیمات یا تنظیم سریع دوربین است. اینکه بتوانید سریع و بدون فکر، حتی در تاریکی، برای مثال سرعت شاتر را تغییر دهید. در عکاسی از رویداد هایی مثل کنسرت، عکاسی حیات وحش و یا عکاسی از برخی ورزش ها، صحنه ها و لحظات ناب خیلی سریع اتفاق افتاده و ناپدید می شوند. بنابراین علاوه بر اینکه مهم است توجه خود را به اطراف خود یا صحنه نگه دارید، باید دست تان نیز در کار کردن با دوربین خود روان و سریع باشد تا در صورت نیاز به تغییر تنظیمات لحظه ای ناب را از دست ندهید.
سرعت شاتر: ۱/۲۵۰ ثانیه یا سریعتر

در حالت ایده آل سرعت شاتر شما باید تا جایی که ممکن است سریع باشد، به اندازه ای که وضوح را حفظ کنید و سوژه ها تار نشوند، و در عین حال عکس هم به اندازه کافی روشن باشد.

اگر سرعت شاتر شما بیش از حد آهسته باشد، وقتی سوژه ها در کادر حرکت می کنند شما ماتی حرکت (motion blur) به دست می آورید. این یک چالش بزرگ در عکاسی از کنسرت است، چراکه در آن سوژه های شما دائما در حال حرکت هستند و شما واقعا باید حرکت را متوقف یا فریز کنید.

۱/۲۵۰ ثانیه پایه خوبی است، اما یک قانون نیست. این سرعت بیشتر حرکت را به خوبی ثبت می کند، و اجازه می دهد نور کافی وارد شود بنابراین شما مجبور نیستید تنظیمات دیگر خود را بیش از حد تغییر دهید. اگر نورپردازی نمایش روشن است، و شرایط به شما اجازه می دهد تا سرعت شاتر خود را به چیزی مانند ۱/۴۰۰ یا ۱/۶۴۰ ثانیه افزایش دهید، آن وقت می توانید حرکت را به خوبی متوقف کنید.

در شرایط خیلی کم نور، ممکن است مجبور شوید سرعت شاتر خود را به زیر ۱/۲۵۰ ثانیه کاهش دهید. شما می توانید این کار را انجام دهید، اما باید در مورد سرعت آهسته تر از ۱/۱۰۰ ثانیه مراقب باشید، حتی اگر سوژه ها خیلی حرکت نمی کنند. بر روی صفحه پیش نمایش دوربینتان سخت می توانید بگویید که آیا مقدار کمی ماتی حرکت دارید یا نه، اما واقعا ناراحت کننده است که به خانه بروید و ببینید همه عکس هایتان تار و فاقد وضوح (شارپنس) هستند.

اینها چند نمونه خوب از «متوقف یا فریز کردن حرکت» در یک لحظه ناب هستند:

با استفاده از یک سرعت شاتر سریع، من توانستم پریدن خواننده را در کادر متوقف کنم؛ که یکی از جالب ترین لحظات بود.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۴۰۰، دیافراگم f/2.8، ایزو ۲۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، کانن ۱۶-۳۵mm f/2.8L II

برای این عکس من سرعت شاترم را بر روی ۱/۱۰۰۰ ثانیه قرار دادم، چون نمی خواستم کاغذ رنگی های در حال افتادن تار شوند. عکاسی در مد دستی و توانایی تغییر سریع سرعت شاترم به من اجازه داد تا این لحظه را ثبت کنم.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۱۰۰۰ ثانیه، دیافراگم f/2.8، ایزو ۱۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 6D، کانن ۱۶-۳۵mmm f/2.8L II
دیافراگم: f/1.4 – f/2.8+

برای عکاسی از کنسرت ها، شما به یک لنز «سریع» تخصصی نیاز دارید که اجازه استفاده از یک دیافراگم با ضریب اف (f-number) کوچک را می دهد. آنها اغلب واقعا گران قیمت هستند، اما گزینه های مختلف لنز تقریبا با هر قیمتی وجود دارد. این لنزها اجازه ورود نور بیشتر را می دهند به طوری که شما مجبور نیستید سرعت شاتر خود را خیلی آهسته یا ایزو را واقعا زیاد کنید (بعدا به این مورد خواهیم رسید) تا تصاویر به اندازه کافی روشنی به دست آورید.

شما اغلب با باز ترین دیافراگم ممکن عکس می گیرید، یعنی از کوچک ترین ضریب اف که لنزتان اجازه می دهد استفاده می کنید. یک عیب آن این است که هرچه ضریب اف شما عدد کوچک تری (دیافراگم باز تر) باشد، عمق میدان کم تری خواهید داشت، و عکس شما به اندازه وقتی که یک ضریب اف بزرگتر تنظیم می کردید شارپ نمی شود. این امر می تواند به از دست دادن نقطه فوکوس شما منجر شود، اما لنزها و دوربین های خوب کمتر در این مورد دچار مشکل می شوند.

اما داشتن یک عمق میدان کم می تواند افکتی عالی برای استفاده باشد، حتی اگر به معنی از دست دادن چند عکس باشد. این کار می تواند عکس های شما را جالب تر کند، به خصوص اگر به سوژه خود نزدیک باشید. این امر به طور موثر سوژه و پس زمینه شما را از هم جدا می کند. اینها چند نمونه هستند.

عکاسی: عمق میدان کم، به عکاس اجازه می دهد روی سوژه فوکوس کرده و آن را واضح و شارپ ثبت کند، در عین حال پس زمینه ای مات داشته باشد – یا به عبارتی سوژه و پس زمینه را از هم جدا کند. اگر با عمق میدان آشنایی کامل ندارید، «عمق میدان را عمقی یاد بگیرید».

در این تصویر، می توانید ببینید که کل بدن سوژه در فوکوس است، در حالیکه دست ها در جلو یا پیش زمینه تصویر، و همچنین ابر ها و ساختمان در پشت یا پس زمینه تار هستند.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۲۰۰۰ ثانیه، دیافراگم f/1.8، ایزو ۱۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، سیگما ۵۰mm f/1.4 EX DG HSM

می بینید که ست درام و صحنه پشت سوژه، و همچنین جلوی صحنه با سیم میکروفون تار هستند. به دلیل عمق میدان کم، سطح بسیار باریکی از این تصویر در فوکوس است – شاید ۱۵ سانتیمتر یا بیشتر. شما می توانید این سطح را با توجه به این که چطور صورت و شانه های سوژه در فوکوس هستند شناسایی کنید، اما نزدیک ترین انتهای میکروفون و همچنین بازوی سمت چپ او خارج از فوکوس هستند.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۵۰۰ ثانیه، دیافراگم f/1.4، ایزو ۱۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، کانن ۳۵mm f/1.4L
ایزو: ۳۲۰۰-۵۰۰

اثر ایزو (ISO) بر روی عکس های شما بسیار ساده است؛ اگر ایزوی شما بالا باشد، در عکس هایتان دانه دانه یا نویز خواهید داشت، اگر پایین باشد نه.

اگر می خواهید عکس های به اندازه کافی روشن بگیرید، ایزو ممکن است اولین چیزی باشد که باید آن را تنظیم کنید. کمی نویز بیشتر در تصویر شما بهتر از داشتن یک عکس تار از مهم ترین عکس های شب نمایش است که شما به خاطر سرعت شاتر زیادی آهسته خود به دست آورده اید. شما معمولا با یک دیافراگم کاملا باز عکس می گیرید بنابراین برای افزایش نوردهی یا روشن تر کردن تصویر گزینه دیگری جز بالا بردن ایزو (افزایش حساسیت سنسور به نور) پیش رو ندارید.

توانایی دوربین ها در رابطه با ایزو های بالا و میزان نویز ایجاد شده متفاوت است. برخی از دوربین های DSLR قابل توجه در سمت کانن شامل کانن EOS 6D و کانن EOS 5D Mark III هستند. با دوربین هایی مانند اینها، شما قادر به تنظیم ایزوی خود به سطوح بالا مانند ۶۴۰۰ خواهید بود، بدون این که در نهایت تصویری بیش از حد دانه دانه (نویز دار) و غیر قابل استفاده داشته باشید.

