آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری

آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری
عضويت سريع
نام کاربري :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ايميل :
نام اصلي :
کد امنيتي :
تبادل لينك اتوماتيك
عنوان :
آدرس :
کد امنيتي :
پيوندهاي روزانه
چت باكس

نام :
وب :
پیام :
2+3=:
 
(Refresh)
نیلی بلاگ

اگر به تازگی وارد وادی عکاسی شده باشید ، بین دریای پر تلاطم ترفند ها و اصول ظریف متعددی سرگردانید . برخی اصول را نمی دانید و برخی دیگر را اشتباه پیاده سازی میکنید. احتمالا علیرغم تلاش هایی که می کنید ، هنوز بین عملکرد خود و جایگاه یک عکاس حرفه ای یک شکاف عمیق میبینید.
شکاف بین یک عکاس آماتور و یک عکاس حرفه ای اجتناب ناپذیر است اما هر دو گروه در ۸ اشتباه رایج با هم اشتراک دارند .آتلیه عکاسی بارداری
عکاسی ، این مهارت هنرمندانه را در اغلب کشور های جهان با عنوان “فتوگرافی” می شناسند که از دو بخش فتو ( به معنی نور) و گرافی ( به معنی نگارش) تشکیل شده  که در ترکیب با هم ، مفهوم ظریفی از نگارش با نور را نتیجه می دهد .عکاسی بارداری

همه ی ما افراد زیادی را در اطرافمان دیده ایم که دوربین دارند و عکاسی می کنند اما عکاس نیستند . فرقی نمی کند در مسیر یادگیری هنر عکاسی هستید یا برای خودتان استادی شده اید ، در هر حال شما در معرض ۸ خطای رایج دنیای عکاسان قرار دارید که اگر آنها را بشناسید ، به مرور در صدد رفعشان برخواهید آمد و ۹ گام به مقام عکاسی حرفه ای نزدیک شده اید .

