آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری

آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری
عضويت سريع
نام کاربري :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ايميل :
نام اصلي :
کد امنيتي :
تبادل لينك اتوماتيك
عنوان :
آدرس :
کد امنيتي :
پيوندهاي روزانه
چت باكس

نام :
وب :
پیام :
2+3=:
 
(Refresh)
نیلی بلاگ

 «من مناظر شهری را به عنوان یک ژانر فرعی از عکاسی کودک در آتلیه کودک خیابانی در نظر می گیرم. اما این کار به مهارت نیاز دارد – آنچه که یک منظره شهری عالی را از یک عکس فوری از یک ساختمان متمایز می کند چیست؟ در این راهنما، من سعی خواهم کرد تا نکاتی را ارائه دهم و در مورد نحوه عکاسی احساسی تر، به یاد ماندنی تر، و قدرتمندتر از مناظر شهری ساختارشکنی کنم». در ادامه این مطلب لنزک اریک کیم عکاس خیابانی نکات جالب و متفاوتی را برای عکاسی از مناظر شهری آموزش داده و برای هر نکته یک تمرین عکاسی مطرح کرده است. مطالعه این مطلب را به همه لنزکی های عزیز توصیه می کنیم.
منظره شهری چیست؟


برای شروع، یک «منظره شهری» در واقع ثبت یک منظره از یک چیز شهری است. ما به طور کلی به مناظر به عنوان غروب های زیبا، کوه ها، و مانند آن فکر می کنیم.

با این حال، به نظر من عکاسی از محیط شهری جذاب است. محیط های ساختگی که انسانها ایجاد کرده اند.

برای من، مناظر شهری جالب تر از مناظر طبیعی هستند – چون آنها بیشتر تفاسیر اجتماعی، انتقاد، یا بازتابی از جامعه ارائه می دهند. بسیاری از مناظر شهری بیگانه و غیر طبیعی هستند. آنها ما را به عنوان انسان به دام می اندازند، و باعث می شوند که ما این زندگی های غیر طبیعی را داشته باشیم (به زندگی در حومه شهر فکر کنید، که در آن ما حتی پیاده رو هم نداریم).
۱
ساختمان هایی را پیدا کنید که احساس دارند
[عکاسی منظره شهری]

من فکر می کنم برای شروع، یک منظره شهری عالی باید احساس داشته باشد. این تنها راهی است که می توانیم با یک ساختمان، یک محیط شهری، یا یک صحنه با نوعی همدلی یا احساس ارتباط برقرار کنیم.

به عنوان مثال، به دنبال ساختمان هایی بگردید که فرسایش یافته اند. که شخصیت دارند. که تاریخ دارند. که رنگ پوست، آجرهای در حال افتادن به یک طرف، یا جزئیات کوچک در جایی که احساسات را تداعی می کند، داشته باشند.

این کار هیچ قانونی ندارد. تنها مهم است که چه احساسی دارید.

تمرین: به ساختمان ها احساس بدهید

به عنوان یک تکلیف، در اطراف پیاده روی کنید و سعی کنید با این احساسات مختلف از ساختمان ها عکس بگیرید:

    غم
    شادی
    لذت
    هیجان
    یأس
    تنهایی
    انزوا

البته، ساختمان ها احساسی ندارند. اما با این حال ما به عنوان انسان می توانیم احساسات خود را به ساختمان ها افزوده یا نسبت بدهیم.

یک ساختمان «شاد» در مقابل یک ساختمان «غمگین» برای شما چطور به نظر می رسد؟

تنها از قضاوت خود استفاده کنید، و آن را امتحان کنید.

لنزک: تشخیص، صنعتی در ادبیات است که با استفاده از آن به اجسام بی جان حالات، صفات و یا احساس های انسانی نسبت داده و به آن جلوه ای انسانی می بخشند. به عنوان مثال این بیت شعر: طعنه بر طوفان مزن، ایراد بر دریا مگیر، بوسه بگرفتن ز ساحل، موج را دیوانه کرد. در این بیت عمل بوسیدن و صفت دیوانگی به موج نسبت داده شده است که مختص انسان می باشد. این صنعت را می توان به گونه ای در رشته عکاسی نیز وارد نمود. یعنی از طریق عکاسی از اشیا، صفات و احساس های انسانی را به مخاطب منتقل نمود. برای مطالعه بیشتر به مطلب «استفاده از صنعت تشخیص در عکاسی» مراجعه نمایید.
۲
تعداد زیادی عکس بگیرید
[عکاسی منظره شهری]

مزیت مناظر شهری این است که حرکت نمی کنند، بر سر شما فریاد نمی زنند، یا وقتی دوربینتان را روشن می کنید تغییر نمی کنند.

اشتباهی که بسیاری از عکاسان هنگام عکاسی از مناظر شهری مرتکب می شوند این است که تنها یک بار کلیک می کنند، و می روند.

تمرین: بر روی صحنه کار کنید

در عوض، سعی کنید تعداد زیادی عکس از منظره شهری ای که به نظر شما جالب است بگیرید. از زوایا و پرسپکتیوهای مختلف از آن عکس بگیرید. از فاصله خیلی نزدیک عکس بگیرید، سپس یک گام به عقب بردارید. از چپ، و از راست عکس بگیرید. دولا شوید. شاید بتوانید یک پرسپکتیو بالاتر به دست آورید و در سطح چشم یا پایین تر عکس بگیرید.

جبران نوردهی های مختلف را امتحان کنید. از آن در ۰، ۱-، ۲-، ۱+، ۲+ عکس بگیرید.

هرچه می توانید عکس بگیرید، و پس از آن متوجه می شوید که یک تفاوت ظریف از نظر کادربندی یا نوردهی، اثر تصویر را کاملا تغییر خواهد داد.
۳
به دنبال جزئیات کوچک و خاص بگردید
[عکاسی منظره شهری]

من فکر می کنم کلید یک منظره شهری عالی این است که «یک چیز کوچک و خاص» به آن اضافه کنید همچون گیلاسی که آخر کار روی کیک می گذارند – جزئیات کوچک و کمی که یک عکس فوری عادی را به چیزی عمدی تر یا جالب تر تبدیل می کند.

شاید «یک چیز کوچک و خاص» در عکس شما بتواند یک مخروط ایمنی تنها باشد. یا می تواند تنها یک ترک در یک پنجره باشد. یا می تواند شخصی باشد که در کنار منظره شهری در حال راه رفتن است. یا می تواند یک رنگ خاص در کادر باشد.

در واقع شما می خواهید کاری کنید که عکس های شما عمدی تر به نظر برسند – که نشان دهند شما تنها یک عکس فوری نگرفتید. می خواهید بیننده شما بداند که شما قصد داشتید یک عکس را به شیوه ای خاص بگیرید. که شما چیزی منحصر به فرد در مورد یک منظره شهری خاص یافته اید. و با تاکید بر «جزئیات کوچک و خاص»، سعی دارید این نکته را به بیننده اشاره کنید که «هی! این چیزی است که به نظر من جالب است، و به همین دلیل است که تو باید نگاه دقیق تری به این تصویر بیندازی».

تمرین: به دنبال «چیزی کوچک و خاص» بگردید

اگر در حال عکاسی از یک منظره شهری هستید، دست نگه دارید، و به اطراف خود نگاه کنید. چه چیزی می توانید به کادر اضافه کنید که «یک چیز کوچک و خاص» است؟

شاید یک دوچرخه رها شده در آن نزدیکی وجود داشته باشد. سپس سعی کنید یک گام به عقب برگردید، و بفهمید که چطور می توانید دوچرخه را در کادر خود بگنجانید.

این «چیز کوچک و خاص» هر چه که هست، ببینید چطور می توانید آن را در کادر خود جای دهید.

اما در مورد حرکت چیزهای اطراف در یک صحنه چطور؟ راستش، فقط باید کاری را انجام دهید که احساس می کنید درست است. من شخصا دوست ندارم چیزی در کادر حرکت کند، اما به حرکت چیزها در خارج از کادر اهمیتی نمی دهم. تنها ندای قلب و قانون اخلاقی خودتان را دنبال کنید.
۴
ترکیب بندی خود را کامل و بی نقص کنید
[عکاسی منظره شهری]

اگر در حال عکاسی از یک منظره شهری هستید که حرکت نمی کند، هیچ بهانه ای برای ایجاد یک ترکیب بندی بد ندارید. با بهترین توانایی خود، سعی کنید یک ترکیب بندی عالی و بی نقص ایجاد کنید.

من توصیه می کنم ترکیب بندی خود را با وقت گذاشتن، و با تمرکز بر روی لبه های کادر کامل کنید. فکر کنید که چطور می توانید از المان های حواس پرتکن، یا اَشکالی که در پس زمینه همپوشانی دارند اجتناب کنید.

تمرین: در هم ریختگی ها را حذف کنید

من احساس می کنم که بهترین راه برای داشتن یک ترکیب بندی بهتر، حذف یا کم کردن درهم و برهمی ها، عوامل حواس پرتکن، یا پیچیدگی از کادرتان است. ببینید چطور می توانید مناظر شهری خود را تا حد ممکن ساده کنید، اما هنوز هم آن تاثیر احساسی را داشته باشید.

همچنین سعی کنید با اجتناب از اَشکال روی هم افتاده (دارای همپوشانی)، المان های مختلف را در کادر خود از هم جدا کنید. کمی فضای منفی بین چیزها در پس زمینه اضافه کنید، که عمق بیشتری به کادر شما خواهد داد.

یا از جنبه دیگر، سعی کنید ببینید که چطور می توانید المان های مختلفی در پشته پس زمینه خود در بالای یکدیگر ایجاد کنید. سعی کنید پرسپکتیو را پهن (مسطح) کنید.

لنزک: مطالعه آموزش های ترکیب بندی زیر را به شما عزیزان توصیه می کنیم

    ۱۰ قانون ترکیب بندی عکس
    ۶ تکنیک ترکیب بندی که عکاسی شما را بهبود خواهد بخشید
    ۲۰ تکنیک ترکیب بندی در عکاسی که عکس های شما را بهتر می کنند

۵
در طول ساعت طلایی عکس بگیرید، یا از یک فلاش استفاده کنید
[عکاسی منظره شهری]

نور بر احساس یک صحنه تاثیر می گذارد. اگر از یک منظره شهری عکس می گیرید، سعی کنید عکاسی را در طول طلوع یا غروب خورشید انجام دهید. نور تخت معمولا به معنی احساسات تخت می باشد.

اگر نور خوب نیست – سعی کنید از یک منبع نور مصنوعی (مانند یک فلاش) استفاده کنید. گاهی اوقات نور شدید و زننده فلاش بر حالت منظره شهری تاثیر می گذارد (به آن احساس بیگانه تر، پر اضطراب تر، یا افسرده تر می دهد).

لنزک: نورپردازی تخت (Flat lighting)، زمانی است که صحنه، بدون در نظر گرفتن نوع آن، به طور وسیع و گسترده ای «پخش یا دیفیوز شده و به طور مستقیم» نورپردازی شود. نورپردازی تخت صحنه را روشن می کند، اما جزئیات و عمق را بیرون نمی کشد و به طور کلی باعث می شود عکس گرفته یا بی جان شود – اگرچه در موارد خاص عکاس ممکن است بنا بر هدف دقیقی به آن احتیاج پیدا کند. در عکاسی طبیعت، نورپردازی تخت اغلب توسط آسمان های ابری، یا نور خورشید مستقیم و… ایجاد می شود. از این رو عکاسان منظره اغلب زمانی را برای عکاسی انتخاب می کنند که خورشید در زاویه پایین یا غیر مستقیمی قرار دارد. مثل طلوع صبح زود یا غروب بعد از ظهر (ساعات طلایی)، که علاوه بر جزئیات و عمق، نور اغلب رنگارنگ تر از نور ظهر است.