صرف نظر از اینکه چه دوربینی دارید، من پیشنهاد می کنم که ایزوی خود را از ۵۰۰ یا بیشتر شروع کنید، و سپس اگر خواستید تصویرتان روشن تر باشد سریع آن را تا ۲۰۰۰ افزایش دهید. نقطه بهینه شما باید چیزی بین ۱۲۵۰-۱۰۰ باشد، قبل از این که دانه دانه یا نویز قابل توجهی در عکس های شما نمایان شود. شما باید دوربین خود را تست کنید تا ببینید عکس در سطوح ایزوی بالاتر از آن چطور به نظر می رسد – اگر عالی به نظر نمی رسید، باید برای افزایش نوردهی سرعت شاتر یا دیافراگم خود را تنظیم کنید.

اینها چند نمونه از عکس هایی با ایزوی بالا هستند:

به وضوح می توانید دانه دانه ها را در این عکس ببینید، که به خصوص در تُن های میانی مشهود است. حتی با سرعت شاتر خیلی آهسته و دیافراگم کاملا باز، من مجبور شدم ایزو را مقدار زیادی افزایش دهم. خوشبختانه تصویر هنوز هم قابل استفاده است، چون کانن ۶D خیلی خوب با تنظیمات ایزوی بالا کار می کند.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۱۶۰ ثانیه، دیافراگم f/2.8، ایزو ۵۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 6D، کانن ۷۰-۲۰۰mm f/2.8L IS II USM

این عکس با کانن ۵d Mkii قدیمی من گرفته شده، که ایزوی بالا را به خوبی دوربین فعلی ام کنترل نمی کرد. می توانید به وضوح دانه دانه ها را در سرتاسر تصویر ببینید، که من معتقدم از جلوه این عکس می کاهد.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۳۲۰ ثانیه، دیافراگم f/2.8، ایزو ۱۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، Tokina 11-16mm f/2.8
تراز سفیدی: WB خودکار

رها کردن تراز سفیدی بر روی حالت خودکار بهترین کاری است که شما به عنوان یک مبتدی می توانید انجام دهید. همانطور که به بقیه تنظیمات دوربین خود می پردازید، می توانید شروع به یادگیری کمی بیشتر در مورد نحوه کار تراز سفیدی، و نحوه تنظیم آن برای به دست آوردن رنگ های هماهنگ و سازگار در کل مجموعه تصاویر خود کنید. با این حال در موقعیت هایی مانند کنسرت، رنگ چراغ ها اغلب تغییر می کند که این کار را تقریبا بی فایده می کند. تا زمانی که شما در حال عکاسی در فرمت RAW و نه JPEG هستید، قادر به تنظیم درجه حرارت رنگ و ته رنگ در یک نرم افزار ویرایش مانند ادوبی لایت روم خواهید بود.

بیشتر بخوانید: آموزش کامل تراز سفیدی در دوربین و با فتوشاپ
فوکوس خودکار: Al-Servo

معادل نیکون برای Al-Servo بر روی کانن AF-C است. این یک مد فوکوس پیوسته یا متوالی است، که به ردیابی سوژه شما و نقطه فوکوس همانطور که در میان کادر حرکت می کند، کمک می کند. هنگام عکاسی سریع از سوژه های متحرک مانند کاری که عکاسان کنسرت تقریبا همیشه انجام می دهند، فوکوس متوالی یک مزیت بزرگ است.

یک تکنیک مفید برای عکاسان کنسرت فوکوس با دکمه عقب دوربین است، که به شما اجازه می دهد تا دکمه دیگری را بر روی دوربین خود تنظیم کنید که مسئول فوکوس کردن باشد. برای کسب آموزش بیشتر در این زمینه شماره ۸ مطلب «بهترین تکنیک های فوکوس» عکاسی را مطالعه نمایید.
حالت عکاسی: متوالی

هر دوربین DSLR یک حالت عکاسی (Drive Mode) متوالی دارد، که در آن شما قادر به گرفتن صدها عکس به صورت پی در پی می باشید. اوایل ممکن است پیش بیاید دکمه شاتر را کمی محکم فشار دهید یا طولانی نگه دارید و تعدادی عکس تصادفی ناخواسته بگیرید، اما خیلی زود به این مُد عادت خواهید کرد و یاد می گیرید که چطور فشار درست را به کار ببرید تا زمانی که می خواهید، به صورت پی در پی چند عکس بگیرید.

این مسلما مُد عکاسی مهمی برای ثبت لحظات ناب یک مجموعه است؛ پرش، چرخش، حرکت موها، و غیره. شما باید مطمئن شوید که به عنوان مثال بالاترین نقطه پرش را ثبت می کنید، و به جای تنها گرفتن یک عکس و امید به این که خوب از کار در می آید، عکاسی متوالی به شما اجازه می دهد تا از هر چیزی چندین فریم بگیرید تا بتوانید بهترین آنها را انتخاب کنید.
نورسنجی: نورسنجی نقطه ای

زمانیکه در حال عکاسی در مُد نوردهی دستی (manual) باشید، تنظیمات نورسنجی دوربین تان روی نوردهی عکس تاثیری نخواهد داشت. اگر از مُد نوردهی دیگری مانند AV یا TV استفاده می کنید، سیستم نورسنجی با تغییر خودکار تنظیمات (تغییر سرعت شاتر یا دیافراگم) از طرف شما برای به دست آوردن نوردهی صحیح کار می کند. با این حال زمانی که درون منظره یاب دوربین در مُد نوردهی دستی نگاه می کنید، نورسنج می تواند به عنوان یک راهنما در یافتن راهی برای رسیدن به نوردهی مورد نظرتان مفید باشد.

زمانی که در منظره یاب دوربین خود نگاه می کنید، به آسانی قادر به فهمیدن نورسنجی خود خواهید بود. زمانی که شاخص در سمت راست قرار داشته باشد سیستم نورسنجی دارد به شما می گوید که نوردهی عکس بیش از حد خواهد شد. و زمانی که در سمت چپ قرار داشته باشد، می گوید که نوردهی ناکافی است.

از آنجا که کنتراست یا تضاد نوری زیادی بین هنرمند و پس زمینه وجود دارد، برخی از مُدهای نورسنجی نسبت به بقیه خوانش های مفیدتری به شما می دهند. نورسنجی نقطه ای (Spot metering) معمولا مفیدترین مُد برای عکاسی از کنسرت است، و با ارزیابی نحوه نوردهی درستِ تنها یک نقطه کار می کند؛ نقطه فوکوس شما. این مفید است چون نقطه فوکوس شما تقریبا همیشه چهره هنرمند خواهد بود، که بخشی از تصویر است که نوردهی درست آن از همه مهم تر می باشد.

سایر مدهای نورسنجی در زمینه عکاسی از کنسرت به این اندازه مفید نیستند. نورسنجی Evaluative (یا «ماتریسی») نوردهی را با در نظر گرفتن نقطه فوکوس شما، و همچنین عواملی در بخش های دیگر تصویر محاسبه می کند. این مد نورسنجی می تواند برای استفاده های دیگر عالی باشد، اما هنگام عکاسی از نمایش ها، تنها خوانش نوردهی ای که مهم است چهره هنرمند یا ویژگی خاصی است که شما می خواهید برای آن نوردهی کنید. نورسنجی مرکز محور (Center-weighted) تنها مرکز کادر را می سنجد. این مد نیز ایده آل نیست، چون ما همیشه سوژه هایمان را دقیقا در مرکز کادربندی نمی کنیم.
کیفیت تصویر: RAW

تصاویر RAW مزایای زیادی نسبت به تصاویر JPEG دارند. فایل های خام یا RAW اطلاعات بسیار بیشتری را ذخیره می کنند، که به شما اجازه می دهد تا عکس های خود را به یک نرم افزار ویرایش مانند ادوبی لایت روم ببرید و تراز سفیدی، نوردهی، و بسیاری از تنظیمات دیگر را تنظیم کنید. این یک مزیت فوق العاده است! شما می توانید برخی از تنظیماتتان را اشتباه انجام دهید، یا غیر فعال کنید، و با این حال به یک عکس نهایی فوق العاده برسید. ثبت اطلاعات بیشتر می تواند به تنظیم سایه ها و قسمت های روشن تصویر در پس پردازش کمک کرده، که ویرایش را بسیار ساده تر می کند. به دلیل این قابلیت ها، فایل های RAW حجم خیلی بیشتری از JPEG دارند. با وجود تفاوت حجم، عکاسی در فرمت JPEG ارزش ندارد. کارت های SD و CF، و همینطور هارد دیسک ها این روزها ارزان قیمت هستند.