اشتباهات عکاسی ، به همان اندازه که ساده به نظر می آیند ، زمینه ساز مشکلات اساسی می شوند که حتی فکرش را هم نمیکنید .
 افق نا‌میزان
یکی از چالش های همیشگی عکاسان این است که صحنه حیرت انگیزی را میبینند و دوربین را به دست میگیرند که عکس بگیرند ، همه چیز خوب است اما به محضی که عکس ثبت می شود ، تصویری که روی نمایشگر دوربین میبینند هیچ اشتراکی با صحنه ای که با چشم میبینند ندارد !
دلیلش چیست ؟
شاید اولین راه حلی که به ذهنتان برسد دستکاری تنظیمات دوربین و کم و زیاد کردن مقادیر مختلف آن باشد اما دست نگه دارید ؛ شاید مشکل عکستان به سادگی افق نامیزان باشد !
برای رهایی از شر این مشکل سه راه حل وجود دارد :
    چرخش دستی تصویر
    استفاده از نرم افزار های ویرایش که این کار را به صورت خودکار انجام مید هند
    فعال کردن تراز الکترونیکی دوربین یا همان افق مجازی
متعادل نبودن سفیدی تصویر یا وایت بالانس
گاهی هم پیش می آید که سوژه ، زاویه عکاسی ، خط افق و… به درستی انتخاب می شوند اما حس می کنیم بازهم یک جای کار میلنگد.
وقتی به تصویر نگاه می کنیم گرما یا سرمای غیرطبیعی در تصویر موج میزند.
حتما اولین راه حلی که به ذهنتان می رسد دستکاری وایت بالانس یا همان تراز سفیدی است . این نکته را همیشه به خاطر داشته باشید ؛
هرجا حس کردید رنگ تصاویرتان کمی بد قلقی می کند ، سراغ هیچ تنظیماتی به جز تراز سفیدی نروید .
بهترین نتیجه برای تنظیم تراز سفیدی ، تنظیم دستی آن است .
تجربه ثابت کرده است که از تنظیم خودکار وایت بالانس ، نباید توقع زیادی داشته باشید . اگر میخواهید منحصر بفرد و متمایز از دیگر عکاسان عمل کنید ، میزان گرما یا سرمای تصاویرتان را به صورت اختصاصی تنظیم نمایید .
برای تحقق این هدف یک راز عکاسی مهم را با شما در میان میگذارم ؛ برای تنظیم استاندارد ترین حالت وایت بالانس ، داشتن یک تکه کاغد سفید کافیست .
از این کاغذ سفید عکس بگیرید و برای تنظیم تراز سفیدی این عکس را مرجع قرار دهید. تنظیمات رنگی را طوری سازماندهی کنید که کاغذ سفید در سفیدترین و طبیعی ترین حال خود قرار بگیرد . البته برای ثبت نهایی ، کاغذ سفید را در کنار دیگر سوژه های تصویر بسنجید .
البته استفاده از فرمت راو در عکاسی هم راه حل بدی نیست ؛ با پادرمیانی این فرمت خام ، ویرایش های این چنینی مثل آب خوردن است .
اختلال در تنظیمات لنز :
انتخاب لنز مناسب از جمله مهارت های نسبتا دشوار است که عکاسان حرفه ای به صورت تجربی کسب کرده اند .
عملکرد برخی لنز ها در شرایط مختلف کمی اختلال دارد .
مثلا لنز های واید در عکاسی پرسپکتیو باعث ایجاد تابش تصویر می شوند و بهترین راه برای حل این مشکل انتخاب لنز مناسب و فاصله کانونی استاندارد است .
البته می توانید روی کمک نرم‌ افزارهایی مثل ادوبی لایت‌ روم هم حساب کنید .
استفاده از فوکوس خودکار :
یک عکاس حرفه ای هیچوقت به فوکوس خودکار دوربینش اعتماد نمی کند . اگر میخواهید از دنیای آماتور ها فاصله بگیرید ، باید کنترل تمام اعمال دوربین صد در صد دست خودتان باشد که فوکوس هم یکی از آن هاست .
فوکوس خودکار همیشه عملکرد قابل قبولی ندارد و کار عکاس هم سر و کله زدن با احتمالات نیست . تنظیم فوکوس روی تک نقطه‌ای بهترین انتخاب است چراکه دوربین را وادار می کند دقیقا روی نقطه ای متمرکز شود که مد نظر شماست .
واضح نبودن تصاویر :
برای همه عکاسان به کررات پیش آمده که یک تصویر عالی را ثبت کرده اند و پس از بازبینی در نمایشگر دوربین ، با اطمینان خاطر از آن میگذرند و به سراغ سوژه های بعدی می روند .
اما اصل ماجرا از جایی شروعی شود که تصویر مورد نظر را داخل لپتاپ میبینید و کمی آن را زوم میکنید و متوجه می شوید عکس زیبایتان تار و ناواضح است .
طبق همان جمله کلیشه ای ، پیشگیری بهتر از درمان است پس برای جلوگیری از بروز جنین اتفاق غیرقابل پیشبینی یکی از راه های زیر را در پیش بگیرید :
    افزایش حساسیت ایزو  : افزایش سرعت شاتر از نتایج افزایس حساسیت ایزو می باشد . عموما سرعت مناسب شاتر پیرو فرمول طول کانونی/۱ بدست می‌آید. یعنی عکاسی با فاصله کانونی ۸۰ میلی‌ متر با سنسور فول‌فریم ، نیاز به تنظیم سرعت شاتر روی حداقل ۸۰/۱ است .
    لرزش‌ گیر دوربین را فعال کنید
    استفاده از سه پایه عکاسی
    پرهیز از عکاسی با دیافراگم باز مثل f/1.8 (چراکه می‌تواند وضوح عکس را از بین ببرد)
عکس‌های بی‌روح و مرده :
این مشکل بسیار رایج است و عموما زمانی رخ می دهد که نور کمی به لنز می رسد . ولی خوشبختانه حل و فصل آن بسیار ساده است و جای هیچ نگرانی نیست .
یک قابلیت با نام جبران نوردهی در دوربین ها وجود دارد که به صورت -/+ در تنظیمات قابل دسترسی است . با تغییر نشانگر به سمت مثبت ، عکستان را روشن کنید .
ترکیب بندی و کادر بندی صحنه :
بدترین انتخاب برای موقعیت سوژه عکاسی این است که آن را در مرکز کادر جای دهیم . با آنکه مرکزیت سوژه در عکس بسیار وسوسه کننده است اما متاسفانه هرچه از هنر رشته باشید پنبه می کند .
راه حل ساده برای حل این مشک استفاده از قانون یک سوم است .
در این روش ، کادر خود را به ۹ قسمت مساوی تقسیم میکنید و سوژه اصلی را در تقاطع یا امتداد خطوط عمودی متمرکز می کنید تا زیباترین هنر مصور خود را خلق کنید .
هرچند این خطوط راهنما به طور پیشفرض روی تمام دوربین ها وجود دارد ولی به طور ذهنی هم قابل استفاده است .
ویرایش خارج از عرف :
تجربه ثابت کرده است که برخی عکاسان حتی مفهوم لغوی ویرایش را هم نمی دانند . ویرایش به معنای اصلاح است نه تغییر !
متاسفانه برخی عکاسان به اشتباه ، به جای توجه به کارکرد واقعی ویرایش ، ان را وسیله ای برای تغییرات سراسری تلقی می کنند به طوری که پس از اعمال ویرایش ، با تصوصری روبرو هستیم که هیچ اشتراکی با تصویر اولیه ندارد .
از ویژگی های یک ویرایش خوب لطافت و ظرافت است به طوری که مبنای تصویر بدون هیچ تغییری باقی بماند.