تمرین: از یک محل چندین بار بازدید کنید

هنگامی که یک منظره شهری خوب می بینید، سعی کنید در شرایط نوری مختلف از آن عکس بگیرید. چندین بار به آن محل برگردید. در طول طلوع، غروب، یا در وسط روز از آن عکس بگیرید. با یک فلاش از آن عکس بگیرید.

سعی کنید عکاسی از منظره شهری خود را در حالت سیاه و سفید و رنگی نیز امتحان کنید. ببینید کدام زیبایی شناسی احساس و حالت یک صحنه را تغییر می دهد.
ن
نتیجه گیری
[عکاسی منظره شهری]

عکاسی از مناظر شهری سخت تر از عکاسی از افراد است – چون به طور کلی ساختمان ها خسته کننده هستند، و درست مانند عکس های فوری به نظر می رسند که هر گردشگری می تواند بگیرد.

ما به عنوان عکاسان خیابانی معمولا بر مستندسازی افراد تمرکز می کنیم. اما توجه کنید که محیط شهری به همان اندازه مهم است – چون عکس های شهری ما بازتابی است از این که ما به عنوان انسان، و یک جامعه چه کسی هستیم.

به علاوه، در مورد این که عکس های مناظر شهری شما ۲۰، ۵۰، ۲۰۰، و ۱۰۰۰ سال دیگر چطور به نظر خواهند رسید نیز فکر کنید. شما دارید تاریخ را مستندسازی می کنید.

نویسنده: اریک کیم (Eric Kim)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در چهارشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:58
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 7 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 با کمک این آموزش عکاسی گام به گام  می توانید مسیر یک سوژه در حال حرکت را با ترکیب چند فریم در داخل یک تصویر نشان دهید. این تکنیک شامل ثبت چند عکس به سرعت گرفته شده، و سپس چسباندن آنها به یکدیگر برای نشان دادن سوژه در چندین موقعیت در کل کادر است. در ادامه با ما همراه شوید.

اسکیت بردینگ به همان اندازه که به پشتکار و قدرت محض نیاز دارد، نیازمند خلاقیت نیز هست – که چیزی است که ما عکاسان می توانیم به آن مرتبط باشیم.
اسکیت بردینگ و عکاسی هر دو وابسته به ترکیب تخیل و تکنیک هستند – درست همانطور که یک اسکیت باز خط حرکت درست را انتخاب کرده و برای انجام این کار به نحو احسن تلاش می کند، یک عکاس نیز زاویه مناسب دوربین را انتخاب کرده و بهترین راه برای ثبت یک لحظه را در نظر می گیرد. شاید به همین دلیل است که عکاسی کودک در آتلیه کودک از اسکیت بازی یک حس شاعرانه بصری در خود دارد که اکثر ورزش های اکشن دیگر ندارند. یا شاید تنها به این دلیل است که حرکت روان یک اسکیت باز بااستعداد از لحاظ بصری بسیار جذاب است.

این امر به ویژه زمانی درست است که ما چند فریم را برای به دست آوردن یک عکس به هم پیوسته مانند این با هم ترکیب می کنیم. عکاسان همیشه با چالش انتقال یک حس حرکت در یک تصویر ثابت و بی حرکت روبرو بوده اند. ترفندهای زیادی برای این کار وجود دارد – تاری حرکتی (motion blur)، فلاش پرده عقب، تاری پنینگ، فلاش استروبوسکوپی. اما یک تکنیک به طور خاص برای عکاسی از اسکیت بازی ایده آل است.
ماموریت

ایجاد یک عکس به هم پیوسته برای ثیت یک لحظه اکشن

زمان مورد نیاز: یک ساعت

سطح مهارت: متوسط

تجهیزات مورد نیاز: سه پایه، ریموت کنترل شاتر (اختیاری)، رفلکتور (اختیاری)

با یک نگاه سریع به هر مجله اسکیت بردینگ احتمالا متوجه می شوید که عکاسی به هم پیوسته (sequence photography) یک راه عالی برای نشان دادن یک اسکیت باز در حال حرکت است.

این تکنیک شامل ثبت چند عکس به سرعت گرفته شده، و سپس چسباندن آنها به یکدیگر برای نشان دادن سوژه در چندین موقعیت در کل کادر است. طبیعی است که جادوی فتوشاپ در این امر دخیل است، اما همانند بهترین ترفندهای دیجیتال، مهارت واقعی در درجه اول در داخل دوربین صورت می گیرد.

در این پروژه، ابتدا با آماده شدن برای عکاسی با سرعت بالا، و سپس با وصل کردن عکس ها به یکدیگر برای به دست آوردن ترکیب اکشن نهایی، توضیح خواهیم داد که این کار چطور انجام می شود.
الف
در محل عکاسی: ثبت یک دنباله اکشن
دوربین را ثابت و محکم کنید

همه عکس های ما باید به طور کامل هم تراز باشند، چون این امر ترکیب فریم ها در فتوشاپ را آسان تر می کند. بنابراین به یک سه پایه نیاز داریم تا دوربین را ثابت نگه داریم. یک ریموت کنترل شاتر نیز مفید است، چون به این معنی است که لازم نیست در طول ثبت دنباله به دوربین دست بزنیم (جلوگیری از لرزش).
از یک رفلکتور استفاده کنید

در یک روز آفتابی روشن مانند این، رفلکتور به بازتاب کمی نور به سایه های روی سوژه کمک خواهد کرد. از قبل این مسئله را با آنها مطرح کنید تا مطمئن شوید که نور چشم های آنها را اذیت نمی کند – قطعا ما نمی خواهیم یک لحظه مهم را خراب کنیم!
بر روی نقطه مورد نظر پیش فوکوس کنید

فوکوس خودکار بر روی سوژه های به سرعت در حال حرکت می تواند چالش برانگیز باشد. اگر ما بدانیم که سوژه قرار است از کجا رد شود، می توانیم از قبل از او بخواهیم که در نقطه حیاتی بایستد تا بتوانیم بر روی او پیش فوکوس کنیم. سپس دوربین را بر روی فوکوس دستی قرار می دهیم تا آن را در جای خود قفل کنیم.
[عکاسی به هم پیوسته]
عکاسی از کنار

سعی کنید مجسم کنید که سوژه وقتی در موقعیت های مختلف در کل کادر قرار می گیرد، چه طور به نظر می رسد. یک دید جانبی نسبت به اکشن (حرکت) معمولا بهتر است، چون همپوشانی کمتری بین عکس ها وجود دارد. به طور باز ترکیب بندی کنید تا در صورت نیاز فضای اضافی داشته باشید.
از یک زاویه دوربین پایین استفاده کنید

یک زاویه دوربین پایین به تاکید بر ارتفاع پرش و زمان ماندن در هوا کمک می کند. همچنین به ما اجازه می دهد تا مقدار زمین نشان داده شده در کادر را به حداقل برسانیم و ما را قادر می سازد تا سوژه را در مقابل گستره آسمان آبی روشن کادربندی کنیم تا یک پس زمینه ساده و پرانرژی داشته باشیم.
داستان را نشان دهید

یک عکس به هم پیوسته مانند یک داستان کوتاه است و مانند تمام داستان های خوب باید آغاز، میانه و پایان داشته باشد. طوری کادربندی کنید که بتوانید ببینید سوژه شما از کجا می آید، از کجا می گذرد، و در نهایت به کجا می رسد.
نکته مهم

به یاد داشته باشید که همیشه در این نوع عکاسی اکشن خطر زمین خوردن اسکیت باز وجود دارد. این اتفاق نه تنها برای آنها، بلکه برای شما و تجهیزاتتان نیز می تواند دردناک باشد. حتی اگر آنها خودشان هم به هوا نروند، ممکن است اسکیت آنها برود. بنابراین چندین بار ترفند آنها را تماشا کنید تا بهترین موقعیت را برای دوربین پیدا کنید، و اگر یک کنترل بی سیم دارید، شاتر را از راه دور فایر کنید.
ب
آموزش عکاسی گام به گام: دوربین خود را برای ثبت اکشن آماده کنید

نحوه آماده سازی دوربین، چه برای عکاسی از یک اسکیت باز و چه هر نوع دنباله اکشن دیگر در اینجا آموزش داده شده است.
[عکاسی به هم پیوسته]
۱
عکاسی با سرعت بالا

سرعت عمل بالا برای این نوع تکنیک ضروری است. دوربین Canon EOS 5D Mark III که ما از آن استفاده کردیم، قادر به ثبت شش فریم در ثانیه است. ما آن را بر روی مُد پیوسته با سرعت بالا (High Speed Continuous) قرار دادیم، و سپس دکمه شاتر یا کنترل ریموت شاتر را برای گرفتن عکس های سریع فشار دادیم.
[عکاسی به هم پیوسته]
۲
سرعت شاتر سریع

سوژه های متحرک، به خصوص آنهایی که از کنار دوربین حرکت می کنند، به یک سرعت شاتر سریع برای متوقف کردن حرکت و جلوگیری از تاری نیاز دارند. سرعت مناسب به حرکت بستگی دارد، اما برای این اسکیت باز ۱/۵۰۰ ثانیه حداقل سرعت می باشد.
[عکاسی به هم پیوسته]
۳
نوردهی سازگار

سازگاری برای مجموعه عکس های ما حیاتی است. ما دوربین را بر روی مُد نوردهی دستی (M) با سرعت شاتر ۱/۱۲۵۰ ثانیه، دیافراگم f/11 و ایزو ۴۰۰ تنظیم می کنیم. اگر شما با استفاده از مُد دستی راحت نیستید، مُد اولویت شاتر را امتحان کنید. مهم این است که سرعت شاتر را بالا نگه دارید.
[عکاسی به هم پیوسته]
۴
عمق میدان را کنترل کنید

حتی اگر ما از قبل بر روی نقطه ای که سوژه قرار است از آن عبور کند فوکوس کنیم، این احتمال وجود دارد که نقطه فوکوس ۱۰۰% در جای دقیق قرار نگیرد. یک دیافراگم متوسط مانند f/11 با گسترش عمق میدان، به ما کمی ایمنی می دهد.
۵
کادر خود را ساده کنید
[عکاسی به هم پیوسته]

اجازه ندهید عکس های متوالی شما شلوغ و درهم برهم شوند – آنها را ساده نگه دارید. جزئیات زیاد در پس زمینه مانند این عکس (که با یک زاویه دوربین کمی بالاتر گرفته شده است) زمانی که ما «عکس های کلون (clone) شده» را با هم ترکیب می کنیم، می تواند بسیار شلوغ به نظر برسد. بنابراین آن قانون قدیمی را دنبال کنید – سادگی را حفظ کنید. یک پس زمینه ساده یا گستره آسمان به شما کمک خواهد کرد تا فوکوس را بر روی سوژه خود حفظ کنید. ترکیب یک لنز واید – ما از یک لنز ۲۰mm برای عکس اصلی خود استفاده کردیم – و یک زاویه پایین به تاکید بر ارتفاع پرش کمک خواهد کرد. با این حال، برای ترفندهای دیگر یک لنز بلندتر ممکن است انتخاب بهتری باشد – در اینجا یک لنز ۲۰۰mm پس زمینه را تار می کند.
ج
آموزش گام به گام: چگونه دنباله خود را بسازید

مجموعه عکس های اکشن به سرعت گرفته شده خود را با استفاده از مهارت های ماسک کردن در فتوشاپ به هم وصل کنید.
[عکاسی به هم پیوسته]
۱
عکس ها را به صورت چند لایه باز کنید

Bridge را باز کرده و بین اولین و آخرین عکس Shift-کلیک کنید تا دنباله خود را انتخاب کنید، سپس به مسیر Tools > Photoshop > Load Files into Photoshop Layers بروید. این کار آنها را در یک فایل لایه بندی شده باز می کند (می توانید از مسیر File > Scripts > Load Files into Stack in Photoshop نیز استفاده کنید).
[عکاسی به هم پیوسته]
۲
ترتیب عکس ها را تغییر دهید

سپس پنل لایه ها (Window > Layers) را باز کنید و لایه ها را مرتب کنید تا آن طور که شما می خواهید همپوشانی داشته باشند. ما تصویر «hero» را به طرف بالا کشیدیم. شما می توانید از میانبرهای کیبورد Cmd/Ctrl+] یا Cmd/Ctrl+[ برای حرکت لایه ها به بالا یا پایین استفاده کنید.
[عکاسی به هم پیوسته]
۳
ماسک های ناهموار (نامنظم) بسازید

لایه بالایی را هایلایت کرده و ابزار Lasso را بردارید. سپس اسکیت باز را انتخاب کرده و بر روی آیکون Add Layer Mask در پنل لایه ها کلیک کنید. سپس بر روی آیکون چشم لایه زیر آن Alt-کلیک کنید، و پس از آن دوباره اسکیت باز را انتخاب و ماسک کنید. این کار را برای تمام لایه ها به جز لایه پایینی تکرار نمایید. سپس، تمام لایه ها را ظاهر کنید.
[عکاسی به هم پیوسته]
۴
همپوشانی ها را تمیز کنید

تصویر بند انگشتی ماسک در لایه بالایی را هایلایت کنید، سپس ابزار قلم مو یا Brush را بردارید. با رنگ مشکی رنگ کنید تا لبه ها پنهان شوند و بخش هایی از بدن که با لایه های زیرین همپوشانی دارند را تمیز کنید. سپس، تصویر بند انگشتی ماسک بعدی را هایلایت کرده و این کار را تکرار کنید، تا زمانی که ماسک ها کامل شوند.