این یک مثال غیر افراطی از انعطاف پذیری ای است که عکاسی در فرمت RAW می تواند به شما بدهد:

(چپ) قبل از ویرایش: اگر این عکس در فرمت JPEG گرفته شده بود، بسیاری از جزئیات سایه ها در روند ویرایش کاملا از دست می رفت، همانطور که می توانید ببینید بیشتر این تصویر بسیار تاریک است. (راست) بعد از ویرایش: اما بعد از ویرایش، من می توانم سایه ها را به طور چشمگیری بازیابی کرده، و رنگ ها را تغییر دهم، و همچین هایلایت ها (قسمت های روشن تصویر) را از بیش از حد روشن و زننده شدن حفظ کردم. عکاسی در فرمت RAW انعطاف پذیری زیادی در هنگام ویرایش به شما می دهد.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۶۴۰ ثانیه، دیافراگم f/1.4، ایزو ۱۲۵۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، کانن ۳۵mm f/1.4L
تنظیمات دوربین در عمل

وقتی من برای اولین بار وارد جایگاه عکاسی می شوم، معمولا با دیافراگم کاملا باز، سرعت شاتر ۱/۲۵۰ ثانیه، و ایزو حدود ۶۴۰ شروع می کنم. به محض این که برنامه شروع می شود، من تنظیماتم را متناسب با وضعیت تنظیم می کنم – اگر هنوز خیلی تاریک باشد و من به تصاویر روشن تری نیاز داشته باشم، ایزو را بالا می برم. اگر خیلی روشن باشد، من سرعت شاترم را کمی سریع تر می کنم. همه چیز به آزمایش و دانستن این که تغییر تنظیماتتان چطور بر تصویر نهایی شما تاثیر خواهد گذاشت، بستگی دارد.

توجه به این نکات می تواند برای شما بسیار مفید و موثر باشد.

نویسنده: متی وگل (Matty Vogel)



منبع:

عکاسی

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ساعت 1:51
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 12 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 

عکسبرداری یا عکاسی فنون خاص خود را داشته و اجازه می دهد تا افراد عملکرد خوبی از خود در حرفه مورد اشاره نشان دهند. عکاسی از آسمان امر آسانی نیست و نیاز به مهارتی دارد.

نقاشی با نور یکی از تکنیک های عکاسی است که با حرکت دادن منبع نور مثل یک چراغ قوه مقابل دوربین یا برعکس حرکت دادن دوربین مقابل یک منبع نور ثابت مثل ماه، طی نوردهی طولانی (عکاسی کودک در آتلیه کودک با سرعت شاتر آهسته، مثلا ۱ دقیقه)، انجام می پذیرد. جیسون دی پیج (Jason D. Page) عکاس حرفه ای نقاشی با نور در شرح مجموعه عکس «اهرامی در آسمان» خود می گوید که همیشه به تمدن های باستانی علاقه داشته و پس از مشاهده تابش نور خورشید پشت هرم ها به فکر ایجاد تصویری مشابه با استفاده از تکنیک های نقاشی با نور افتاده است. در ادامه این مطلب عکاسی علاوه بر مشاهده شماری از آثار این مجموعه، با شیوه عکاسی، تجهیزات و تنظیمات دوربین استفاده شده آشنا می شوید.

روند عکاسی

همه عکس های اهرام در آسمان به طور بی درنگ (real-time) ایجاد شده و طی یک نوردهی در دوربین ثبت شده اند. تنها منبع نور استفاده شده برای خلق این تصاویر نور محیطی موجود در آسمان هنگام غروب یا کمی بعد از آن است. این نوعی نقاشی با نور است که نقاشی با نور جنبشی یا حرکتی نامیده می شود، بدین معنی که برای ایجاد طرح ها در کادر از حرکت دوربین استفاده می شود.

عکاسی: نقاشی با نور حرکتی (kinetic light painting) بدین معنی است که نور ها در صحنه ثابت باشند (اگرچه الزامی نیست) و برای طراحی با نور طی نوردهی طولانی، دوربین حرکت داده شود.

روند ایجاد این عکس ها بسیار ساده است، من از یک CRT (ابزار چرخش دوربین – Camera Rotation Tool) دست ساز استفاده می کنم که به من اجازه می دهد طی یک نوردهی دوربین را به هر زاویه ای که می خواهم حرکت دهم.

برای ایجاد هرم ها، من در حالت عکاسی Bulb عکس می گیرم و از درپوش لنز برای کنترل نور ورودی به دوربین استفاده می کنم. اولین کاری که انجام می دهم پیدا کردن زاویه ای است که می خواهم نوردهی را شروع کنم. وقتی که زاویه درست را پیدا کردم، درپوش لنز را می گذرام و نوردهی طولانی را شروع می کنم. سپس طی نوردهی به سادگی درپوش را برای ورود مقداری نور بر می دارم و سپس برای مسدود کردن نور آن را می گذارم.

طی یک نوردهی تکی، دوربین را به زاویه دیگر می چرخانم و روند برداشتن و گذاشتن درپوش لنز را تکرار می کنم. اینقدر این چرخش و روند درپوش را ادامه می دهم تا جایی که عکسی دارم که شبیه یک هرم در آسمان است که در یک کادر ثبت شده (ترکیب چند نوردهی یا کادر نیست).

تجهیزات عکاسی

    دوربین: Canon 60D
    لنز: Tokina 11-16
    سه پایه: Vanguard Alta Pro 263AB
    سایر: ابزار چرخش دوربین CRT
    سایر: اینتروالومتر

تنظیمات دوربین

        ایزو: ۱۰۰
        دیافراگم: f/8 تا f/22
        سرعت شاتر یا زمان نوردهی: ۱۸ تا ۷۵ ثانیه (۴۰ ثانیه به طور میانگین)

چالش عکاسی

سخت ترین چیز پیدا کردن مکان عکاسی برای خلق اهرام بود. برای ایجاد آن ها به زاویه ای مرتفع و خط افقی صاف و تمیز (بدون نور های شهری) نیاز بود.

قسمت مورد علاقه من در خلق این عکس ها، آن همه غروب زیبایی است که شاهدشان بودم. اغلب افرادی که روی برج با آن ها صحبت می کردم به محض پایین آمدن خورشید آنجا را ترک می کردند – قسمت دیوانه کننده وقتی است که رنگ ها شروع به خوب شدن می کنند و من آنجا تنها در حال تماشای زیبا ترین آسمان های رنگارنگ هستم.

من همچنین عاشق الگو هایی هستم که ابر ها به تصاویر اضافه می کنند. ابتدا فکر می کردم که به آسمان بی ابر برای خلق هرم ها نیاز دارم، اما خیلی زود فهمیدم که ابر ها ویژگی های فوق العاده ای اضافه می کنند.

شما می توانید با نکات اشاره شده عکسی موردبحث را داشته باشید.



منبع:

عکاسی

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ساعت 1:50
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 11 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 

عکاسی همانند دیگر حرفه ها فنون و روش هایی داشته که برای تبدیل شدن به یک عکاس حرفه ای باید آن را آموخته و بدانید. زیرا در غیر این صورت نخواهید توانست موفق عمل کنید.