منبع:

عکاسی


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در پنجشنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ساعت 22:49
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 4 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

عکس های سیاه و سفید چه حسی به شما القا می کنند ؟ چقدر طرفدار این سبک عکاسی پیشکسوت دنیای عکاسی هستید ؟
عکاسی سیاه و سفید از آن سبک های اصیلی است که هیچوقت دمده نمی شود و همیشه تب و تاب خاصی در دنیای تصویر دارد .
اصلا یک آلبوم عکس بدون رد و نشانی از عکس های سیاه و سفید ، مثل غذایی است که ادویه ندارد . آتلیه تخصصی کودک
مهارت در عکاسی سیاه و سفید ، یک قدم از گام های به سوی عکاسی حرفه ای است که همزمان حس نوستالژی وجودی تان را نیز قلقلک می دهد .
اینکه چه سوژه ای برای عکاسی در ذهنتان نور بالا می دهد فرقی ندارد ، تفاوت اصلی در توانایی پیاده سازی فوت و فن های عکاسی سیاه و سفید است که به عکس تک رنگ به ظاهر بی جان شما گرد سرزندگی می پاشد .آتلیه کودک

این سبک عکس ها پر از حس سادگی و نمایش دهنده یک دریچه بی رنگ و لعاب از سوژه های پر زرق و برق اطراف است .

اگر ابتدای مسیر یادگیری این سبک از عکاسی هستید ، هیچ نگرانی نداشته باشید چراکه قدم های کوتاهی شما را به عکاسی از یک دریچه متمایز نزدیک می کند :
چرا عکاسی سیاه و سفید ؟
این سبک عکاسیِ به دور از پیچیدگی ها ، در جلب توجه بیننده به یک سوژه خاص استاد است . وقتی عکس سیاه و سفید میگیرید ، بیننده در یک دنیای بی کران از رنگ ها و سایه روشن ها غرق نمیشود بلکه آنچه در این سبک عکاسی مورد توجه است ، عموما نیاز به جست و جو ندارد ، با یک نگاه سطحی قابل دستیابی است . این همان سادگی است که طرفداران این عکس های تیره روشن را پر و پا قرص نگه داشته است .
این عکس های تک رنگ ، هرچند در نمایش ظرافت بافت ها و تضاد ها کمی ضعیف عمل می کنند اما در برقراری ارتباط با بیننده استادند.
به سبک مینیمال یا ساده‌گرایی ناخونک بزنید
عکسی که در نمایش ریزه کاری و بافت های ظریف ضعف دارد ، چه نیازی است که پر از سوژه های ریز و درشت و مفاهیم پیچیده باشد ؟
هرچه تیره روشن این عکس ها کمتر ، درک مفهوم اساسی این عکس ها ساده تر !
در سبک مینیمالیسم ، سادگی پایه و اساس کار است .
تصویر بالا را ببینید ؛ این عکس هوش و حواس شما را تکه تکه و نامنسجم نمی کند . ترکیب این عکس یک ترکیب عالی برای ثبت در یک قاب بی زرق و پرق و سیاه و سفید است .
می توانید به دنیای بی جان اشکال هم سری بزنید
با آنکه اشکال و طرح ها، سوژه های عکاسی ساده ای هستند اما اغلب عکاسان در یافتن این پیچ و تاب های منظم و ساده دچار مشکل می شوند .
برای اینکه یک سوژه با اشکال هندسی پیدا کنید به هیچ ابزاری به جز خوب دیدن نیازی ندارید .
برای بهبود جذابیت و گیرایی این عکس ها استفاده نمودار هیستوگرام برای تنظیم میزان نوردهی یک راهکار محشر است .
سایه روشن ها را دستکاری کنید
ابزار های Dodge and Burn یک ابزار معجزه گر در فتوشاپ است که با ایجاد سایه روشن ها جسورانه ، بیننده را به شدت تحت تاثیر خود قرار مید هد.
استفاده از این تکنیک با برجسته کردن نقاط پر نور و روشن ، بیننده را مجبور به کندوکاو در بخش های متمایز عکس می نماید .
عکاسی از مناظر طبیعی با چاشنی آسمان
آسمان در هر سبک عکاسی ، جایگاه ویژه ای دارد. این جایگاه در عکاسی سیاه و سفید ویژه تر است. از جادوی بیننده توسط آسمان در عکس هایتان غافل نشوید . آسمان یکی از المان های مهم در عکاسی تک رنگ از طبیعت است .
البته یک آسمان صاف و آبی هرگز سوژه خوبی برای عکاسی سیاه و سفید نخواهد بود . ابرهای انبوه و متراکم است که با ایجاد سایه روشن های متمایز یک منظره عالی ایجاد می کند .
حتما متوجه شده اید که در عکس بالا ، کاهش سرعت شاتر هم حین عکاسی چاشنی کار شده و ساختار ابرها را کمی لطیف تر و دلنشین تر کرده است .
توجه به بافت و ساختار تصاویر
یکی از عوامل تاثیر گذار در عکاسی سیاه و سفید تن عکس است .معنی تن در واقع در میزان روشنایی و تفاوت سایه روشن ها و بخش های تاریک‌ یک عکس است. مثلا یک عکس با کنتراست بالا طیف وسیعی از تن‌ها را در بر خواهد داشت که در کیفیت و زیبایی عکس تاثیر چشمگیری دارد. البته بافت هم در عکاسی سیاه و سفید یک فاکتور تاثیرگذار به شمار می‌رود. بافت خوب تاثیر قابل توجهی بر لمس و درک عمیق سوژه عکاسی دارد.  به بافن عکس در تصویر بالا دقت کنید ، بافت درختان و پوست آن‌ها یک جلوه ی محشر و تناریته‌ی عالی به تصویر اضافه کرده و گیرایی عکس را دو چندان کرده است .
منبع:

عکاسی


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در پنجشنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ساعت 22:48
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 4 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

عکاسی در تاریکی شب جذاب و منحصر بفرد ؛ حالا تصور کنید این تمایز با چاشنی نور پردازی های خاصی مثل آتش بازی ها همراه شود .
قطعا با رعایت کمی ریزه کاری محشر به پا خواهد کرد . قطعا جلوه آتش بازی ها به خودی خود جالب باشد ، اما بی شک قسمت جالبتر اینجاست که از یک آتش بازی به ظاهر ساده می توان تصاویر و جلوه های متفاوتی و عجیب و غریبی ثبت کرد . تصاویر زیر را ببینید ؛ چنین جلوه های متفاوتی از آتش بازی چقدر در مخیلات شما میگنجید ؟
بیایید اعتراف کنیم هرگز چنین تصور عجیب و غریبی از عکاسی از آتش بازی ها نداشتید .
هرچند ثبت تصاویر منحصر بفرد از سوژه نابی مثل آتش بازی جذاب است اما عکاسی از چنین تصاویری در گرو جالش بزرگی به نام “عکاسی در نوردهی بالا” ست که ممکن در
کلیدی ترین چالشی که عکاسی با نوردهی بالا برایتان ایجاد خواهد کرد  ، عملکرد ناقص فوکوس است که در این مقاله آموزشی به طور کلی راه های خلاصی از این مزاحم کوچک را خواهید یافت .
در ثبت عکس‌های آموزشی در این مقاله از وسایل زیر استفاده شده است:
دوربین: Canon EOS 5D Mark II
لنز: Canon EF 50mm f/1.8
فیلتر: Neutral density filter ND2, 0.3
یک سه‌ پایه (tripod) ‌ساده و ارزان قیمت
آماده سازی ابزار و تجهیزات :
اگر میخواهید عکاسی از آتش بازی را به جادویی ترین شکل ممکن ثبت کنید ، حتما در اولین فرصت با عملکرد جزیی و دقیق لنز خود آشنا شوید و بقول معروف زیر و بمش را بیرون بکشید . باید چنان با کارکرد لنز هماهنگ شوید که تا کشف کنید بهترین زمان برای فوکوس چه زمانی است تا درست همان لحظه را شکار کنید و بهترین عکس آتش بازی خود را ثبت کنید .
شاید برای سبک های دیگر عکاسی ، بود و نبود سه پایه چندان مهم نباشد اما در این مورد به خصوص لطفا از معجزه ی سه پایه غافل نشوید .
محل نصب سه پایه را محکم کنید و اگر برای ثبت یک تصویر حیرت انگیز وسواس دارید استفاده از ریموت های حالت BULB‌ بسیار مفید خواهد بود. این ریموت ها احتمال لغزش و تخریب ناشی از عدم ثبات دوربین را با افتخار به صفر رسانده اند. از دیگر مزایای این ریموت عکاسی با سرعت شاتر بالاتر از ۳۰ ثانیه است که در سبک عکاسی مورد نظر ما بسیار مفید است .
دستکاری تنظیمات دوربین :
دامنه‌ ی ISO : بین  ۱۰۰ تا ۴۰۰
دامنه‌ ی دیافراگم دوربین : بین f/2.8  تا f/7.1
دامنه‌ی سرعت شاتر : ۱ تا ۲ ثانیه با ریموت BULB
قدم به قدم تا ثبت تصویر :
با استفاده از این ۴ گام ، زیبایی را به تصاویر آتش بازی تزریق کنید :
گام اول :  آماده و به گوش باشید ؛ به محض شلیک شدن نورافشان ، نور دایره ای و ریز را با چشم دنبال کرده و همزمان دوربین خود را آماده به رزم کنسد تا به محض ترکیدن ، شاتر را در یک کادر بندی درست و حسابی بفشارید .
گام دوم :چون قرار است در حالت BULB عکاسی کنید ، چند ثانیه قبل از انفجار دستتان روی دکمه شاتر آماده باشد و حواستان باشد که این کار را بدون هیچ تغییری در تنظیمات انجام دهید.
گام سوم : گوش به زنگ باشید تا به‌محض انفجار ترقه در آسمان ، فوکوس دروبین خود را در تند و تیزترین حالت ممکن و در روشن ترین قسمت آسمان تنظیم کنید تا بهترین فوکوس را شکار کنید .
گام چهارم : حواستان باشد به‌محض دستیابی به فوکوس دلخواه ، دکمه‌ ی شاتر را رها کرده تا عکاسی متوقف شود.
اگر این ۴ گام به ظاهر ساده با دقت بیشتری پیاده کنید ، به دنیایی از رنگ های زیبا برخورد خواهید کرد که با هندسه ای منحصر بفرد در اقیانوسی از سیاهی مطلق به نمایش در آمده اند.
اگر میخواهید عرض هر شاخه را تغییر دهید ، با تغییر در تنظیمات دیافراگم (f-stop)، به هدفتان خواهید رسید . مثلا اگر از تنظیمات دیافراگم را روی f/7.1 تنظیم کنید ، هاله های نوری که خارج از حیطه فوکوس به ثبت می‌رسند،‌ باریک و در عین حال روشن‌تر خواهند بود و مخلوط شدن این نور با شاخه‌های رنگی سبب می‌شود این شاخه‌ها، طولانی‌تر و ظریف تر به‌نظر برسند. در مقابل وقتی تنظیمات دیافراگم را روی f/2.8 ست کنید ، با شاخه های نوری ضخیم و بسیار بزرگ‌ تر مواجه خواهید شد که حس و حال کاملا منحصر بفردی به تصویر می بخشد .