لنزک: رنگ کردن روی ماسک لایه (Layer mask) یک لایه، با رنگ مشکی باعث محو شدن آن بخش و با رنگ سفید باعث نمایان شدن آن می شود.
[عکاسی به هم پیوسته]
۵
یک افکت محو شدگی اضافه کنید

زمانی که تمام ماسک ها کامل شدند، دنباله باید یکپارچه به نظر برسد. در این مرحله، اگر دوست داشته باشیم می توانیم برای ایجاد یک ظاهر محو شدگی در بخش هایی از دنباله، با شفافیت (opacity) های مختلف آزمایش کنیم. هر لایه را انتخاب کرده و از کنترل های شفافیت (opacity) لایه برای محو کردن آن استفاده کنید.
[عکاسی به هم پیوسته]
۶
تصویر را تکمیل کنید

لایه بالایی را هایلایت کرده و سپس بر روی آیکون Create New Layer کلیک کنید. از میانبر Cmd/Ctrl+Shift+Alt+E برای ادغام یک لایه جدید استفاده کرده و سپس با تنظیم این لایه کار را تمام کنید. ما رنگ ها را با استفاده از مسیر Filter > Camera Raw Filter تقویت و برخی از جزئیات پس زمینه را کلون کردیم.
[عکاسی به هم پیوسته]

نویسنده: PhotoPlus

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در سه شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:36
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 8 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

نوری که اسپیدلایت ها (فلاش) به من می دهند درهیچ زمانی از طول روز به آن دست پیدا نمی کنم، همیشه استفاده از آن در خیابان، چه برای عکاسان ایرانی و چه عکاسان خارجی سخت بوده است.


استفاده از آن در خیابان برای مردم عجیب می باشد و اینکه شما در حین عکاسی پرتاب نور داشته باشید، نگاه ها را به سمت شما جلب می کند. شاید این نگاه ها برای بعضی از عکاسان سخت باشد، ولی به دلیل اینکه عاشق عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد بوده ام فراموش کرده ام اینکه مردم در موردم چه فکر می کنند.
[اسپیدلایت در عکاسی خیابانی]

مهمترین بخش استفاده از اسپیدلایت به غیر از اینکه یک عکاس باید نحوه ی استفاده از آن را بداند، انتخاب چهره هایی است که عکاس قصد دارد از آن ها استفاده کند. بعضی از چهره ها به گونه ای هستند که نور اسپیدلایت ها به خوبی بر چهره ی آن ها می نشیند و این انتخاب چهره ها برای هر عکاس متفاوت می باشد.
[اسپیدلایت در عکاسی خیابانی]

این که چه انتخابی داشته باشیم بسته به حسی است که هرعکاس نسبت به مردم اطرافش دارد که یک موضوع شخصی و درونی می باشد و غیر قابل آموزش و توضیح دادن.
[اسپیدلایت در عکاسی خیابانی]

استفاده از اسپیدلایت همیشه خطراتی را نیز برای عکاس به همراه دارد، ولی با حضور مداوم در خیابان و استفاده از آن یاد میگیریم که با نزدیک تر شدن و ارتباط گرفتن با مردم می توانیم این خطرات را تا حد زیادی کم کنیم.

نویسنده و عکاس: سلمان سام دلیری

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در سه شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:35
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 10 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 شما باید آن دسته از عکس هایی که در آن یک ماشین یا موتورسیکلت شارپ و در فوکوس دیده می شود در حالیکه به نظر می رسد پس زمینه با یک اثر تاری در حرکت است را دیده باشید. در ابتدا، ممکن است فکر کرده باشید که این یک ترفند فتوشاپ است یا چیزی که فقط یک عکاس ورزشی حرفه ای می تواند به آن دست یابد. خب، اجازه دهید بگویم که این تکنیک عکاسی پنینگ (panning photography) نام دارد و یادگیری آن آسان است.

تمام کاری که باید انجام دهید این است که این تکنیک را تمرین کنید، تا وقتی که بر هنر عکاسی  بارداری در  آتلیه بارداری پنینگ مسلط شوید. برای کمک به شما در انجام این کار، من شش نکته آسان را لیست کرده ام که به شما کمک خواهد کرد عکس های پنینگ عالی بگیرید.

نکته: از این تکنیک در اینترنت با نام هایی چون تکنیک مووینگ، تکنیک کشیدگی در عکاسی و عکاسی موشن نیز یاد شده است. که نام اصولی آن تکنیک عکاسی پنینگ می باشد که به حرکت یا کشیدگی دوربین طی نوردهی اشاره دارد.
۱
دوربین خود را بر روی مُد اولویت شاتر تنظیم کنید
[عکاسی پنینگ]

اولویت شاتر (Tv برای کانن، S برای نیکون و سایر دوربین ها).

همانطور که دوربین خود را نگه داشته اید تا یک عکس پنینگ بگیرید، اولین کاری که باید انجام دهید این است که مُد دوربین خود را بر روی اولویت شاتر تنظیم کنید. عکاسی پنینگ چیزی جز انتخاب صحیح سرعت شاتر نیست – مقادیر دیافراگم و ایزو در اینجا نقش چندان مهمی ایفا نمی کنند.

این مُد به شما اجازه می دهد تا سرعت شاتر را تنظیم کنید، در حالی که دوربین به مقادیر دیافراگم و ایزو رسیدگی می کند که بسته به شرایط نور متفاوت خواهند بود.
۲
یک سرعت شاتر آهسته انتخاب کنید
[عکاسی پنینگ]

سرعت شاتر برای پنینگ بر روی ۱/۳۰ ثانیه تنظیم شد.

همانطور در بالا اشاره کردم، مهم ترین المان نوردهی عکاسی پنینگ، سرعت شاتر است. بنابراین برای این که سوژه شارپ و پس زمینه در حرکت به نظر برسد، باید به شاتر اجازه دهید تا برای یک مدت زمان کافی باز بماند.

برای ثبت عکس های پنینگ عالی، سرعت شاتر ایده آل هر چیزی بین ۱/۳۰ و ۱/۱۲۵ ثانیه است (هرچه سوژه سریعتر حرکت کند، سرعت شاتر باید سریعتر باشد). این محدوده سرعت شاتر به دوربین زمان کافی می دهد تا حرکت را در عکس ثبت کند، در حالیکه سوژه را در فوکوس واضح یا شارپ نگه دارد.
۳
از یک سه پایه استفاده کنید
[عکاسی پنینگ]

کلیک بر روی دکمه شاتر به صورت دستی در یک سرعت شاتر آهسته تر ممکن است کمی لرزش در عکس های شما ایجاد کند. برای اطمینان از این که عکس های پنینگ شارپ می گیرید، دوربین خود را بر روی یک سه پایه یا یک مونوپاد قرار دهید تا در طول پنینگ لرزش دوربین را به حداقل برسانید.

این احتمال وجود دارد که در حین پنینگ دوربینتان همراه با سوژه در حال حرکت، بدن خود را نیز حرکت دهید و این کمی لرزش در دوربین ایجاد می کند. استفاده از یک سه پایه یا یک مونوپاد، حرکات رو به بالا یا رو به پایین دوربین را به حداقل خواهد رساند و تنها به دوربین اجازه می دهد که از یک طرف به طرف دیگر حرکت کند.

نکته: اگر قصد داشتید عکاسی را دوربین در دست انجام دهید، چرخش از ناحیه کمر می تواند به کاهش لرزش کمک کند.
۴
دقیق فوکوس کنید
[عکاسی پنینگ]

از آنجا که سوژه به سرعت در میان کادر حرکت می کند، واقعا مهم است که فوکوس را به طور دقیق بر روی سوژه قفل کنید. دو راه وجود دارد که می توانید این کار را انجام دهید تا سوژه در فوکوس شارپ ظاهر شود، در حالیکه پس زمینه در حرکت به نظر برسد.

تکنیک فوکوس خودکار: اگر تازه کار عکاسی پنینگ را شروع کرده اید یا اگر در مورد فاصله سوژه از دوربین مطمئن نیستید، همیشه از تکنیک فوکوس خودکار استفاده کنید. برای اطمینان از این که به طور دقیق بر روی سوژه فوکوس می کنید، مُد ردیابی فوکوس پیوسته (AF-C بر روی نیکون، و AI Servo برای کانن) را روشن کنید. این کار به دوربین شما کمک می کند تا به طور پیوسته بر روی سوژه ای که در میان کادر حرکت می کند، فوکوس کند.

تکنیک فوکوس دستی: اگر در مورد فاصله ای که سوژه از مقابل شما عبور می کند مطمئن هستید، آن وقت بهترین روش استفاده از یک تکنیک فوکوس دستی است. بنابراین از پیش بر روی نقطه ای که سوژه شما از آن عبور خواهد کرد فوکوس کرده و سپس مُد فوکوس را به حالت دستی تغییر دهید. این تضمین می کند که شما بسیار سریعتر کلیک کنید، چون لنز شما به طور مداوم سوژه را شکار نمی کند. تنها دوربین خود را همراه با سوژه متحرک حرکت دهید و چند عکس بگیرید، بعدا بهترین عکس را از میان آنها انتخاب کنید.

نکته: به یاد داشته باشید که دوربین خود را بر روی حالت عکاسی متوالی یا پشت سر هم تنظیم کنید تا هنگامی که دکمه شاتر پایین نگه داشته می شود، چند عکس گرفته شود.
۵
در موقعیت صحیح قرار گیرید
[عکاسی پنینگ]

سعی کنید کمی فاصله بین دوربین خود و سوژه در حال حرکت نگه دارید تا به دوربین فضای کافی برای قفل سریع فوکوس بر روی سوژه بدهید. اگر خیلی نزدیک به سوژه در حال حرکت قرار گیرید، این احتمال وجود دارد که لنز شما نتواند بر روی سوژه فوکوس کند، زیرا فاصله کوتاهتر از حداقل فاصله فوکوس است. همچنین نگه داشتن سوژه در کادر، زمانی که واقعا بزرگ باشد (کلوزآپ) سخت تر است.