بهار و باران های گاه و بی گاهش، گودال ها را پُر کرده و آب های جمع شده بر سطح زمین فرصت های زیبایی را برای ثبت انعکاس مناظر و سوژه های مختلف به وجود می آورند. از بازتاب آسمان و ابر ها بر سطح آب و تقارن زیبایی که ایجاد می کنند گرفته تا نور خیره کننده چراغ های مناظر شهری در شب، همه به اضافه کردن حس و حال سورئال به عکس های شما کمک می کنند. شما حتی در صورت نیاز می توانید سطح گودی را برای هدف عکاسی خود با یک بطری آب پُر نمایید. در این مطلب عکاسی ۵ نکته برای عکاسی از گودال های آب و چند نمونه عکس برای الهام شما عزیزان آورده شده است.

۱
تا می توانید دوربین را به زمین نزدیک کنید و زوایای مختلف را امتحان نمایید

عکس گرفتن با یک زاویه پایین (ارتفاع نزدیک به زمین) می تواند کاری کند که گودال آب مانند پهنه آبی وسیعی به نظر برسد. کمی دوربین را به بالا و پایین زاویه دهید تا به کادربندی مطلوب دست پیدا کنید.

۲
از خیس شدن نترسید، ولی مراقب دوربین خود باشید

احتمال خیس شدن وجود دارد، اما آماده باشید و از آب به نفع خود استفاده کنید. محصولات زیادی برای محافظت از دوربین در برابر باران وجود دارند. شما همیشه می توانید یک کیسه پلاستیکی جهت اطمینان در کیف دوربین خود حمل نمایید.

نکته حرفه ای تر: اگرچه به تصویر کشیدن انعکاس روی آب به تنهایی زیباست، اما شما می توانید فرا تر رفته و با ثابت یا فریز کردن حرکت پاشیدن آب در هوا (با تنظیم یک سرعت شاتر سریع مانند ۱/۵۰۰ ثانیه یا سریع تر) عکس پویا تری بگیرید.

۳
به دنبال تقارن باشید

تقارن برای چشم انسان بسیار خوش آیند است. از آب جمع شده روی سطح زمین همچون یک آینه استفاده کنید و به دنبال تقارن های زیبا باشید. دنبال جزئیات معماری، الگو ها و خطوط هدایتگری که چشمان بیننده را به داخل عکستان هدایت کنند.

۴
در ساعت طلایی عکاسی کنید

به ساعت قبل از غروب و بعد از طلوع خورشید، «ساعت طلایی» گفته می شود. این زمانی است که آسمان با محدوده ای از رنگ ها و الگوی ابر ها زنده می شود. ساعت طلوع و غروب خورشیدد را در برنامه هواشناسی خود چک کنید تا برای عکاسی برنامه ریزی کنید.

عکاسی: هرچه بتوانید زود تر به محل رفته و برای عکاسی آماده شوید بهتر است، چراکه نور هر دقیقه تغییر می کند.

۵
به دنبال چراغ های روشن شهری پس از تاریک شدن هوا باشید

وقتی که هوا تاریک می شود و چراغ های شهر روشن، نمایی کاملا متفاوت خواهید داست. ایزو (ISO – حساسیت سنسور دوربین به نور) را بالا ببرید و از سرعت شاتر های آهسته تر استفاده کنید تا به نوردهی مطلوب برسید. سرعت شاتر آهسته به معنی شانس ثبت لرزش دوربین و تار شدن عکس است، بنابراین در اینجا استفاده از سه پایه توصیه می شود. آتلیه نوزاد

آتلیه عکاسی کودک: اگر سه پایه نداشتید، از یک سطح صاف مانند نیمکت، تابلو خیابانی، صندوق و… کمک بگیرید تا دوربین خود را ثابت نگه دارید.
عکس های الهام بخش از انعکاس روی گودال آب

قطعا نکات مورد اشاره کمک شایانی به شما در این زمینه مهم خواهد کرد.



منبع:

عکاسی

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ساعت 1:49
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 11 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 

هر فردی که در زمینه عکاسی بارداری در آتلیه بارداری فعالیت می کند، سبک خاص خود را داشته تا رضایت مخاطب را جلب کند. رضایتی که مملو از احساس خوب تصاویر به ثبت رسیده است و این سبک با تمرین بدست می آید.

جنبه های زیادی وجود دارد که یک «سبک شخصی» را در عکاسی تشکیل می دهد. این جنبه می تواند تجهیزاتی که استفاده می کنید، نوع نور، سبک پس پردازش شما یا انتخاب فیلم باشد. سبک شما می تواند توسط داستان هایی که سعی دارید بگویید، فلسفه پشت کارتان، مفهوم یا پیام شما مشخص گردد. در این مطلب کوتاه عکاسی، روش «تمرین آگاهانه» آموزش داده شده تا شما را برای رسیدن و توسعه سبک عکاسی خودتان یاری دهد.

جنبه هایی که در بالا مطرح شد (تجهیزات، نوع نور، پس پردازش، فلسفه پشت کارتان و…) چند مورد از چیزهایی هستند که می توانند به یک سبک منحصر به فرد کمک کنند. اما آیا سبک عکاسی شما آگاهانه و عمدی است؟ آیا شما از مسیر خود خارج می شوید تا به یک ظاهر سازگار با عکاسی خود برسید؟

من کتاب های زیادی خوانده ام که بر «تمرین» تمرکز دارند. از کتاب هایی مانند «قله – Peak» گرفته، تا «خیلی خوب است که آنها نمی توانند شما را نادیده بگیرند – So Good They Can’t Ignore You» و «سنگ ریزه – Grit»، که همه آنها مربوط به موضوع تمرین آگاهانه بودند. این ایده می گوید که، برای بهبود، شما باید فراتر از هدف کلی ای مانند «ارتقاء ترکیب بندی خود» بروید که به صورت مکرر مطالعه و تمرین می کنید تا زمانی که خودکار شود.

می گویند، وقتی بحث توسعه سبک شما فراتر از معمول مطرح باشد، این راه اشتباهی برای یادگیری است. «قانون» ۱۰۰۰۰ ساعت تمرین دقیقا درست نیست.

در عوض، شما باید المان ها را حتی بیشتر تجزیه کنید (هدف کلی را به جزء های کوچک تر بشکنید)، مانند این که به طور خاص می خواهید بر روی چه ترکیب بندی ای کار کنید. نویسندگان این کتاب ها پیشنهاد می دهند که سوالاتی مانند این بپرسید: چرا در حال حاضر آن را خوب انجام نمی دهید؟ چطور می توان آن را بهبود بخشید؟ آیا راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد؟ من چه چیزی را اشتباه انجام می دهم؟ این لیست ادامه دارد، اما نقطه شروع، تجزیه و تحلیل آنچه شما در حال حاضر می دانید و بهبود خودتان است.

تمرین آگاهانه داشتن اهداف خاص کوچکی است که شما می توانید آنها را بهبود ببخشید تا بعدا به اهداف حتی بزرگتر – مانند استاد شدن در ترکیب بندی سیاه و سفید – دست یابید. اما کتاب هایی که من خوانده ام پیشنهاد می کنند که شما باید این کار را به طور مداوم در یک دوره از سال یا به صورت مادام العمر انجام دهید، و هیچ وقت به خودتان اجازه ندهید این کار را به صورت خودکار انجام دهید. آنها می گویند که شما باید آگاهانه به دستاوردهای قبلی خود فکر کرده و آنها را بهبود بخشید.

 

یک نقطه شروع، پیدا کردن هنرمندان یا تاثیرگذارانی است که الهام بخش شما هستند. از خودتان بپرسید چرا به سمت این افراد کشیده شده اید، سعی کنید کار آنها را تجزیه کنید تا عناصر خاصی که دوست دارید را پیدا کنید، و سپس یکی از آن عناصر را در نظر گرفته و از آن در تمرین خود استفاده کنید. این کار را انجام دهید تا زمانی که برایتان جا بیفتد… سپس عنصر دیگری اضافه کنید… و به همین ترتیب ادامه دهید…

البته این کار به زبان ساده است، و در عمل سخت است. این یکی از روش هایی است که من برای توسعه سبک عکاسی خودم از آن استفاده کردم.