حواستان باشد که از فیلتر های کاهنده‌ ی نور (neutral density filter) برای ثبت تصویر از صحنه‌ هایی که به‌ پر نوری آتش‌ بازی هستند ، غافل نشوید؛ خصوصا اگر تنظیمات دیافراگم را روی f/2.8 ثبت کرده اید . عکاسی با این تنظیمات شما را با تصویری تقریبا فرانوردهی (Overexposure) شده مواجه خواهد کرد .اما ایراد بکارگیری این تنظیمات ، تزریق جلوه های رنگی به دور از واقعیت به تصویر است که تمایل شدیدی به سفیدی دارد .
تصاویر ثبت شده با تنظیمات مختلف را در زیر میبینید :
احتمالا به محض دیدن این تصویر متوجه شباهت بی چون و چرایش به گل می شوید. عکاس برای شروع عکاسی از این انفجار ، نوردهی را زمانی را آغاز کرده رنگ ساقه گل را به چشم دیده است . منظورمان دقیقا زمانی است که ترقه در آسمان شب منفجر شده است. در این تصویر فوکوس به سمت مرکز گل تمایل دارد که پس از آن نوردهی متوقف شده است .
تصویر زیر چندان تفاوتی با عکس قبلی ندارد بجز اینکه نوردهی این عکس، چند ثانیه قبل از انفجار شروع شده و در نتیجه ساقه‌ی گل در این عکس مشخص نمی باشد و گلبرگ‌ها طبق توضیح ارائه شده در پاراگراف های پیشین به دلیل تنظیم دیافراگم روی تنظیمات f/8 ، ضخیم‌تر به نظر می رسند .
صویر زیر هم با کمک تنظیمات دیافراگم f/2.8 گرفته شده . در این تصویر خبری از شاخه و برگ گل نیست و به یک تصویر میکروسکوپی از تعدادی ویروس شباهت بیشتری دارد . چرا ؟ چون تنظیمات مجدد فوکوس دقیق تر و با سرعت بالاتری انجام گرفته است. در نتیجه چنین تنظیماتی ثبت جزیی تر جرقه‌های قبل از انفجار است . جالب اینجاست که تفاوت این سه عکس تنها در تفاوت زمانی بوده است و هدف از ارائه این تصاویر، روشن سازی عملکرد زمان‌بندی در عکاسی است
البته برای عکاسی آتش‌ بازی می‌توان با جابجایی مراحل فوکوس و خارج از فوکوس تصاویر منحصر بفردی را ثبت کرد . منظور این است که باید قبل از فشردن دکمه‌ ی شاتر، در حالت فوکوس عکاسی را آغاز کرده و به‌ محض انفجار و چند ثانیه قبل از جدا کردن انگشت از روی دکمه‌ ی شاتر، فوکوس را غیر متمرکز نمایید . اگر این ترفند را به کار بگیرید با تصاویری این چنینی روبرو خواهید شد :
همانطور که در توضیح تصویر ثبت‌ شده‌ ی بالا گفتیم ، شروع عکاسی با حالت فوکوس آغاز شد و انتهای آن با حالت خارج از فوکوس پایان یافت . با تنظیمات دیافراگم که در حالت بسته قرار دارد، عکس های ثبت‌ شده به این صورت است که ابتدای لحظه‌ ی انفجار با فوکوس و دقت قابل توجهی انجام می‌شود؛ ولی هرچه به‌ سمت پایان شاخه‌ های نور پیشروی کنیم، تصویر به سمت تاری و ضخامت پیش می رود . یادتان باشد گاهی ممکن است لحظه‌ ی پرتاب ترقه تا لحظه‌ ی منفجر شدن بیش از حد انتظار زمان ببرد ؛ آمادگی چنین شرایطی را داشته باشید و عکاسی خود را متوقف نکنید. انگشتتان را هنگامی از دکمه‌ی شاتر جدا کنید که انفجار تمام شده باشد . شک نکنید که تصاویرتان حیرت انگیز و خارق العاده خواهد بود .
عکس بالا ، نتیجه مهیج بکارگیری تکنیک فوکوس برعکس می باشد . در لحظه‌ی ثبت این عکس ، چند ترقه به صورت همزمان منفجر شده‌اند. این رویداد سبب می‌شود که در لحظه‌ی ثبت عکس ،‌ اثر هر انفجار بر انفجار دیگر هم ثبت شود؛ به همین دلیل این عکس ها طرفداران بسیاری دارند و جذاب و منحصر بفردند .
همانطور که قبلا هم تذکر داده شد ، حالت دوربین در لحظه‌ی شروع عکاسی برای این عکس در شرایط فوکوس بوده و در انتهای کار به حالت خارج از فوکوس مبدل شده است. احتمالا شما هم در اینکه این تصویر زیباترین عکس این مقاله است اشتراک نظر دارید .
استفاده از یک ادیت جزیی نیز به نظر مفید خواهد بود . همانطور که در دیگر مقالات بارها تذکر داده شده ، استفاده از ادیتور های برای ایجاد تغییرات مبنایی نیست و تنها در پاره ای اوقات برای اصلاحات ظریف و یک دست کردن سیاهی آسمان در این مورد خاص به کار گرفته می شود .
اگر میخواهید سیاهی شب در عکس هایتان یک دست تر و متناسب تر به نظر بیایند تغییرات زیر را توسط ادیتور ها اعمال کنید :
۱- کنتراست +۱۵ بسیار عالیست  نحوه عکاسی از نوزاد
۲- اسلایدر مربوط به رنگ سیاه تا جایی که ممکن است و البته در صورتی که به وضوح و ثبت جزییات تصویر صدمه نزند کاهش داده شود .
۳- Mild saturation +5  پیشنهاد می شود .  آتلیه نوزاد
(اولین اولویت برای اعمال هر تغییراتی این است که وضوح و جزییات را فدا نکنید ، اگر در پیاده سازی این مورد سهل انگاری کنید تصویر نهایی تان غیر واقعی و مصنوعی به نظر خواهد رسید که مورد پسند هیچ بیننده ای نیست )