عکس های پنینگ هنگامی که کنتراست و حداقل دو یا چند رنگ در پس زمینه وجود داشته باشد، چشمگیرتر هستند. پس زمینه ای را تصور کنید که کنتراست یا تضاد رنگی ندارد و تنها یک رنگ دارد، در این صورت به سختی بر روی عکس پنینگ شما تاثیر خواهد داشت.
۶
همراه با سوژه حرکت کنید
[عکاسی پنینگ]

کل ایده عکاسی پنینگ، گرفتن یک عکس از یک سوژه در حال حرکت است، در حالیکه دوربین خود را همراه با سوژه حرکت می دهید. یک چیز که باید از آن مطمئن شوید این است که سرعتی که در آن دوربین خود را حرکت می دهید باید با سرعتی که سوژه در کادر شما حرکت می کند، مطابقت داشته باشد. سوژه را از چپ به راست (یا بالعکس) با همان سرعت دنبال کنید و تا وقتی که به وسط می رسید توقف نکنید (مانند دنبال کردن توپ در گلف).

یک نکته طلایی که مایلم به عنوان تجربه ام به اشتراک بگذارم این است که دکمه شاتر خود را تنها زمانی فشار دهید که سوژه به موازات دوربین شما قرار داشته باشد. این تضمین خواهد کرد که سوژه شما کاملا در فوکوس باشد و شارپ به نظر برسد، در حالیکه می توانید ماتی حرکتی پس زمینه را به خوبی به دست آورید.


نویسنده: کونال مالهوترا (Kunal Malhotra)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در سه شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:34
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 9 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 در عکاسی اشتباهات رایج زیادی وجود دارد، اما احتمالا شایع ترین آنها عکاسی در مُد اولویت دیافراگم است، زمانی که این بهترین انتخاب نیست.

موقعیت های زیادی وجود دارند که در آنها عکاسی در مُد اولویت دیافراگم ایده آل است، مثل زمانی که شما از سه پایه استفاده می کنید و سرعت شاتر اهمیتی ندارد، زمانی که در نور قوی خورشید قرار دارید، زمانی که با یک لنز واید از یک صحنه عکس می گیرید و هیچ چیز حرکت نمی کند، یا وقتی که برای اهداف زیبایی شناسی یک عمق میدان بسیار کم می خواهید.

با این حال، در بیشتر موارد دیگر، بهتر است که در مُد اولویت شاتر (یا مُد دستی) عکس بگیرید.

لامبورگینی، SoHo – اولویت سرعت شاتر می تواند برای عکاسی بارداری در آتلیه بارداری خیابانی، که در آن اغلب عکس های ناخودآگاه اتفاق می افتند، و متوقف کردن حرکت مهم است، بسیار موثرتر باشد.

من این مشکل را اغلب زمانی که افراد در حال سفر هستند، می بینم. آنها کل روز دوربین خود را بر روی مُد اولویت دیافراگم قرار می دهند، و فراموش می کنند که بعضی وقت ها نور به اندازه کافی قوی نخواهد بود تا یک سرعت شاتر به اندازه کافی سریع برای جبران لرزش دوربین یا متوقف کردن سوژه های در حال حرکت ارائه دهد، به خصوص اگر دیافراگم لنز آنها پایین تر از f/4 یا f/3.5 نرود.

نتیجه این است که آنها به خانه می آیند و می بینند که بسیاری از تصاویرشان تار شده اند، در حالیکه می توانست اینطور نباشد.

سرعت شاتر شما مهم ترین عامل برای ایجاد یک تصویر واضح و شارپ است. قاعده کلی این است که سرعت شاتر باید حداقل یک (واحد) بیشتر از فاصله کانونی لنز باشد تا لرزش دوربین دستی را جبران کند. من دوست دارم کمی سرعت بیشتر به آن اضافه کنم تا امن باشد، بنابراین اگر شما در ۵۰mm بر روی یک دوربین فول فریم عکس می گیرید، سرعت شاتر را حداقل بر روی ۱/۸۰ ثانیه قرار دهید. با این حال بر روی یک دوربین کراپ سنسور، مانند یک دوربین APS-C، ۵۰mm ممکن است معادل یک دید ۸۰mm باشد، بنابراین من حداقل در ۱/۱۰۰ ثانیه عکس می گیرم.

اگر از مُد اولویت دیافراگم استفاده کنید و در نور قوی و مستقیم قرار نداشته باشید، می توانید ببینید که سرعت شاتر شما چقدر سریع و راحت می تواند زیر این حد آستانه برود، به خصوص اگر از یک فاصله کانونی تله فوتو استفاده کنید.
[عکاسی در مد اولویت شاتر]

پرندگان و هتل پلازا. یک عکس ناخودآگاه در مُد اولویت شاتر در ۱/۵۰۰ ثانیه و ایزو ۸۰۰٫ در مُد اولویت دیافراگم احتمال بسیار بیشتری وجود دارد که بتوانم سرعت شاتر بسیار آهسته تری به دست آورم، به خصوص چون هوا ابری و هنگام غروب بود.

هنگامی که سوژه های در حال حرکت مانند اشخاص در یک صحنه وجود داشته باشند، ۱/۳۲۰ یا ۱/۲۵۰ ثانیه اغلب سرعت شاتر خوبی برای متوقف کردن حرکت آنهاست. بنابراین در هنگام سفر، من از ۱/۳۲۰ ثانیه به عنوان سرعت شاتر پایه ام استفاده می کنم، و برای موقعیت هایی که هیچ حرکتی وجود ندارد یا زمانی که نور بسیار کم است، آن را پایین تر می آورم. این کار تضمین می کند که صرف نظر از چیزی که ثبت می کنم، از جمله در لحظات ناخودآگاه، تصویر شارپ شود. اغلب، از آنجا که من به این طریق عکاسی می کنم و همچنین ترجیح می دهم با یک دیافراگم f/8 یا بالاتر عکس بگیرم، در مناطق دارای نور بسیار کم، ایزو را تا ۸۰۰، ۱۶۰۰ یا حتی ۳۲۰۰ بالا می برم. این کار زبری/ نویز بیشتری به تصویر اضافه می کند، اما به ویژه در دوربین های دیجیتال جدیدتر شما به سرعت متوجه خواهید شد که کیفیت تکنیکی و وضوح تصاویر شما با وجود این زبری، در واقع بهتر خواهد شد.

اکنون ممکن است بگویید که همیشه می توانید در مُد اولویت دیافراگم (یا مُد دستی) عکس بگیرید و به سرعت شاترهای مربوط به آن توجه کنید، به طوری که هیچ وقت مشکلی نداشته باشید. این عالی است، و در این صورت، لطفا به عکاسی در مُد اولویت دیافراگم ادامه دهید. من نمی خواهم شما را از عکاسی به شیوه ای که برای شما خوب جواب می دهد، بازدارم. اگر تنظیمات دوربین خود را خوب بدانید، می توانید در هر شرایطی با هر یک از این مُدها عکاسی کنید.
[عکاسی در مد اولویت شاتر]

با این حال، من به دانشجویان زیادی آموزش می دهم و حدس می زنم که حدود ۸۰ درصد از آنها در مُد اولویت دیافراگم عکاسی می کنند. بنابراین، وقتی به عکس های آنها نگاه می کنم، بخش زیادی از تصاویر آنها تار است، یا وضوح خوبی ندارد. آنها به دیافراگم توجه نشان می دهند اما برای یک عکس زوم می کنند و توجه نمی کنند که سرعت شاتر کمتر از فاصله کانونی آنهاست، یا متوجه نمی شوند که سرعت شاتر خیلی کمتر از آن است که حرکت سوژه را متوقف کند. من متوجه شده ام که اگر آنها در این شرایط به مُد اولویت شاتر تغییر حالت دهند، سرعت شاتر را در ذهن آنها اول قرار می دهد و آن وقت می توانند به دیافراگم مربوط به آن توجه کنند تا به حداکثر عمق میدان ممکن دست یابند (اگر شما عمدا به دنبال ایجاد عکسی با یک عمق میدان کم هستید، مُد اولویت دیافراگم ایده آل خواهد بود).

به خصوص برای عکاسی سفر در شهرها یا مناطق دارای جمعیت، اغلب وقتی من به دانشجویان توضیح می دهم که عکاسی در حدود ۱/۳۲۰ ثانیه و یک ایزوی بالاتر را امتحان کنند، آنها به سرعت در مورد این که تصاویرشان چقدر شارپ تر می شود، صحبت می کنند.

این کار را امتحان کنید و ببینید آیا تصاویر شما هم شارپ تر می شوند یا نه.

نویسنده: جیمز ماهر (James Maher)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:42
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 7 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 در عکاسی افسانه هایی وجود دارند مثل اینکه هرگز نباید سوژه را در مرکز تصویر قرار دهید یا مد نوردهی دستی بهترین مد برای عکاسی کودک در آتلیه کودک است و شما باید همیشه از سه پایه استفاده کنید. در این مطلب خواهیم گفت چرا این ها افسانه هستند و خلاف آن ها را ثابت خواهیم کرد.


۱
دوربین های فول فریم بهتر هستند

یک دوربین فول فریم سنسور بزرگتری نسبت به یک دوربین کراپ سنسور دارد. این بدین معنی است که شما ممکن است مگاپیکسل های بیشتر، یا مگاپیکسل های بزرگتر، یا حتی هر دو را به دست آورید. اما هنگام انتخاب یک دوربین، عوامل مهم تر از مگاپیکسل نیز وجود دارد که باید در نظر بگیرید.

اول، دوربین های کراپ سنسور معمولا کوچکتر، سبک تر و بسیار ارزان تر هستند. دوم، اگر می خواهید از حیات وحش عکس بگیرید، با لنز تله فوتو بر روی یک دوربین کراپ سنسور دو برابر بُرد به دست خواهید آورد. یک لنز ۴۰۰mm بر روی یک دوربین فول فریم معادل با ۶۰۰mm بر روی یک دوربین کراپ سنسور است. همچنین، اگر می خواهید از حیات وحش عکس بگیرید، یک عامل مهمتر از مگاپیکسل که باید در نظر بگیرید، تعداد فریم ها در هر ثانیه است.

چند سال پیش من به آفریقا رفتم تا از حیات وحش عکاسی کنم و دو دوربین با خودم بردم: یک دوربین فول فریم Canon 6D و یک دوربین کراپ سنسور Canon 7D. من متوجه شدم که ۷D به دلیل میزان فریم هایی که در هر ثانیه قادر به ثبت بود، برای اهداف من بسیار بهتر بود. تعداد فریم بر ثانیه ۶D (در آن زمان) ۴٫۵ fps و ۷D، ۸ fps بود. این تفاوت در عمل بسیار زیاد بود.
[افسانه عکاسی]
۲
همیشه از سه پایه استفاده کنید

سه پایه یک قطعه تجهیزات ضروری برای هر عکاس است و معمولا وقتی شروع به استفاده از آن می کنید، متوجه یک بهبود بزرگ در کیفیت تصویر خواهید شد. با این حال، «همیشه» یکی از آن کلیاتی است که همیشه مصداق ندارد. من اغلب متوجه می شوم که عکاسان به یک صحنه می رسند، سه پایه خود را برپا می کنند، و سپس سعی می کنند ترکیب بندی ای که دوست دارند را پیدا کنند. این کار معمولا فرصت ها را محدود می کند، چون آنها قبلا روی سه پایه گیر کرده اند.

یک رویکرد بهتر این است که دست های خود را آزاد بگذارید تا وقتی که ترکیب بندی مورد نظر خود را پیدا کنید. سپس، وقتی آن را پیدا کردید، سعی کنید سه پایه خود را در موقعیت دقیق لازم جای دهید. گاهی اوقات متوجه خواهید شد که نمی توانید آن را در جای مورد نظر قرار دهید. یا زاویه پایین تر از سه پایه شماست، یا سه پایه به اندازه کافی بلند نیست، یا آن موقعیت ثابت نیست. در این صورت، سه پایه را به نفع به دست آوردن ترکیب بندی مورد نظرتان کنار بگذارید.