من همیشه به سمت عکاسان تک رنگ کشیده می شدم، بنابراین تصمیم گرفتم این روش را تنها روی عکس های سیاه و سفید استفاده کنم. من استفاده ثابت از یک دوربین و لنز (عدم استفاده از لنز ها یا بدنه های مختلف) هنرمندانی که تحت تاثیر آنها بودم را پسندیدم، بنابراین این روش را اجرا کردم و در حال حاضر برای به دست آوردن یک احساس و ظاهر ثابت یا سازگار در تصاویرم، تنها از یک دوربین و لنز استفاده می کنم. من عاشق این بودم که چطور عکاسانی که از آنها الهام گرفته بودم، از نور طبیعی استفاده می کردند، بنابراین خودم را مجبور به استفاده تنها از نور موجود کردم.

در نهایت، برای به دست آوردن یک ظاهر ثابت در طول روند ویرایش، من با استفاده از Kodak Tri-X 400 عکس می گیرم، چه فیلم باشد و چه یک پیش تنظیم (preset). اینها برخی از محدودیت هایی هستند که سبک من را تشکیل می دهند.

حرف من این است که شما می توانید یک سبک آگاهانه ایجاد کنید – تمام چیزی که نیاز دارید اهداف کوچکی است که به دستاوردها و آرمان های بزرگتر منجر می شوند. فقط هر عکس را آگاهانه و از عمد ثبت کنید، هیچ وقت اتوماتیک وار و بدون فکر این کار را انجام ندهید، در این صورت سریعتر به مقصد خود خواهید رسید.

اگر فکر می کنید تمرین آگاهانه می تواند کمک حال شما باشد پس به کار گیرید.

نویسنده: ای.بی. واتسون (A.B. Watson)



منبع:

عکاسی

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ساعت 1:48
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 13 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

بسیاری از اینکه عکس خود را ویرایش کنند ترس دارند زیرا تصور می کنند با ویرایش عکس زیبای آنها جذابیت خود را از دست خواهد داد و نمی توان به ویرایش نتیجه موردنظر را بدست آورد.

عکس هایی که شبیه هم باشند، نخواهند درخشید. شاید این یک جمله بارز به نظر برسد، اما سایت ها و شبکه های اشتراک عکس این روز ها مملو از عکس های شگفت انگیز با شباهت های فراوانی هستند که گویی توسط یک عکاس به ثبت رسیده باشند. استیو مارتین بازیگر کمدی جمله جالبی گفته که به این بحث مرتبط است: «اگر می خواهی مورد توجه قرار بگیری، باید اینقدر خوب باشی که نتوانند نادیده ات بگیرند». تمرین کردن ویرایش عکس خارج از چارچوب یا ویرایش عکس خلاقانه می تواند به شما کمک کند تا راه هایی برای متمایز شدن از دریای گسترده عکاسان بااستعداد موجود امروزی پیدا کنید و با شکستن یکنواختی به عنوان یک هنرمند رشد کنید. در ادامه این مطلب عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد، که مطالعه آن را به شما عزیزان توصیه می کنیم، عکاس مایکل استوارت راهکار ها و نکاتی را برای خلاقیت در ویرایش عکس ها به اشتراک گذاشته است.
راهی برای انجام کار خودتان و ایجاد چیزی تازه پیدا کنید

اولین باری که من واقعا تصمیم به شکستن قوانین کردم، این کار را با یک عکس نوردهی طولانی از آبشار نیاگارا انجام دادم که در یک روز بسیار یکنواخت و کسل کننده گرفته شد. از آنجا که ثبت اصلی به نوعی وحشتناک بود، من زیاد نگران خراب شدن چیزی نبودم.

عنوان عکس: با تمام توانش

هدف اصلی من در ویرایش این تصویر، متمرکز کردن تمام توجه بر روی لبه ها و امواج در آب بود. گاهی اوقات بهترین راه برای برجسته کردن هایلایت ها (قسمت های روشن عکس) می تواند تنها تاریک کردن سایه ها باشد. من همچنین یک تنظیمات گرادینت کاملا صاف درست در افق نیز اضافه کردم که نوردهی را در آسمان تاریک می کرد.
یادگیری دیدن در حالت تک رنگ

عنوان عکس سربرگ این مطلب «یادگیری دیدن در حالت تک رنگ» است. این یکی از اولین دفعاتی بود که من در ویرایش کاملا از چارچوب خارج شدم و از نتیجه بسیار راضی بودم. غروب آفتاب می تواند بسیار عادی باشد وقتی که رنگ از آن گرفته شود. ترفند، پیدا کردن نور و به طور برجسته نشان دادن آن است. آیا لازم بود که من آسمان را به طور کامل تغییر دهم؟ احتمالا نه. اما این بخشی از آزادی است که سودمند است. این مسئله ۱۰۰ درصد به شما بستگی دارد که با آن چه کار کنید چون شما افسار قوانین و انتظارات را رها کرده اید.

قبل

بعد
اگر جالب نیست، آن را پاک کنید

من در یکی از ویرایش های مورد علاقه ام که با آن بازی کرده ام، در نهایت به یک آسمان کاملا سیاه رنگ رسیدم و ابرهای دارای ماتی حرکت خودم را پشت چراغ کشیدم. من چند فوت آب نیز به سمت چپ اضافه کردم تا به لنگرگاه کمی فضای تنفس از لبه ترکیب بندی بدهم. در پایان، عنوان نمایشی «نجوای فردا» را برای این عکس انتخاب کردم.

عنوان عکس: نجوای فردا
تصویر ذهنی خود را خلق کنید

این عکس با دوربین کانن T3i و تنها لنز واید من، تامرون ۱۰-۲۴mm گرفته شده است. این عکس از قلعه فرانسوی یک خط هدایتگر عالی دارد که درست به طرف قلعه پایین آمده است. هیچ چیزی در مورد عکس اصلی (ویرایش نشده) خیلی عالی نبود. آسمان آبی صاف اواسط بعد از ظهر تنها منجر به یک عکس معمولی دیگر می شد، اما تضاد بین قسمت های تاریک و خیلی روشن نتیجه نهایی را برجسته ساخت.

قلعه فرانسوی در فورت نیاگارا
کمی آزمایش کنید و لذت ببرید

مهم نیست شما در چه نوع عکاسی ای تخصص دارید، هنجارهایی وجود دارند که احتمالا آنها را دنبال کرده اید یا سبک هایی که سعی دارید آنها را تکرار کنید. راه هایی برای ایجاد کار هنری) خود، اما شاید از یک زاویه کاملا متفاوت انجام دهید. آن را احاطه کنید. یک عکس پیشگام، عکسی که توجه بیننده را جلب می کند خلق کنید.

در عکس نوردهی طولانی زیر با عنوان «برابر و مخالف» بارز تر ساختن انعکاس چراغ ها برای تاکید بر سطح شیشه مانند آب یک تصمیم آگاهانه بوده است.

عنوان عکس: برابر و مخالف

شاید در این عکس با عنوان «خط افق تورنتو» تورنتو اصلا دیده نشود، اما این اولین خط افق من با چنین کنتراست بالایی بود.

عنوان عکس: تورنتو
دقیقا با همان عکس هایی که دیگران می گیرند به خانه باز نگردید

من بعد از پر کردن یک کارت حافظه در حین راه رفتن در خیابان های شیکاگو، به راهی برای کمی برجسته تر کردن عکس هایی که گرفته بودم و متمایز کردن آن ها از ثبت های هزاران عکاس فعال و بااستعداد مستقر در اینجا نیاز داشتم. این عکس با عنوان «اکنون بیش از همیشه» یک ثبت مناسب و معقول بود. اما عکس زمانی برایم ارزش انتشار یافت که ویرایش با تمرکز بر ایجاد کشمکش بصری بین گرافیتی روی سطح خیابان و برج براق انجام پذیرفت.