به عنوان نکته آخر فراموش نکنید که زمان‌بندی و دقت فوکوس ، دو فاکتور تاثیر گذار در مقوله عکاسی به‌ خصوص عکاسی در حالت نوردهی بالا می باشد . با استفاده ی بهینه از این دو ابزار ، می‌توانید در تاریکی شب و شرایط نوری خاص تصاویری خلق کنید که نظر هر بیننده ای را تمام و کمال جلب می کند .

منبع:

عکاسی


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در پنجشنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ساعت 22:47
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 3 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 اگر دارید این مطلب را می خوانید، احتمالا عکاسی از نظر شما هیجان انگیز است، شاید حتی آنقدر هیجان انگیز که هر از گاهی فراموش می کنید تنظیمات دوربین خود را مطابق با سوژه ای که در حال عکاسی از آن هستید، تغییر دهید. احتمالا تا به حال حداقل یک عکس شگفت انگیز را از دست داده اید، فقط به خاطر این که فراموش کردید ایزو یا سرعت شاتر را تغییر دهید.
[چک لیست عکاسی] آتلیه کودک
شما تنها نیستید. این اتفاق هم برای عکاسان آماتور و هم حرفه ای می افتد، با این حال چند ترفند ساده وجود دارد که باعث می شود دیگر هیچ وقت یک عکس را به دلیل عدم آمادگی از دست ندهید. در این مقاله، قصد دارم مراحل ساده ای که قبل از بیرون رفتن برای عکاسی دنبال می کنم را با شما به اشتراک بگذارم، مراحلی که خودم از راه سختی یاد گرفته ام. یک چک لیست مفید که می توانید قبل از عکاسی از هر چیزی از آن استفاده کنید.
چرا به یک چک لیست نیاز دارید؟آتلیه نوزاد در غرب تهران