بیشتر بخوانید: بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی مناظر بدون سه پایه
[افسانه عکاسی]
۳
برای ایجاد عکس های بهتر، به تجهیزات بهتر نیاز دارید

متاسفانه، شما زمانی به جایی خواهید رسید که به تجهیزات بهتری برای انتقال دیدگاه خود با آنچه که سعی دارید با عکاسی خود به دست آورید، نیاز دارید. اما مهم ترین چیز داشتن آن دیدگاه است. قبل از گرفتن تجهیزات جدید، مطمئن شوید که از تجهیزات فعلی خود خسته شده اید. قبل از هر کاری، از تمام عملکرد و ویژگی هایی که تجهیزات فعلی شما دارند استفاده کرده و دقیقا بفهمید به چه چیزی نیاز دارید که آنها ندارند. سرزنش کردن لوازم قدیمی و ارزان تنها یک بهانه است. یک عکاس واقعا خوب می تواند تقریبا با هر دوربینی تصاویر عالی بگیرد.
۴
هیچ وقت سوژه خود را در وسط قرار ندهید

آه، قانون یک سوم. نسبت طلایی. مارپیچ فیبوناچی. تمام ابزارهای خوب وقتی بحث ترکیب بندی مطرح باشد. اما فراموش نکنید که زیبایی را در تقارن ساده پیدا کنید.

هنگامی که شما در مورد چهره یک شخص فکر می کنید، زیباترین چهره متقارن ترین چهره است. همه چیز به تعادل، برابری نسبت، و هماهنگی بستگی دارد. کلید ایجاد یک ترکیب بندی متقارن مطلوب در بی نقص بودن تقارن است. پس شما می توانید با ایجاد یک تقارن بی نقص با ترکیب بندی مرکزی سوژه خود را به زیبایی ترکیب بندی کرده و به تصویر بکشید.

بیشتر بخوانید: عکاسی با ترکیب بندی مرکزی و شکستن قوانین
[افسانه عکاسی]
۵
مُد دستی بهترین مُد عکاسی است

خوب است که همه عکاسان مشتاق، عکاسی در مُد دستی را یاد بگیرند، تا بر هر عامل در ایجاد نوردهی خود از جمله دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو به طور جداگانه کنترل داشته باشید. بدون شک این یکی از بهترین راه های یادگیری نحوه کار دوربین شماست. با این حال، هنگامی که یاد گرفتید چگونه از مُد دستی استفاده کنید، چرا اجازه نمی دهید دوربینتان کاری را که در آن خوب است، انجام دهد؟ دوربین های این روزها هوشمند هستند و شما کارهای کمتری را باید به صورت دستی انجام دهید، و در پاسخ به یک صحنه در حال تغییر سریع تر خواهید بود.

هنگامی که شما در یک صحنه هستید، قبل از این که مُد عکاسی خود را انتخاب کنید، تصمیم بگیرید که کدام عوامل برای شما مهم هستند. به عنوان مثال، اگر سعی دارید عمدا یک سوژه را تار کنید، سرعت شاتر مهم است. می توانید از مُد اولویت شاتر استفاده کرده و اجازه دهید دوربین دیافراگم و ایزو را انتخاب کند. به این ترتیب وقتی می خواهید سرعت شاتر را کوتاه تر یا طولانی تر کنید، تنها باید یک چیز را تغییر دهید و دوربین خودش بقیه را تشخیص خواهد داد. به طور مشابه، ممکن است تصمیم بگیرید که عمق میدان از همه مهمتر است، و اگر از یک سه پایه استفاده می کنید، سرعت شاتر ممکن است اصلا اهمیت نداشته باشد. در این صورت، مُد اولویت دیافراگم از همه راحت تر است.
[افسانه عکاسی]
۶
فرمت RAW بهتر از JPEG است

این به کیفیت تصویری که شما در تنظیمات دوربین خود انتخاب می کنید، اشاره دارد. شما می توانید انتخاب کنید که تصاویرتان به صورت فایل های RAW، JPEG، یا هر دو ذخیره شوند.

RAW بهتر از JPEG است، تنها اگر قصد داشته باشید عکس های خود را پس پردازش کنید، که اکثر افراد این کار را انجام می دهند. یک فایل RAW حاوی داده های بیشتری است و در نتیجه شما آزادی بیشتری در پس پردازش خود دارید. با این حال، اگر تازه شروع کرده اید و هنوز به نقطه ای نرسیده اید که عکس های خود را پس پردازش کنید، احتمالا بهتر است با فرمت JPEG عکس بگیرید.

در مُد JPEG، دوربین شما تصمیماتی در مورد رنگ و کنتراست برای شما خواهد گرفت و عکس ها وقتی مستقیما از دوربین بیرون می آیند، بهتر به نظر می رسند. در نهایت، احتمالا به نقطه ای خواهید رسید که می خواهید آن تصمیمات را خودتان بگیرید. این زمانی است که باید فرمت خود را به RAW تغییر دهید.
۷
عکاسی خوب به نور خوب نیاز دارد

همه نورها خوب هستند. نکته اینجاست که بدانیم چه نوع تصاویری را باید تحت شرایط نوری موجود ایجاد کنیم. آیا نور خشن (سخت) دارید؟ به دنبال سایه های جالب بگردید یا در سایه عکس بگیرید. نور نرم دارید؟ این نور برای عکس های ماکرو ایده آل است. در مقابل خورشید قرار دارید؟ سوژه هایی با اَشکال جالب برای سیلوئت پیدا کنید.
[افسانه عکاسی]
ن
نتیجه گیری

به عنوان یک هنرمند به یاد داشته باشید که شما آزاد هستید که هنر خود را هر طور دوست دارید ایجاد کنید. می توانید از ابزارهای خود هر طور که مناسب می دانید استفاده کنید. مهم ترین چیز این است که یک دیدگاه (چشم انداز) داشته باشید و سپس از ابزارها و تکنیک های خود استفاده کنید تا به شما کمک کنند به آن دیدگاه دست یابید.

شما افسانه های عکاسی دیگری می دانید که بخواهید در اینجا به اشتراک بگذارید؟ لطفا آنها را در قسمت نظرات مطرح کنید.

نویسنده: آن مک کینل (Anne McKinnell)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:41
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 8 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 اغلب برای عکاسان دشوار است که در نور کم نتایج سازگار به دست آورند. مشکلاتی که با آنها مواجه می شوند ممکن است شامل لرزش دوربین، عکس های خارج از فوکوس، و تصاویر نویزدار باشند. سه دلیل اصلی وجود دارد که این موارد اتفاق می افتند که در ادامه به آن ها اشاره خواهیم کرد. همچنین نکاتی برای عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد در نور کم و به دست آوردن نتایج سازگار مطرح خواهیم کرد.
[عکاسی در نور کم]

۱- ممکن است از سرعت شاترهای به اندازه کافی سریع برای نگه داشتن دوربین در دست بدون لرزش دوربین استفاده نمی کنید.

۲- ممکن است دوربین شما تلاش کند تا در نور کم به درستی فوکوس کند.

۳- ممکن است عکس های شما به دلیل تنظیمات ایزوی بالا، نوردهی کم، یا ترکیبی از هر دو، نویزدار باشند.

با توجه به این مسئله، بیایید نگاهی به مراحل لازم برای به دست آوردن نتایج سازگار در هنگام عکاسی در شرایط کم نور بیاندازیم.
۱
دوربین خود را از روی حالت تمام خودکار بردارید

اگر از دوربین خود در مُد نوردهی کاملا خودکار، مانند پرتره یا صحنه شب استفاده می کنید، وقت آن است که دست نگه دارید. شما با استفاده از این مُدها کنترل کمی بر تنظیمات دوربین خود دارید یا اصلا کنترلی بر آن ندارید. این امر شما را از به دست آوردن بهترین نتایج در نور کم بازمی دارد.

تنها مُدهایی که من توصیه می کنم همیشه از آنها استفاده کنید اولویت دیافراگم، اولویت شاتر، برنامه یا دستی هستند (مورد آخر فقط در صورتی که واقعا بدانید دارید چه کاری انجام می دهید).
[عکاسی در نور کم]

برای به دست آوردن بهترین نتایج در نور کم از مُدهای نوردهی تمام خودکار دوربین خود اجتناب کنید!
۲
از استفاده از فلاش توکار خودداری کنید

مُدهای نوردهی تمام خودکار ممکن است در نور کم فلاش توکار دوربین را نیز به کار گیرند. مشکل این است که فلاش توکار نور با کیفیتی ارائه نمی دهد.

اشتباه برداشت نکنید. همیشه شرایطی وجود خواهد داشت که در آن گرفتن عکس مهم تر از نگرانی در مورد ویژگی های زیبایی شناسی آن است. اگر شما در حال عکاسی از دوست یا عزیزی در تاریکی هستید، حتی اگر نور زشت باشد، باز هم بهتر است که از فلاش استفاده کرده و آن لحظه را ثبت کنید، تا این که اصلا آن را ثبت نکنید. اما اگر می خواهید عکس های زیبا ایجاد کنید، باید یاد بگیرید که از فلاش جدا از دوربین (اکسترنال) استفاده کنید یا از نور موجود بیشترین بهره ممکن را ببرید.
۳
از تثبیت کننده تصویر استفاده کنید

تثبیت کننده تصویر به شما اجازه می دهد تا با استفاده از سرعت شاترهای طولانی تر از آنچه که می توانید با یک لنز تثبیت نشده انتخاب کنید، عکس های شارپ تری بگیرید. خوب است که بدانید آیا عکس های شما در نور کم از لرزش دوربین رنج می برند یا نه.

دو نوع تثبیت کننده تصویر وجود دارد. کانن و نیکون آن را در داخل لنزهای خود می سازند. این بدین معنی است که این تکنولوژی تنها در صورتی کار می کند که شما لنز مناسب داشته باشید.

سازندگان دیگر، مانند Olympus و Panasonic، مکانیزم تثبیت کننده تصویر را در بدنه دوربین قرار می دهند. مزیت این سیستم این است که با هر لنزی کار می کند. اگر مطمئن نیستید تثبیت کننده تصویر چگونه با دوربین شما کار می کند، برای جزئیات بیشتر دفترچه راهنمای دوربین خود را چک کنید.

اکثر سیستم های تثبیت کننده تصویر یک مزیت چهار پله ای به شما می دهند. بیایید ببینیم این مسئله در عمل به چه معناست.

بگذارید بگوییم که شما از یک لنز کیت ۱۸-۵۵mm بر روی یک دوربین APS-C استفاده می کنید. در حالت ایده آل، بدون تثبیت کننده تصویر، شما به یک سرعت شاتر حدود ۱/۱۲۵ ثانیه برای دستیابی به یک تصویر شارپ با در دست گرفتن دوربین نیاز دارید (برخی از عکاسان ممکن است استدلال کنند که شما می توانید از یک سرعت شاتر آهسته تر استفاده کنید). یک سیستم تثبیت کننده تصویر که یک مزیت ۴ پله ای به شما می دهد، به این معنی است که می توانید سرعت شاتر را به ۱/۸ ثانیه کاهش دهید و باز هم یک تصویر شارپ به دست آورید. این در نور کم بسیار مفید است.

به عنوان مثال، من این عکس را در یک موزه با نور بسیار کم با یک لنز تثبیت نشده ۱۸-۵۵mm در ۱/۶۰ ثانیه، f/5.6، ایزو ۱۶۰۰ گرفتم. اگر لنز دارای تثبیت کننده تصویر بود، من می توانستم از ایزو ۱۰۰ و ۱/۱۰ ثانیه استفاده کنم، که یک تصویر بسیار واضح تر با نویز کمتر به من می داد.
[عکاسی در نور کم]
۴
از ایزوی بالا نترسید

اکثر دوربین های دیجیتال مدرن در ایزوهای بالا عملکرد عالی به شما می دهند. کاملا امکان پذیر است که دوربین شما قادر به ارائه نتایج عالی در ایزو ۳۲۰۰، ۶۴۰۰، یا حتی بالاتر باشد. این مسئله را نمی فهمید تا وقتی که آن را امتحان کنید. این دلیل خوب دیگری برای برداشتن دوربین از روی حالت تمام خودکار است. اکنون می توانید تصمیم بگیرید از چه ایزویی استفاده کنید، به جای این که آن را به عهده دوربین بگذارید.