عنوان عکس: اکنون بیش از همیشه
سایه ها دوست شما هستند

پیدا کردن سایه های جالب تقریبا همیشه یکی از بهترین چیزها برای عکاسی بوده است. شور و شوق برای HDR در سال ۲۰۰۸ به طور کلی تهدید به حذف آنها از عکاسی متداول کرد، اما منطق و ذائقه خوب غالب شد. این ساختمان که من به طور اتفاقی دیدم، به دلیل نور شدید خورشید که درست در بالای بخش کاملا سایه دار خود داشت، جذاب و متفاوت بود. نور یک نمودار بسیار معمول با شیب رو به بالا داشت که باعث شد این عکس عنوان «روند رو به بالا» بگیرد.

عنوان عکس: روند رو به بالا

آخرین عکسی که با شما به اشتراک می گذارم در واقع انجام دوباره عکس مورد علاقه قبلی ام بود. درست در مقابل تالار شهر بوفالو یک ستون هرمی شکل سنگی بلند به نام بنای تاریخی مک کینلی قرار دارد. پوشش دادن این بنای تاریخی با تالار زیبای پشت آن، یک عکس کلاسیک به وجود آورد. آزادی خلاقانه من در ویرایش، مرا به سمت روشن کردن پیش زمینه سوق داد و واقعا آن را به سوژه اصلی عکس تبدیل کرد. در صورتی که هنوز از عناوین من خسته نشده اید، این یکی «دیدن چیزها به شیوه خودم» نام دارد.

عنوان عکس: دیدن چیزها به شیوه خودم
نتیجه گیری

اکنون که کمتر احساس محدودیت می کنم، از همین روش در کارهای کم تر آزمایشی دیگرم نیز استفاده می کنم. من واقعا فکر می کنم که تمرین کردن ویرایش عکس خارج از چارچوب می تواند به شما کمک کند تا راه هایی برای متمایز شدن از دریای گسترده عکاسان بااستعداد موجود امروزی پیدا کنید. من فکر می کنم که هر شکلی از شکستن یکنواختی به شما کمک می کند تا به عنوان یک هنرمند رشد کنید. خارج از منطقه امن جایی است که سحر و جادو اتفاق می افتد.

ویرایش عکس یکی از روش های بهبود تصویر بوده و موجب ایجاد خلق اثری جذاب می شود.

نویسنده: مایکل استوارت (Michael B. Stuart)



منبع:

عکاسی

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ساعت 1:47
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 13 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

این روزها دوربین های عکاسی مختلفی را می توان در بازارها مشاهده کرد که هر یک ویژگی های خاص خود را داشته و برای عکسبرداری گزینه مناسبی هستند.

پولاروید OneStep2 نام دوربینی است که در حقیقت یک نسخه بازسازی‌شده از یکی از دوربین‌های محبوب پولاروید در دهه هفتاد است. چند سالی از بازگشت دوباره دوربین‌هایی با امکان چاپ فوری عکس، یا همان اینستنت‌ها به بازار می‌گذرد. دوربین‌های ساده‌ای که شاید کمتر کسی فکر می‌کرد آن‌هم درزمانی که دوربین‌هایی با مگاپیکسل بالا و کیفیتی قابل‌قبول در دسترس همگان قرار دارد، به این سرعت دوباره به دوربین‌های محبوب بازار تبدیل شوند.

این دوربین‌ها با ابتکار فوجی فیلم و شرکت پولاروید و با تولید دوربین‌های محبوبی مثل instax mini 8 و Snap Touch به بازار بازگشتند و هم‌اکنون در دسترس همگان قرار دارند.

گرچه پولاروید با تولید دوربین به نسبت پیشرفته‌ای مانند Snap Touch که دارای صفحه نمایشگر نیز هست، توانست کاربران بیشتری را جذب کند، گویا هم‌اکنون تمایل بیشتری به ساخت دوربین‌هایی ساده‌تر پیدا کرده که محبوبیت دوربین ساده‌ای مثل فوجی فیلم instax mini 8 ، می‌تواند یکی از علل آن باشد.

دوربین جدیدی که پولاروید تصمیم به ساخت آن گرفته OneStep2 نام دارد. OneStep درواقع نام دوربینی است که در دهه ۷۰ میلادی به‌عنوان ساده‌ترین دوربین دنیا توسط پولاروید روانه بازار شد. نسخه بازسازی‌شده این دوربین پس از چهار دهه همچنان لایق لقب ساده‌ترین دوربین جهان است. زیرا گرچه امروزه ثبت عکس به یکی از ساده‌ترین کارها تبدیل شده، اما کاربران توجه کمتری نسبت به چاپ عکس‌ها و در دست داشتن نسخه کاغذی عکس خود دارند، درحالی‌که با در دست داشتن یک اینستانت در عرض چند دقیقه می‌توانید یک عکس واقعی در دست داشته باشید.

نکته جالب در مورد OneStep2 امکان قرار دهی فیلم‌های قدیمی در آن است. یعنی پولاروید واقعاً استاندارد جدید ابداع نکرده و OneStep2 مانند دیگر دوربین‌های اینستانت بازار دقیقاً یک دوربین اینستنت مشابه دوربین‌های قدیمی است که هم‌اکنون تولید می‌شود.

OneStep2 مجهز به یک لنز ثابت ۱۰۶ میلی‌متری با حداقل فاصله فوکوس شصت سانتی‌متر (تا بی‌نهایت) است. این مدل مجهز به یک باتری ۱۳۰۰ میلی‌آمپری است که با هر بار شارژ تا ۶۰ روز کاربرد دارد. OneStep2 مجهز به یک فلاش بوده و قابلیت عکاسی کودک در آتلیه کودک با تایمر را نیز دارد، این محصول در دو رنگ سفید و نوک‌مدادی و با قیمتی در حدود صد دلار عرضه خواهد شد.

با توجه به موفقیت دوربین‌های ساده اینستنت، خصوصاً مدل‌هایی مثل Lomography Lomo Diana که به طراحی کلاسیک و قدیمی پایبندتر بوده‌اند، موفقیت OneStep2 حتمی به نظر می‌رسد.

*تمامی دوربین‌های اینستنت معرفی شده در این مطلب (بجز OneStep2 که هنوز وارد بازار ایران نشده) در فروشگاه پیکسل موجود هستند

با چنین دوربینی می توان به سرعت عکس گرفته شده را ظاهر کرد.

منبع:

عکاسی

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ساعت 1:46
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 11 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

در عکاسی لازم است تا ابزارهای موردنظر را به کار گرفت در غیر این صورت نمی توان به خوبی نتایجی بدست آورد که موردتوجه همگان قرار گیرد و عکس های تاثیربرانگیزی باشد.

انتخاب سه پایه و تک پایه یکی از مواردی است که هر عکاس در هر سطحی با آن مواجه خواهد بود. انتخاب یک سه‌پایه مناسب برای سبک عکاسی بارداری در آتلیه بارداری شما و کارایی که از آن انتظار دارید بدون اطلاع دقیق از مشخصات و قابلیت‌های سه‌پایه، ممکن نیست. در این مطلب قصد معرفی پنج سه‌پایه‌ و تک پایه‌ای را داریم که ممکن است در هنگام جستجو برای یافتن سه‌پایه مناسب به‌راحتی از کنار نام و تصویر آن‌ها بگذرید اما شاید با خواندن این مطلب متوجه شوید یکی از این پنج سه‌پایه و تک پایه، همان وسیله خاص موردنظر شما است:

Vanguard Espod CX 204AGH : سه‌پایه‌ای ارزان با سر سه‌پایه‌ای سریع

یکی از ضعف‌های سه‌پایه‌های ارزان‌قیمت عدم امکان جداسازی و تعویض سرسه‌پایه آن‌هاست. به همین دلیل پیش از انتخاب این سه‌پایه‌ها باید دقت کنید که سرسه‌پایه‌ای مناسب و کارآمد در اختیار داشته باشند. سه‌پایه ونگارد CX 204AGH از آن دسته‌از سه‌پایه‌های دارای سرسه پایه خاص است.

سرسه‌پایه CX 204AGH زیرمجموعه بال‌هد یا توپی قرار می‌گیرد و به‌اصطلاح تپانچه‌ای (یا تفنگی) نامیده می‌شود. مزیت این سرسه‌پایه امکان تغییر سریع زاویه دوربین و رسیدن به زاویه دلخواه فقط یا یک حرکت است.