بسیار خب، قبل از این که مراحل را به اشتراک بگذارم، اجازه دهید صحبت مختصری در مورد این که چرا به یک چک لیست نیاز دارید، داشته باشیم. علت این که من به یک چک لیست نیاز دارم ممکن است با دلایل شما فرق داشته باشد. همه چیز به نیازهای شما بستگی دارد. در حال عکاسی از چه چیزی هستید؟ آیا عکاسی می کنید تا تصاویر خود را در سایز بزرگ چاپ کنید؟ آیا لحظه ای را ثبت می کنید که تنها چند ثانیه طول می کشد؟ عکاسی
زمینه اصلی عکاسی من منظره و طبیعت است. به ندرت پیش می آید که دریچه فرصت من تنها چند ثانیه طول بکشد، به این معنی که من اغلب برای پیدا کردن بهترین تنظیمات وقت دارم. با این حال، اگر زمینه کار شما عکاسی حیات وحش، سفر، یا شاید عکاسی خیابانی باشد، دریچه فرصت شما بسیار کوتاهتر است، بنابراین باید بتوانید سریع دوربین خود را بالا برده، و بدون صرف وقت زیاد برای ور رفتن با تنظیمات دوربین خود، چند عکس بگیرید.
[چک لیست عکاسی]

حس بازگشت به خانه بعد از یک عصر شگفت انگیز، انتقال عکس ها به کامپیوتر، و فهمیدن این که تمام عکس ها خراب شده اند چون فراموش کرده اید تنظیمات را تغییر دهید، احساسی است که آن را برای هیچ کس آرزو نمی کنم. مهم نیست چه نوع عکاسی انجام می دهید، کیفیت مهم ترین چیز است.
۱
مرحله اول – قبل از ترک خانه

مرحله اول را حتی قبل از این که از خانه بیرون بروید، باید انجام دهید. این ممکن است مهم ترین مرحله باشد، و من به دلایلی می دانم مرحله ای است که بسیاری از افراد اغلب آن را فراموش می کنند.

بخش اول این چک لیست شامل چهار مورد ابتدایی و ساده، اما بسیار مهم است که باید بررسی کنید:

    آیا باتری های شما شارژ شده اند؟
    آیا کارت حافظه شما پر است؟
    آیا تجهیزات خود را تمیز کرده اید؟
    آیا تمام تجهیزات لازم را برداشته اید؟

آیا باتری های شما شارژ شده اند؟

ممکن است بخندید و فکر کنید، «هه، معلوم است که من با باتری خالی بیرون نمی روم». خب، من هم دقیقا همین فکر را می کردم، تا وقتی که یک بار هفت ساعت به سمت غرب نروژ رانندگی کردم تا آخر هفته را آنجا در یک چادر مسافرتی بگذارنم و از مناظر حماسی عکاسی کنم. بعد از یک ساعت عکاسی، شارژ اولین باتری ام تمام شد، و فهمیدم که تمام باتری های اضافی هم خالی هستند. و از آنجا که قصد داشتم چادر بزنم، با خودم شارژر نیاورده بودم.

به ناچار در اوج ناامیدی آن مسیر هفت ساعته را به سمت خانه برگشتم، چون نمی خواستم آخر هفته را در یکی از بهترین مناظر طبیعی نروژ بدون دوربینم بگذارنم (بله، باید می ماندم و از طبیعت لذت می بردم – اما در آن لحظه افکارم منظقی نبودند). خوشبختانه، آن روز موفق شدم یک عکس خوب بگیرم، که البته قبل از نوشتن این مقاله متوجه آن نشده بودم!)
[چک لیست عکاسی]

از آن روز، برایم به یک عادت تبدیل شد که همیشه به محض این که بعد از عکاسی به خانه می آیم، باتری هایم را شارژ کنم، با این حال وقتی می خواهم به سفر بروم، دوباره چک می کنم که همه باتری ها شارژ شده باشند.
آیا کارت حافظه شما پر است؟

ترک کردن خانه با یک کارت حافظه پر به اندازه نداشتن شارژ باتری مهم نیست. با این حال، آزاردهنده است که بعد از گرفتن ۱۰ عکس با پیام «کارت حافظه پر است» روبرو شوید. در این صورت باید وقت خود را هدر دهید تا تصاویر را یکی یکی حذف کنید. زمانی که راهیِ ماجراجویی های خود می شوید، مطمئن شوید که فضای خالی کافی بر روی کارت حافظه وجود دارد!
آیا تجهیزات شما تمیز هستند؟

اکثر ما گاهی اوقات تجهیزات خود را تمیز نمی کنیم. وقتی به خانه برمی گردید، پردازش تصاویرتان هیجان انگیزتر از تمیز کردن تجهیزات است، نه؟

صرف نظر از این که چه کاری جالب و سرگرم کننده است و چه کاری نیست، تمیز کردن تجهیزاتتان باید انجام شود، به خصوص بعد از عکاسی در شرایط سخت یا در کنار دریا. من توصیه می کنم وقتی بیرون از خانه هستید، همیشه یک دستمال میکروفایبر، دستگاه دمنده هوا، و یک اسپری تمیزکننده به همراه داشته باشید، اما هرچه بیشتر تجهیزات خود را در خانه تمیز کنید، وقتی بیرون هستید زمان بیشتری برای عکاسی دارید.