بهترین کار این است که دوربین خود را در تمام سطوح ایزوی بالای آن تست کنید تا سطح تحمل نویز خود را پیدا کنید. به عنوان مثال، ممکن است متوجه شوید که ایزو ۶۴۰۰ بالاترین تنظیماتی است که با استفاده از آن راحت هستید. هنگامی که این تصمیم را گرفتید، محدوده ایزویی که می توانید با آن کار کنید را برای دوربین خود می فهمید.

این عکس در ایزو ۶۴۰۰ گرفته شده است، بالاترین ایزویی که من با استفاده از آن بر روی دوربینم راحت هستم. من مجبور شدم از تنظیمات ایزوی بالا استفاده کنم چون عکس در فضای داخلی در نور کم گرفته شد.
[عکاسی در نور کم]
۵
از یک لنز پرایم استفاده کنید

اگر در حال حاضر یک لنز پرایم ندارید، ارزشش را دارد که خرید آن را در نظر بگیرید. به عنوان مثال، اکثر لنزهای کیت ۱۸-۵۵mm دارای حداکثر دیافراگم f/5.6 در انتهای ۵۵mm هستند. اما بر روی یک لنز پرایم ۵۰mm حداکثر دیافراگم می تواند f/1.8 (یا حتی بازتر) باشد. این تفاوت بیش از سه پله است (هشت برابر نور بیشتر)، که به این معنی است که می توانید در شرایط بسیار کم نورتر عکس بگیرید.

تنها نکته این است که عمق میدان بسیار کمتری در دیافراگم های باز وجود دارد. اما شما می توانید با استفاده از بوکه در عکس های کم نور خود، از این مسئله به نفع خود استفاده کنید. من این عکس را از یک فانوس چینی در شب با استفاده از لنز ۸۵mm تنظیم شده بر روی f/2 گرفتم.
[عکاسی در نور کم]
۶
از یک سه پایه استفاده کنید

سه پایه برای گرفتن عکس از چشم اندازها و مناظر شهری در نور کم واقعا مفید است. تمام روش های ذکر شده تا کنون، مانند استفاده از یک ایزوی بالا، تثبیت کننده تصویر، لنزهای پرایم و غیره، معایبی دارند. در ایزوهای بالا نویز افزایش می یابد، دیافراگم های باز عمق میدان زیادی نمی دهند، و حتی تثبیت کننده تصویر هم محدودیت های خود را دارد.

مزیت سه پایه این است که می توانید از دوربین خود در پایین ترین تنظیمات ایزوی آن (که کیفیت تصویر خوبی به شما می دهد)، و یک دیافراگم کوچک مانند f/8 یا f/11 (که عمق میدان بیشتری را میسر می سازد) استفاده کنید.

سرعت شاتر در این تنظیمات کم می شود. باز هم، از این مسئله به نفع خود استفاده کنید. سرعت شاترهای آهسته برای عکاسی منظره عالی هستند چون قسمت های متحرک منظره، مانند آب، مات و ابریشمی می شوند. در مناظر شهری، نور حاصل از عبور ترافیک به رگه های طولانی نور تبدیل می شود.

سه پایه تکنیک هایی مانند عکاسی با نوردهی طولانی (عکس های گرفته شده با سرعت شاترهای بین یک دقیقه و هشت دقیقه)، و نقاشی با نور (استفاده از فلاش یا چراغ قوه برای روشن کردن صحنه در طول یک نوردهی طولانی) را نیز میسر می کند.
[عکاسی در نور کم]

من از سه پایه برای ایجاد این عکس منظره استفاده کردم، که به یک نوردهی ۳۰ ثانیه ای در f/8 و ایزو ۱۰۰ نیاز داشت. آب در طول نوردهی مات شد، که به اضافه کردن حالت و فضا (جو) به عکس کمک می کند.
ن
نتیجه گیری

کلید به دست آوردن نتایج سازگار در هنگام عکاسی در نور کم، درک محدودیت های تجهیزات و در دست گرفتن کنترل دوربین است تا کاری که شما می خواهید را انجام دهد، نه کاری که خودش می خواهد. با کمی کار و تمرین، می توانید یاد بگیرید که در نور کم عکس های عالی بگیرید. اکثر مکان ها و مناظر در غروب خورشید زیبا به نظر می رسند. عکاسی در این زمان ها به شما کمک خواهد کرد تا عکس های جلوه داری بگیرید.

آیا ایده ای برای عکاسی در نور کم دارید؟ در قسمت نظرات آن را مطرح کنید.

نویسنده: اندرو گیبسون (Andrew S. Gibson)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:40
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 11 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 به طور کلی دو نوع رویکرد در عکاسی پرتره وجود دارد، ثبت زیبایی در برابر سیرت. در این مقاله اندرو گیبسون نکاتی را در مورد ثبت سیرت سوژه در عکاسی بارداری در آتلیه بارداری آموزش می دهد.

به طور کلی، دو نوع پرتره وجود دارد. اولی زمانی است که سعی می کنید سوژه تا حد ممکن زیبا به نظر برسد. شما ممکن است به یک گریمور یا آرایشگر نیاز داشته باشید تا این کار را به درستی انجام دهید. به اکثر عکاسان تجاری پول داده می شود تا کاری کنند که مدل هایشان زیبا به نظر برسند، و ارتباط زیادی با دنیای عکاسی مُد و فشن دارند.

نوع دیگر پرتره زمانی است که شما سعی می کنید ماهیت کسی را ثبت کنید، و پرتره های خوش سیرت بگیرید. یک چیز جالب در مورد این سبک پرتره این است که محدوده مدل های شما را از افرادی که به طور مرسوم زیبا در نظر گرفته می شوند، فراتر می برد. این نوع پرتره ها کمتر پیچیده هستند، چون شما لزوما به گریمور، آرایشگر، یا نورپردازی پیچیده نیازی ندارید.

ثبت سیرت رویکردی ساده تر، و صادقانه تر برای ایجاد پرتره است. تکنیک ها و اصول پشت آن ساده هستند، اما تسلط بر آنها ممکن است یک عمر طول بکشد.
۱
بر روی چشم ها فوکوس کنید

این در مورد انواع پرتره ها صدق می کند، اما زمانی که سعی دارید سیرت را ثبت کنید بیشتر کاربرد دارد. این ایده از فوکوس کردن لنز بر روی چشم های مدل و اطمینان از این که آنها به خوبی روشن شده و برق چشم (کچ لایت) دارند، فراتر است.
[عکاسی پرتره]

من این پرتره را از یک خانم سالخورده در بولیوی گرفتم. چشم های او و چین و چروک اطراف آنها چیزهای زیادی در مورد زندگی اش می گویند.

چشم ها باید همانطور که به صورت تکنیکی فوکوس می شوند، از لحاظ مفهومی نیز در فوکوس باشند. آنها چیزهای زیادی در مورد یک شخص به شما می گویند. چشم ها احساسات، انرژی، و زندگی را منتقل می کنند. این گفته که «چشم ها پنجره های روح هستند» حقایق زیادی در بردارد. افراد مسن تر در اطراف چشمان خود چین و چروک دارند که حاکی از تجارب و عقل و خردی است که در طول زندگی به دست آورده اند.
۲
از مدل بخواهید لباس های خودش را بپوشد

انتخاب لباس می تواند چیزهای زیادی در مورد یک شخص بگوید، به خصوص اگر یک حس دمدمی مزاجی در مورد مُد داشته باشد. این رویکرد با مُد و فشن در تضاد است، که در آن مدل اغلب لباس هایی می پوشد که متعلق به خودش نیست. هنگام ثبت سیرت از مدل بخواهید لباس هایی را با خودش بیاورد که برایش مهم و معنی دار هستند.
[عکاسی پرتره]
۳
از مدل در محیط خودش عکس بگیرید

یکی از مولفه های رایج آن نوع عکاسی پرتره که شما تلاش می کنید تا شخص زیبا به نظر برسد، قرار دادن مدل در یک محیط غیر معمول یا خیلی خوب و زیبا است.

هنگام ثبت سیرت شما باید سعی کنید برعکس این کار را انجام دهید. به دنبال پیوندهای بین مدل خود و محیط اطرافش باشید. اگر مدل شما از آن نوع افرادی است که زیاد بیرون می رود، به دنبال محلی برای گرفتن پرتره بگردید که نشان دهنده این مسئله باشد. یا ممکن است دکوراسیون خانه یا باغ آنها به گونه ای باشد که نشان دهنده شخصیت و سیرت آنها باشد. یا شاید سرگرمی یا حرفه جالبی داشته باشند.

فکر کنید که چطور می توانید از این المان ها برای ایجاد پرتره ای استفاده کنید که یک داستان در مورد شخصیت و سیرت مدل بگوید.
[عکاسی پرتره]

این مرد در این پرتره فلوت های چوبی می سازد، بنابراین من از او در کارگاه خودش عکس گرفتم. دست ها اغلب نشان دهنده شخصیت هستند، بنابراین من یک عکس کلوزآپ از دست هایش در هنگام کار گرفتم.
۴
از لنزهای پرایم استفاده کنید

محدود شدن به یک فاصله کانونی به این معنی است که شما باید در زمینه ترکیب بندی های خود خلاقیت به خرج دهید. شما می توانید با تغییر فاصله بین خودتان و مدل، و با استفاده از نقاط دید مختلف، تنوع ایجاد کنید.

اما از همه مهم تر، استفاده از تجهیزات ساده همراه با لنزهای پرایم، رویکرد صادقانه تری برای ایجاد پرتره فراهم می کند. من اغلب برای یک جلسه عکاسی پرتره تنها یک دوربین، و یک لنز تله کوتاه با خودم می برم، و هیچ منبع نوری به همراه نمی برم. من ترجیح می دهم بر نور طبیعی (و رفلکتور) متکی باشم. از بین بردن حواس پرتی ها به من کمک می کند تا بر مرحله بعدی، یعنی ایجاد یک ارتباط واقعی و بامعنی با مدل، تمرکز کنم.
[عکاسی پرتره]

من از یک لنز پرایم ۸۵mm تنظیم شده بر روی f/2.5 برای ایجاد این پرتره استفاده کردم. دیافراگم باز پس زمینه را مات کرد، که باعث می شود مدل به مرکز توجه اصلی عکس تبدیل شود.
۵
ایجاد ارتباط

موفقیت یک جلسه عکاسی به رابطه ای که شما با مدل خود برقرار می کنید، بستگی دارد. ممکن است تنها زمان کوتاهی برای انجام این کار داشته باشید. من از افرادی عکس گرفته ام که قبلا هیچ وقت آنها را ندیده بودم، و تنها از طریق ایمیل یا پیام متنی با آنها ارتباط داشتم. من به طور طبیعی شخص کنجکاوی هستم و از یادگیری در مورد افراد دیگر و زندگی آنها لذت می برم، و این خیلی به من کمک می کند.

بخشی از ایجاد ارتباط این است که مدل را واقعا به جلسه عکاسی علاقه مند کنید. اگر این جلسه بخشی از یک پروژه در حال انجام است (و باید اینطور باشد، چون پروژه ها بهترین راهی هستند که به شما کمک می کنند به عنوان یک عکاس به طور خلاقانه پیشرفت کنید)، اجازه دهید مدل این موضوع را بداند، تا به این که بخشی از پروژه شماست افتخار کند.