سرسه پایه‌های تپانچه‌ای در بین حرفه‌ای‌ترین عکاسان نیز طرفداران خاص خود را دارند و نمونه‌های حرفه‌ای آن به‌صورت جداگانه برای نصب روی سه‌پایه‌های حرفه‌ای با قابلیت تعویض سر سه‌پایه به فروش می‌رسند.

Slik Stand Pod 7 : یک مونوپاد همه‌کاره

این محصول یکی از منو پادهای پرطرفدار و کارآمد بازار که دارای بال‌هد جداشونده است. بال‌هد همراه این مونوپاد امکان جداسازی و نصب روی سه‌پایه‌های حرفه‌ای را داراست. این تک‌پایه دارای یک سه‌پایه نگهدارندِ کوچک برای ثبات بیشتر در هنگام استفاده است. سه پایه همراه این تکه پایه در هنگامی‌که پایه‌هایش جمع می‌شوند حجم زیادی ندارد و هیچ خللی در کار استفاده از مونوپاد ایجاد نمی‌کند.

نکته جالب در مورد این مونوپاد امکان نصب بال هد روی سه‌پایه آن است. این مونوپاد سه‌تکه در رنج قیمت بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان قرار دارد که با توجه به سرسه‌پایه جداشونده حرفه‌ای همراه آن، واقعاً به‌صرفه به نظر می‌رسد.

Fotopro CT-5A : سه‌پایه چهارکاره! هم سه‌پایه، هم مونوپاد و . . .

CT-5A یک سه‌پایه کاملاً حرفه‌ای و بسیار کارآمد است که توسط Fotopro سازنده‌ی خوش‌نام و خلاق لوازم عکاسی ساخته شده است. این سه‌پایه دارای حداکثر ارتفاع در حدود ۱٫۶ متر و تحمل وزن ۸ کیلوگرم است. سرسه پایه CT-5A جدا شوند و از نوع بال‌هد است. پایه‌های این سه‌پایه همانند اکثر سه‌پایه‌های حرفه‌ای ساخت Fotopro قابلیت چرخش ۱۸۰ درجه را دارا هستند.

نکته جالب در مورد این سه‌پایه امکان جداسازی هر یک از سه‌ پایه‌های اصلی آن از تنه اصلی است. کاربر با جداسازی سرسه‌پایه و نصب آن روی یکی از پایه‌ها یک مونوپاد در اختیار خواهد داشت. یک سری پلاستیکی نرم برای نصب روی پایه نیز وجود دارد، که در صورت نصب آن روی یکی از پایه‌ها ، یک عصای پیاده‌روی در اختیار خواهید داشت!

همچنین سه‌ پایه‏ ی کوتاه به همراه این سه‌پایه عرضه‌شده که در صورت نصب آن روی تنه اصلی یک سه‌پایه کوچک با ارتفاع کم را در اختیار خواهد داشت.

RM-100-1 Flexible Tripod : کوچک و کارآمد

مزیت این سه‌پایه نصبت به دیگر سه‌پایه‌های کوچک، قابلیت جداسازی کفی زیر دوربین از روی سه‌پایه است، یعنی مثل سه‌پایه‌های بزرگ‌تر، نیازی نیست که برای جداسازی سه‌پایه پیچ زیر دوربین را باز کنید، بلکه فقط کافی است با فشار دو دکمه روی سرسه پایه، با یک حرکت آن را به همراه کفی از سه‌پایه جدا کنید.

Fotopro S3 Lite : سبک، سریع، مقاوم

یک سه‌پایه سبک و کارآمد که دارای بال هد است. این سه‌پایه دارای دو مانت جداگانه برای نصب گوشی تلفن همراه و دوربین گوپرو نیز می‌باشد. مزیت این سه‌پایه علاوه بر ابعاد کوچک و وزن کم، شیوه جمع شدن پایه‌های آن است.

قفل پایه‌های این سه‌پایه پیچی است و فقط در حدود یک‌چهارم دور می‌چرخد، به همین دلیل زمان باز کردن سه قسمت هر پایه فقط ۴ ثانیه خواهد بود. حداکثر ارتفاع این سه‌پایه ۱۲۷ سانتیمتر است و اگر به دنبال یک سه‌پایه مستحکم و سبک هستید، انتخاب مناسبی برای شما محسوب می‌شود.

*تمامی محصولات معرفی شده در این مطلب، در هنگام نگارش در فروشگاه پیکسل موجود است.

این موارد می توانند کمک شایانی برای شما در عکاسی باشند.

منبع:

عکاسی

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ساعت 1:45
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 11 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

عکاسی را می توان با برنامه ها و ابزارهای متناسب با آن بهبود بخشید و موجب شد تا نتایج کار بزرگی را شاهد باشیم. عکاسی صرفا یک امر معمولی نیست و باید براساس آموزشی انجام گیرد.

فیلتر پولاریزه به چه کار می‌آید؟ اساساً چرا باید از این گونه فیلتر‌ها در عکاسی و فیلم‌برداری بهره برد؟ چه چیزی باعث شده است که این فیلتر‌ها به یکی از ضروری‌ترین لوازم عکاسی تبدیل شود؟ در ادامه سعی شده است تا با بررسی لنز‌های پولاریزه و کارکرد‌ آن‌ها تا حدی به سؤالات فوق پاسخ داده شود؛ بنابراین در ادامه مطلب همراه ما باشید.<>

فیلتر‌های پولاریزه، شیشه‌های مخصوص پردازش‌شده‌ای هستند که با تغییر زاویه خود نسبت به منبع نور، درخشش و بازتاب ناخواسته سطوح را کاهش می‌دهند. معروف‌ترین نوع این فیلتر‌ها، فیلتر‌های پولاریزه دایره‌ای‌ هستند که به دهانه لنز متصل می‌شوند و از قابلیت چرخش برخوردار هستند تا در کوتاه‌ترین زمان ممکن بتوان به نتیجه مطلوب رسید. در این مطلب نگاه‌ اجمالی به کاربرد این فیلترها خواهیم انداخت و توضیح می‌دهیم که چطور یک فیلتر پولاریزه می‌تواند نقشی کلیدی در بهبود کیفیت عکس‌های گرفته شده در شرایط مختلف را ایفا کند.

<markbs-highlight-red”>اگر‌چه این فیلترها یک استاپ نوردهی را کاهش می‌دهند ولی به گونه‌ای دراماتیک می‌توانند نتیجه نهایی را در عکس گرفته شده با تغییر همراه کنند.

فیلترهای پولاریزه چگونه کار می‌کنند؟

کار با فیلتر‌های پولاریزه پیچیدگی زیادی ندارد. این فیلتر‌ها در ابعاد و انواع مختلف موجود هستند. درواقع این گونه فیلتر‌ها تنها زاویه مشخصی از پرتوهای نور را از خود عبور می‌دهند و از عبور پرتو‌های نور با زاویه‌های دیگر جلوگیری می‌کنند. با چرخش و تغییر زاویه فیلتر، ورود‌ و یا حذف پر‌توهای نور با زاویه‌ و طول موج مشخص نیز تغییر خواهد کرد و عملکرد آن نیز کاملاً تابع زاویه بین منبع نور و سوژه‌‌ای می‌باشدکه قرار است از آن عکاسی شود.

حذف بازتاب‌های مزاحم از سطوح شیشه‌ای و براق

در عکاسی از سوژه‌های براق مختلف ممکن است که نور به گونه‌ای تابیده شود که جزییات زیادی در اثر بازتاب یا به اصطلاح رفله، به ثبت نرسد. به عنوانِ مثال فرض کنید که می‌خواهید از بیرون ویترین یک مغازه درون مغازه را عکاسی کنید، ولی نور خورشید طوری به شیشه می‌تابد که عملاً شیشه مانند یک آینه در عکس به ثبت می‌رسد. در این مواقع استفاده از فیلتر‌های پولاریزه می‌تواند به کلی ورق را برگرداند و شما را در رسیدن به نتیجه دلخواهتان یاری کند. در واقع فیلتر پولاریزه با جلو‌گیری از ورود نور‌های بازتابی به داخل لنز باعث می‌شود که تصویری نسبتاً شارپ و واضح از درون ویترین به ثبت برسد.