لنزک: از بخش «پروژه های عکاسی» سایت بازدید نمایید
[عکاسی پرتره]

من این پرتره را به عنوان بخشی از یک پروژه عکاسی از نوازندگان گرفتم. ویولونیست از این که بخشی از این پروژه بود، لذت می برد.
۶
پس پردازش درست

در مورد سبک پس پردازش خود فکر کنید. به عنوان مثال، پرتره ای که سیرت را به درستی نشان می دهد، به روتوش بسیار کمتری نسبت به پرتره ای که سعی دارد مدل را به زیباترین شکل فیزیکی ممکن نشان دهد، نیاز دارد. هنگام کار بر روی عکس های رنگی، یک روتوش سبک اغلب بهترین کار است.

همچنین باید تبدیل پرتره های خود به سیاه و سفید را نیز در نظر بگیرید. یک پرتره سیاه و سفید خوب، یک حالت ماندگار و خاص دارد. این نوع پرتره برای نشان دادن سیرت و احساسات ایده آل است.
[عکاسی پرتره]

تماس چشمی قوی این پرتره و تبدیل آن به سیاه و سفید، آن را به پرتره ای تبدیل می کند که سیرت مدل را نشان می دهد.
ن
نتیجه گیری

ثبت سیرت، نسبت به (اما نه لزوما به جای) زیبایی، عکاس خلاق را به چالش می کشد، اما نتایج اغلب رضایت بخش تر هستند.

من متوجه شدم که علاقه به ثبت سیرت به جای زیبایی، تحولی در تفکر عکاس ایجاد می کند، تغییر از عکاسی سطحی به جستجو برای موضوعات و ارتباطات انسانی عمیق تر. اما شما چه فکر می کنید؟ شما از چه تکنیک هایی برای ثبت سیرت استفاده می کنید؟ آنها را در قسمت نظرات بنویسید.

نویسنده: اندرو گیبسون (Andrew S. Gibson)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در جمعه ۵ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:06
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 7 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 جیمز پترسون (James Paterson) به شما آموزش می دهد که چگونه با ترکیب روغن پخت و پز، آب و نور بازتاب شده، الگوهای انتزاعی منحصر به فرد ایجاد و عکاسی کودک در آتلیه کودک کنید.


آب و روغن ممکن است با هم ترکیب نشوند، اما می توانند عکس های منحصر به فردی ایجاد کنند. با چند آیتم خانگی، یک فلاش (یا لامپ قوی) و تنظیمات درست دوربین، می توانیم تصاویر انتزاعی برجسته و جذاب ایجاد کنیم.
ماموریت

ماموریت: ایجاد آثار هنری پر انرژی با بازتاب نور در روغن و آب

زمان: یک ساعت

سطح مهارت: متوسط

تجهیزات مورد نیاز: فلاش یا لامپ قوی، لنز ماکرو (اختیاری)، سه پایه (اختیاری)

کلید کار در اینجا سفارشی کردن منبع نور است. با قرار دادن اجسام رنگی در مقابل نور می توانیم آن را به جعبه (باکس) نور مخصوص خودمان تبدیل کنیم. سپس این نور بر روی روغن و آب منعکس می شود تا هنر انتزاعی ایجاد کند.

حباب های آب و قطرات کوچک روغن بسیار بازتابنده هستند، بنابراین در زاویه مناسب نور را از منبع نور ما به سمت دوربین بازتاب می کنند. نتیجه، ردیف بی پایانی از حباب هاست – برخی از آنها بر روی سطح آب هستند، و برخی دیگر در عمق زیرین فرو می روند – و هر یک از آنها شامل اَشکال و رنگ های منبع نور ما به شکل مینیاتوری است.

ما از یک فلاش Union Jack رنگی برای بازتاب نور از روغن استفاده کردیم، اما اگر هنر و صنایع دستی را ترجیح می دهید، می توانید با مقوا، قیچی و کاغذ رسم یا استات رنگی، فلاش خودتان را بسازید. هر شکلی می تواند کارساز باشد، اما اگر رنگ ها و شکل ها آشنا و قابل تشخیص باشند، تاثیر بیشتری خواهد داشت.

ما از یک سافت باکس استودیویی کوچک برای روشن کردن روغن و آب استفاده کردیم. اگر شما این تجهیزات را ندارید، با انواع مختلف دستگاه های پخش کننده نور، که در زیر خواهید دید، می توانید نتایج مشابهی به دست آورید.
چگونه چیدمان عکس خود را آماده کنید
[عکاسی انتزاعی]
منبع نور

برای این کار، به اجسام رنگی نیاز دارید تا آنها را بر روی نور خود قرار دهید. هر شکل، الگو یا رنگی می تواند مناسب باشد – ما از یک فلاش Union Jack استفاده کردیم. همچنین باید یک قالب مقوایی بسازید که اندازه آن متناسب با منبع نور شما باشد.
قالب نور

ما از یک فلاش استودیو و یک سافت باکس استفاده کردیم. اگر شما اینها را ندارید می توانید خودتان یک جعبه نور بسازید. یک طرف یک جعبه را ببرید و مسدود کننده نور یا جسم رنگی خود را به آن وصل کنید. سپس، یک لامپ یا فلاش را از میان سوراخی در طرف مقابل جعبه بتابانید.
روغن بر روی آب

برای این افکت، شما به یک ظرف تیره پهن، مانند یک سینی فر نیاز دارید. سپس، آن را با آب پر کرده و چند قطره روغن پخت و پز اضافه کنید. هر قطره بازتاب های زیبایی ایجاد خواهد کرد، بنابراین برای شروع عکاسی آماده باشید. اگر قطرات روغن شروع کردند به هم بچسبند، یک تکان سریع به ظرف بدهید.
لنز ماکرو

لنز ماکرو ما را قادر می سازد تا به سطح آب نزدیک شویم. اگر لنز ماکرو ندارید، نگران نباشید – هر لنزی که بتوانید با یک حداقل فاصله فوکوس کوتاه با آن زوم کنید، خوب است. سعی کنید به صورت دستی فوکوس کنید تا عکس های شارپ به دست آورید.
نوردهی و تنظیمات فلاش

مُد نوردهی دستی (M)، ۱/۲۰۰ ثانیه، f/11، ایزو ۱۰۰٫ بعد از آن می توانیم قدرت منبع نور یا فلاش را بهبود بخشیم تا به طور ایده آل متناسب با نوردهی ما باشد. دوربین را مستقیما در جهت مخالف منبع نور و در یک ارتفاع مشابه قرار دهید تا بتواند ردیف وسیع و رنگارنگ بازتاب ها را ثبت کند.
[عکاسی انتزاعی]

فلاش استودیویی به این معنی است که می توانیم از یک ایزوی کم برای به دست آوردن حداکثر کیفیت تصویر و از یک عدد f بالا برای افزایش عمق میدان استفاده کنیم. اگر فلاش استودیویی ندارید، می توانید از یک فلاش، یک LED، یک لامپ خانگی قوی، یا حتی تلفن هوشمند خود استفاده کنید.
[عکاسی انتزاعی]
۱
چیدمان ۱: اشکال انتزاعی روغنی و رنگارنگ
[عکاسی انتزاعی]
از مانیتور خود استفاده کنید

شما می توانید از هر نوع منبع نور، حتی صفحه نمایش یک مانیتور یا تبلت، برای این کار استفاده کنید. ما روغن و آب را در مقابل یک مانیتور قرار دادیم، و سپس یک گرادینت دایره ای ساده در فتوشاپ ایجاد کردیم. البته، صفحه نمایش یک مانتیور حتی در حالتی که روشنایی آن بر روی حداکثر باشد، به اندازه فلاش قوی نیست، بنابراین ما به یک ایزوی بالا و یک دیافراگم باز نیاز داشتیم. برای سرعت شاتر، می توانیم شاید تا ۱/۸ ثانیه پایین برویم و از سه پایه استفاده کنیم. اما مطمئن شوید که منتظر بمانید تا وقتی که آب بی حرکت شود، و از یک تایمر خودکار استفاده کنید تا دوربین هنگام فشار دادن دکمه شاتر تکان نخورد.
موج در آب

اگر دوست داشته باشید می توانید به سطح آب موج و قطرات آب اضافه کنید. تنها کافی است یک قاشق یا وسیله مشابه را در آب قرار دهید و بر روی پایه آن فوکوس کنید. آن را از آب بیرون بکشید، و مراقب باشید که آن را مستقیما در بالای نقطه فوکوس نگه دارید. سپس آن لحظه که قطرات آب از قاشق پایین می افتند و به آب برخورد می کنند را ثبت کنید. سه پایه در اینجا مفید است، چون دست های شما را آزاد می کند تا لنز را فوکوس کرده و بر روی قاشق نگه دارید.

تجهیزات مورد نیاز: روغن و آب، مانیتور یا هر گونه صفحه نمایش دیجیتال، سه پایه

نوردهی: ۱/۸ ثانیه، f/5، ایزو ۴۰۰۰
[عکاسی انتزاعی]
۲
چیدمان ۲: علامت X بر روی قطرات
[عکاسی انتزاعی]
یک الگو بکشید

علاوه بر اجسام رنگی، می توانیم یک شکل را نیز برش دهیم تا بر روی منبع نور قرار گیرد. ما یک سوراخ X شکل در یک تکه مقوا ایجاد کردیم، سپس آن را درست بر روی سافت باکس جا دادیم، و مطمئن شدیم که نور از لبه ها به بیرون نشت نکند. زوایای مختلف منبع نور و ارتفاع دوربین را امتحان کنید. اگر ما نور را بالاتر ببریم، می توانیم دوربین را برای به دست آوردن زاویه دیدی با شیب تندتر نسبت به ظرف، بالا ببریم. با این کار زاویه دید ما نسبت به سطح آب مستقیم تر می شود، به این معنی که قطره های روغن بیشتری بر روی سطح در فوکوس قرار می گیرند.

تجهیزات مورد نیاز: فلاش، مقوا، قیچی، نوارچسب

نوردهی: ۱/۲۰۰ ثانیه، f/11، ایزو ۱۰۰
[عکاسی انتزاعی]

نویسنده: N-Photo

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در جمعه ۵ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:05
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 7 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 شما فقط به اندازه یک کیسه آرد و چند چراغ تا ایجاد خلاقانه ترین پرتره های خود فاصله دارید! در این آموزش ما توضیح خواهیم داد که چگونه چیدمان خود را آماده کرده و خودتان پرتره های آردی بگیرید. شما یاد خواهید گرفت که چگونه قبل از اضافه کردن ذرات جادویی، صحنه را روشن کرده و سوژه خود را ژست دهی کنید.

هنگام عکاسی از یک سوژه در حال حرکت مانند یک رقصنده، انتقال یک حس حرکت نرم و دلپذیر در یک تصویر ثابت می تواند چالش برانگیز باشد. با این حال، یک چیز ساده مانند آرد می تواند حرکت را به شیوه ای فوق العاده زیبا نشان دهد.

پودر سفید و ظریف در هوا معلق می شود، با حرکت جابجا می شود و پیچ و تاب هایی از گرد و غبار ایجاد می کند که می تواند نور را ثبت (جذب) کند. همچنین یک کثیف کاری به تمام معنا ایجاد می کند – بر روی تجهیزات، محیط اطراف و سوژه شما – اما این بهایی است که باید برای به دست آوردن چنین عکس های ارزشمندی بپردازید.
مأموریت

چیدمان، نورپردازی و عکاسی از پرتره های متحرک با کمی آرد

زمان مورد نیاز: ۳-۲ ساعت

سطح مهارت: پیشرفته

لوازم مورد نیاز: آرد، کاور های تارپولین و ورقه های گرد و غبار، سه فلاش، تریگرهای بی سیم، پایه نور، چتر، بیوتی دیش یا سافت باکس

در این آموزش ما توضیح خواهیم داد که چگونه چیدمان خود را آماده کرده و خودتان پرتره های آردی بگیرید. شما یاد خواهید گرفت که چگونه قبل از اضافه کردن ذرات جادویی، صحنه را روشن کرده و سوژه خود را ژست دهی کنید. نورپردازی نقش مهمی ایفا می کند، و اگرچه ممکن است این چیدمان پیچیده به نظر برسد، اما در اینجا فقط از سه فلاش ارزان قیمت، با چند تعدیل کننده متصل به آنها برای پخش کردن نور استفاده می شود.

علاوه بر این، شما لزوما به یک استودیو نیاز ندارید. هر فضایی با ابعاد مناسب کارساز خواهد بود – حتی می توانید در فضای باز در یک شب خشک عکاسی کنید. در واقع، نبودن در یک استودیو مزایایی هم دارد، از جمله این که تمیزکاری را آسان تر می کند، اگر بتوانید آن قسمت را با شلنگ بشویید.

ما این کار را در پارکینگ زیرزمینی انجام دادیم – و ما موفق شدیم قبل از این که راننده ها متوجه گرد و غبار آرد بر روی ماشین هایشان شوند، فرار کنیم!
الف
راهنمای گام به گام: چیدمان عکاسی با آرد
[عکاسی پرتره اکشن ]
۱
یک جای خوب پیدا کنید

در اینجا به یک محیط کم نور و یک پس زمینه تاریک نیاز داریم؛ ما در یک پارکینگ زیرزمینی در زیر دفتر عکس گرفتیم. از همان ابتدا هر کاری می توانید انجام دهید تا با قرار دادن کاورهای تارپولین و ورقه های گرد و غبار، کثیف کاری را به حداقل برسانید.
[عکاسی پرتره اکشن ]
۲
چراغ ها را نصب کنید

در چیدمان سه فلاشه ما، نور جلویی با یک چتر سفید عکاسی جفت می شود، در حالیکه نور عقب سمت چپ یک چتر نقره ای و نور عقب سمت راست یک بیوتی دیش قابل حمل دارد. هر سه فلاش بر روی مُد دستی تنظیم می شوند.
[عکاسی پرتره اکشن ]
۳
چیدمان را تریگر (راه اندازی) کنید

ما فلاش ها را با یک تریگر فلاش بی سیم متصل به یکی از فلاش ها تریگر کردیم. دو فلاش دیگر بر روی مُد Slave تنظیم می شوند، به طوری که پس از تشخیص فلاش زدن منبع نور اول فایر می شوند.

۴
نوردهی

هنگام استفاده از فلاش جدا از دوربین ما باید از فلاش نوردهی دستی استفاده کنیم. از سرعت شاتر ۱/۲۰۰ ثانیه استفاده کرده و دیافراگم و ایزو را تنظیم کنید، تا وقتی که نوردهی درست به نظر برسد. در اینجا، دیافراگم f/6.3 و ایزو ۴۰۰ است.
ب
تجهیزات ضروری: چیدمان نورپردازی عالی با بودجه کم
عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد
کاورهای تارپولین

ما پوشش های تارپولین را برای کنترل کثیف کاری در سرتاسر محوطه عکاسی آویزان کردیم. حواستان باشد که رنگ آنها ممکن است بر نور تاثیر بگذارد؛ در اینجا، تارپولین های آبی یک ته رنگ به آرد اضافه می کنند، که ممکن است از نظر شما تصویر را جذاب تر کند.
[عکاسی پرتره اکشن ]
فلاش های ارزان

نیازی نیست که شما بانک بزنید؛ فلاش های ارزان قیمت مانند این Yongnuo YN560-IV خوب هستند. فلاش های ما فقط باید نوردهی دستی و یک مُد slave نوری (اپتیکال) داشته باشند.
[عکاسی پرتره اکشن ]
تریگرهای بی سیم

شما به یک تریگر بی سیم و گیرنده برای اتصال دوربین به یکی از فلاش های خود نیاز دارید. بقیه فلاش ها را بر روی مُد slave (بَرده) نوری قرار دهید تا هنگام تشخیص فلاش master (اصلی – ارباب) به طور همزمان فایر شوند.
[عکاسی پرتره اکشن ]
چتر

چتر، نور را در یک قوس گسترده بر روی سوژه و صحنه پخش می کند. یک چتر نقره ای پشت به سوژه قرار داده می شود و نسبت به نوع سفید آن سایه های سخت تری ایجاد می کند.
[عکاسی پرتره اکشن ]
بیوتی دیش

بیوتی دیش یک توده نور نرم و مستقیم ایجاد می کند. این بیوتی دیش نرم Interfit تاشو و به راحتی قابل حمل است. اگر بیوتی دیش ندارید، به جای آن از یک چتر نقره ای یا سافت باکس استفاده کنید.
متوقف (فریز) کردن حرکت

در اینجا سرعت شاترِ زیاد نیست که حرکت را متوقف می کند، بلکه مدت زمان فلاش است. علت آن این است که ما در یک پارکینگ تاریک بدون پنجره قرار داریم، بنابراین تنها نوری که اهمیت دارد نور فلاش است، که سریع تر از حداکثر سرعت همگام سازی فلاش دوربین می باشد (معمولا ۱/۲۰۰ ثانیه یا ۱/۲۵۰ ثانیه). هرچه قدرت فلاش کمتر باشد، مدت زمان فلاش سریع تر خواهد بود. هنگامی که با قدرت کامل فایر شود، مدت زمان آن ممکن است حتی به ۱/۲۰۰ ثانیه نزدیک شود، اما در قدرت ۱/۱۶ مدت زمان به حدود ۱/۸۰۰۰ یا سریع تر کاهش خواهد یافت (بسته به فلاش شما). بنابراین، اگر در عکس های متحرک نورپردازی شده با فلاش خود ماتی حرکتی می بینید، قدرت فلاش را کمتر کرده و ایزو را افزایش دهید.
ج
نکات تخصصی: دستورالعمل موفقیت
[عکاسی پرتره اکشن ]
۱
آرد اضافه کنید

ما دو نوع آرد را امتحان کردیم – فقط برای این که کار را به طور علمی پیش ببریم – اما تفاوت بسیار کمی بین آنها مشاهده کردیم. الک کردن آرد به معلق ماندن آن در هوا کمک خواهد کرد. ما از مدل خود PJ خواستیم تا آرد را در دست هایش نگه دارد و به محض این که حرکت کرد آن را رها کند.
[عکاسی پرتره اکشن ]
۲
بر روی شانه ها آرد بپاشید

برای نشان دادن حرکت در بخش های مختلف بدن، بر روی شانه ها، دست ها و پاها آرد بپاشید. اگر سوژه شما موهای بلندی دارد، می توانید بر روی آنها نیز آرد بپاشید. به این ترتیب وقتی او حرکت کند، آرد به طور طبیعی در هوا پخش می شود. چند حوله آماده برای پاک کردن آرد در بین عکس ها به همراه داشته باشید.
[عکاسی پرتره اکشن ]
۳
ژست ها را عالی و بی نقص کنید

در عکاسی هایی مانند این، اگر بتوانید با سوژه ای کار کنید که می داند چطور باید بدن خود را حرکت دهد، واقعا به شما کمک می کند. اگر شما بتوانید به سوژه خود در گرفتن ژست های جالب اعتماد کنید، خودتان آزاد می شوید تا بر روی بهتر کردن تکنیک، زمانبندی و ترکیب بندی تمرکز کنید.
[عکاسی پرتره اکشن ]
۴
با نور بازی کنید

نورپردازی قوی از پشت و کنار، این هایلایت های روشن را در هر دو طرف بدن به ما می دهد. از سوژه بخواهید همانطور که حرکت می کند سر و بدون خود را به یک طرف بچرخاند، تا بیشترین استفاده را از این نور حاشیه ای بکنید. یک ژست مستقیم در اینجا کارساز نخواهد بود.
زیبایی نور پس زمینه زاویه دار
[عکاسی پرتره اکشن ]

اگر می خواهید سوژه در مقابل یک پس زمینه تاریک برجسته شود، سعی کنید او را از پشت نورپردازی کنید. این کار یک هایلایت حاشیه ای فوق العاده در کنار بدن او ایجاد می کند. این هایلایت سوژه را از پس زمینه جدا کرده و یک کیفیت سینمایی به تصویر می دهد. هایلایت کردن لبه های بدن، توجه بیننده را به شکل ژست گیری نیز جلب می کند، بنابراین برای عکاسی از رقص یا اکشن عالی است. مهم است که نور پشت سوژه با یک زاویه به طرف او برگردد، و اگر می خواهید پس زمینه زیبا و تاریک بماند، مطمئن شوید که نور بر روی آن نشت نکند (پخش نشود).
مهارت های ضروری: ویرایش های نهایی در فتوشاپ
[عکاسی پرتره اکشن ]

در اینجا نحوه تکمیل عکس ها در فتوشاپ را توضیح خواهیم داد. لایه پس زمینه را کپی کنید، سپس یک لایه تنظیمات Levels اضافه کرده و برای روشن کردن تصویر اسلایدر وسطی را تا انتها به سمت راست بکشید. لایه کپی را انتخاب کنید، ابزار Burn را برداشته و محدوده را بر روی Shadows تنظیم کنید، سپس پس زمینه را به رنگ سیاه burn کنید.
[عکاسی پرتره اکشن ]

یک راه آسان برای کپی کردن آرد از یک تصویر به تصویر دیگر در فتوشاپ وجود دارد. با ابزار Lasso دور آرد را به طور آزاد انتخاب کنید، آن را کپی کرده و بر روی تصویر دیگر پیست کنید، سپس blending mode را بر روی Screen تنظیم کنید.

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در جمعه ۵ مرداد ۱۳۹۷ساعت 1:04
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 8 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,
آخرين مطالب ارسالي
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت آخر (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۳)
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت دوم (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۲)
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت اول (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۱)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت آخر (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۴)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت دوم (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۳)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت اول (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۲)
» آموزش استفاده از فوکوس انتخابی در عکاسی ماکرو (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۹)
» ۶ روش و نکته آسان برای بهبود عکاسی منظره قسمت آخر (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۸)
» ۶ روش و نکته آسان برای بهبود عکاسی منظره قسمت اول (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۷)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی قسمت آخر (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۱۱)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی قسمت دوم (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۱۰)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۰۹)
» درک مفهوم طول کانونی در 4 مرحله ساده قسمت آخر (چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۵۶)
» درک مفهوم طول کانونی در 4 مرحله ساده قسمت اول (چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۵۵)
» RAW در مقابل JPEG قسمت آخر (چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۵۴)
» RAW در مقابل JPEG قسمت اول (یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۱:۲۸)
» 5 اشتباه فاحش که ثابت میکند در ویرایش تصاویر زیادروی کرده اید قسمت آخر (یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۱:۲۷)
» 5 اشتباه فاحش که ثابت میکند در ویرایش تصاویر زیادروی کرده اید قسمت دوم (یکشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۱:۲۶)
» عکاسان معروف جهان درباره‌ی اینستاگرام چه می‌گویند قسمت 9 (سه شنبه ۰۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۲۳:۴۶)
» عکاسان معروف جهان درباره‌ی اینستاگرام چه می‌گویند قسمت 8 (سه شنبه ۰۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۲۳:۴۵)
نويسندگان
خبرنامه
جستجو
آمار و ارقام سايت
» تاريخ : دوشنبه ۰۵ فروردین ۱۳۹۸
» بازديد امروز : 47
» بازديد ديرور : 23
» بازديد ماه گذشته : 98
» بازديد سال گذشته : 98
» كل بازديد : 4389

» كاربران آنلاين : 1
» كاربران عضو آنلاين : 0
» كاربران ميهمان آنلاين : 1

» مجموع مطالب : 853
» مجموع نظرات : 24
» تعداد اعضاي سايت : 0

» آي پي شما : 34.229.97.16
» مرورگر : unknown
» سيستم عامل : unknown

» ورودي هاي گوگل امروز : 0
» ورودي هاي گوگل ديروز : 16

» آخرين بروزرساني : ۱۳۹۷/۱۲/۲۷
تبلیغات متنی
خريد بک لینک در تمام وبلاگها
خرید گیفت کارت
آموزش آشپزی ایرانی