افزایش کنتراست و وضوح تصویر در مناظر مه‌گرفته

هنگام عکاسی زیر آسمان‌های خاکستری و مه‌گرفته که عمق دید بسیار محدود است، استفاده از فیلترهای پولاریزه می‌تواند تأثیر بسیار مطلوبی بر نتیجه کار بگذارد و تصاویر کم‌رنگ و محو را به میزان قابل‌توجهی بهبود ببخشد.

استفاده از فیلتر پولاریزه در عکاسی از آب

شاید بعضی از مواقع نیاز به این باشد که رودخانه یا آب دریا در تصویر خیلی شفاف به نظر برسد. برای این کار نیاز است تا بازتاب‌های سطحی آب حذف شود و به گونه‌ای متفاوت در تصویر به ثبت برسد. جهت رسیدن به این نتیجه استفاده از فیلتر‌های پولاریزه الزامی است. البته باید توجه داشت که رنگ دریا نیز ممکن است کمی ‌تغییر کند و به رنگ فیروزه‌ای نزدیک‌تر شود.

افزایش غلظت رنگ تصویر

فیلتر‌های پولاریزه نورهای بازتابی از تمام سطوح، حتی سطوحی که اساساً انتظار بازتاب از آن‌ها را نداریم کاهش می‌دهد. به این ترتیب استفاده از این فیلتر‌ها باعث می‌شود که رنگ بعضی از اشیا با غلظت بیشتری به ثبت برسند. (البته این نکته وابستگی زیادی به موقعیت منبع نور نسبت به سوژه نیز دارد.) به عنوان مثال در عکاسی از یک باغ، هنگام روز برگ درخت‌ها در صورت استفاده از لنز پولاریزه بسیار سبزتر به ثبت خواهند رسید.

محافظت از لنز

یکی دیگر از مزیت‌های به‌کار‌گیری این فیلتر‌های و بستن آن‌ها بر دهانه لنز، محافظت از شیشه لنز در برابر خراشیدگی و ضربه است. اگرچه که گزینه بهتر برای محافظ از شیشه لنز استفاده از فیلتر‌های UV می‌باشد چرا که قیمت کمتری دارند و اقتصادی‌تر هستند. ولی مهم این است که آسیب دیدن فیلتر پولاریزه نسبت به شیشه دهانه لنز، خسارت بسیار کمتری را از لحاظ مالی بر ما متحمل خواهد کرد.

استفاده از فیلتر پولاریزه میزان نوردهی را تغیر می‌دهد.

یکی از فاکتورهایی که هنگام عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد با فیلتر‌های پولاریزه باید به آن توجه داشت این است که این گونه فیلتر‌ها در نوردهی و اکسپوژر تغییر ایجاد می‌کنند. اگر از درون فیلتر‌های پولاریزه به محیط اطراف نگاه کنید، کاملاً متوجه شباهت آن با لنز عینک‌های آفتابی خواهید شد؛ بنابراین هنگام استفاده از این فیلتر‌ها میزان نوری که از لنز عبور کرده و به سنسور برخورد می‌کند کاهش می‌یابد. برای جبران کاهش روشنایی تصویر مجبور به بازتر کردن دریچه دیافراگم و یا کاهش سرعت شاتر دوربین هستیم و یا اینکه حساسیت ایزو را افزایش بدهیم. در واقع فیلتر‌های پولاریزه چیزی بین ۱ تا ۲ استاپ میزان نوردهی را کاهش می‌دهند و به همین دلیل است که ابزاری مناسب برای عکاسی در شب به حساب نمی‌آید.

انتخاب فیلتر پولاریزه مناسب

اغلب لنز‌های دوربین‌های DSLR امروزی قابلیت اتصال فیلتر‌های پولاریزه دایره‌ای را دارا هستند. فقط باید هنگام خرید فیلتر باید به قطر دهانه لنز توجه داشت و فیلتری با همان ابعاد را برای لنز تهیه نمود. دهانه‌های رایج و موسوم در بازار ۴۹، ۵۲ ، ۵۵، ۵۸، ۶۲، ۶۷، ۷۲، ۷۷ و ۸۲ میلی‌متر است. فیلتر‌های پولاریزه در انواع برند‌ها و کیفیت‌های مختلف در بازار موجود هستند و نسبت به فیلتر‌های دیگر نسبتاً گران‌تر هستند و هرچه ابعاد آن‌ها بزرگ‌تر شود قیمت آن نیز به نسبت افزایش می‌یابد. به عنوان مثال فیلتر‌های Hoya مصالحه‌ی خوبی را بین قیمت و کیفیت برقرار کرده است. برند‌های معتبر دیگری مثل Phottix و Hama نیز فیلتر‌های با کیفیتی را تا به حال روانه بازار کرده‌اند.

با این مطلب قطعا می دانید زمان پولاریزه کردن چه وقتی است.

منبع:

عکاسی

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ساعت 1:44
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 14 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,
آخرين مطالب ارسالي
» 5 کار شگفت‎انگیزی که می‎توانید با تکنیک پنینگ در عکاسی انجام دهید قسمت سوم (چهارشنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۰۹)
» 5 کار شگفت‎انگیزی که می‎توانید با تکنیک پنینگ در عکاسی انجام دهید قسمت دوم (چهارشنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۰۸)
» 5 کار شگفت‎انگیزی که می‎توانید با تکنیک پنینگ در عکاسی انجام دهید قسمت اول (چهارشنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۰۷)
» عکاسی HDR چیست و چطور می‎توانم با دوربینم آن را انجام دهم؟ قسمت سوم (سه شنبه ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۱۵)
» عکاسی HDR چیست و چطور می‎توانم با دوربینم آن را انجام دهم؟ قسمت دوم (سه شنبه ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۱۴)
» عکاسی HDR چیست و چطور می‎توانم با دوربینم آن را انجام دهم؟ قسمت اول (سه شنبه ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۱۳)
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت آخر (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۳)
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت دوم (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۲)
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت اول (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۱)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت آخر (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۴)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت دوم (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۳)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت اول (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۲)
» آموزش استفاده از فوکوس انتخابی در عکاسی ماکرو (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۹)
» ۶ روش و نکته آسان برای بهبود عکاسی منظره قسمت آخر (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۸)
» ۶ روش و نکته آسان برای بهبود عکاسی منظره قسمت اول (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۷)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی قسمت آخر (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۱۱)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی قسمت دوم (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۱۰)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۰۹)
» درک مفهوم طول کانونی در 4 مرحله ساده قسمت آخر (چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۵۶)
» درک مفهوم طول کانونی در 4 مرحله ساده قسمت اول (چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۵۵)
نويسندگان
خبرنامه
جستجو
آمار و ارقام سايت
» تاريخ : یکشنبه ۰۵ خرداد ۱۳۹۸
» بازديد امروز : 11
» بازديد ديرور : 10
» بازديد ماه گذشته : 115
» بازديد سال گذشته : 2020
» كل بازديد : 6311

» كاربران آنلاين : 1
» كاربران عضو آنلاين : 0
» كاربران ميهمان آنلاين : 1

» مجموع مطالب : 859
» مجموع نظرات : 26
» تعداد اعضاي سايت : 0

» آي پي شما : 54.167.47.248
» مرورگر : unknown
» سيستم عامل : unknown

» ورودي هاي گوگل امروز : 0
» ورودي هاي گوگل ديروز : 2

» آخرين بروزرساني : ۱۳۹۸/۰۲/۰۳
تبلیغات متنی
خريد بک لینک در تمام وبلاگها
کپسول آتش نشانی
کولرگازی ارزان
تبلیغات در شبکه های اجتماعی
خرید گیفت کارت
آموزش آشپزی ایرانی
کولرگازی
خرید پیج اینستاگرام
ساخت استخر