شخصا، در گذشته به دلیل این که فراموش می کردم بعد از عکاسی در کنار اقیانوس فیلترهایم را تمیز کنم، چند تا از عکس هایم خراب شدند.

تصویر زیر یک نمونه معمول است از آنچه که فایل های شما ممکن است به نظر برسند، اگر فراموش کنید قبل از عکاسی لنز خود را تمیز کنید. خوشبختانه این عکس خراب نشد، اما حذف تمام نقاط گرد و غبار کمی زمان برد.
[چک لیست عکاسی]
آیا تمام تجهیزات لازم را برداشته اید؟

این مورد چیزی است که من خودم هنوز هم آن را تجربه می کنم. اما بیش از یک بار اتفاق افتاده که من با کسی بیرون بوده ام که فراموش کرده کارت حافظه، ریموت کنترل شاتر، یا حتی دوربینش را با خود بیاورد. بنابراین مطمئن شوید که وقتی از در خارج می شوید، تمام تجهیزاتی که نیاز دارید در کوله پشتی شماست!
۲
مرحله دوم – در محل عکاسی

اکنون که باتری هایتان شارژ شده اند، کارت حافظه فضای خالی دارد، تجهیزاتتان تمیز هستند، و لوازمی که نیاز دارید را برداشته اید، بیایید برویم چند عکس زیبا بگیریم!

اما زیاد هیجان زده نشوید، به یاد داشته باشید که اول این مراحل ساده را انجام دهید:
سوژه ای که می خواهید از آن عکس بگیرید را تعیین کنید

قبل از این که به تنظیمات نگاهی بیاندازید، با مشخص کردن سوژه ای که می خواهید از آن عکس بگیرید شروع کنید. آیا یک منظره، حیوان، شخص، یا چیزی دیگری است؟ با صرف چند ثانیه وقت تعیین کنید از چه می خواهید عکس بگیرید، اینکار به خاطر سپردن اعمال تنظیمات مناسب را ساده تر می کند. در این صورت با یک دیافراگم باریک از یک پرنده عکس نمی گیرید، وقتی که می خواهید پس زمینه را مات کنید.

در این مرحله، همچنین توصیه می کنم در مورد لنزی که بیش از همه نیاز خواهید داشت نیز فکر کنید. اگر از پرنده ها عکس می گیرید، معمولا به یک لنز زوم بیشتر از لنز واید نیاز دارید. تجهیزات درست را فورا آماده کنید، تا از نیاز به تعویض لنزها در حین تماشای پرنده در دوردست اجتناب کنید.
[چک لیست عکاسی]
ایزوی خود را بررسی کنید

اگر مثل من یک عکاس منظره هستید، در اکثر مواقع می خواهید ایزو تا حد امکان پایین باشد. با این حال، شما در طلوع آفتاب، در طول روز، در غروب آفتاب و در شب نیز عکاسی می کنید. این ساعات اغلب به تنظیمات متفاوتی نیاز دارند.
آزاردهنده است که از یک طلوع آفتاب زیبا عکس بگیرید و بعد به خانه بیایید و بفهمید فراموش کرده اید بعد از عکاسی از ستارگان در شب گذشته، ایزو را از ۱۶۰۰ تغییر دهید.

من به طور پیش فرض همیشه وقتی دوربینم را روشن می کنم، بررسی می کنم که ایزو بر روی ۱۰۰ تنظیم شده باشد، چون این تنظیماتی است که برای اکثر عکس هایم از آن استفاده می کنم. اگر از حیات وحش عکس می گیرید، ممکن است به طور پیش فرض از ایزو ۴۰۰ استفاده کنید تا مطمئن شوید که حرکت را متوقف می کنید (می توانید سرعت شاتر سریع تری انتخاب کنید). تصویر زیر یک نمونه بدشانسی است از یک بار که من فراموش کردم تنظیماتم را از شب قبل تغییر دهم. این باعث شد من آن لحظه زودگذری را که پرنده بالهایش را گشود، از دست بدهم.
[چک لیست عکاسی]
تراز سفیدی خود را بررسی کنید

اکثر ما بعد از گرفتن چند عکس به پیش نمایش تصویر نگاه می کنیم، بنابراین خیلی زود از هر گونه اشتباه قابل مشاهده مانند تنظیم نکردن تراز سفیدی مطلع می شویم. مطمئنا، اصلاح تراز سفیدی در پس پردازش آسان است، اما من ترجیح می دهم تا حد امکان در داخل دوربین عکس کاملی بگیرم. سریع بررسی کنید که تراز سفیدی بر روی چیزی که به طور معمول استفاده می کنید تنظیم شده باشد (حتی اگر خودکار، ابری یا هر تنظیمات از پیش ایجاد شده دیگری باشد).
[چک لیست عکاسی]
فوکوس را فراموش نکنید!

آیا تا به حال پیش آمده که دوربین خود را سریع بردارید تا از پرنده ای که همان لحظه از مقابل شما می گذرد عکس بگیرید، و بعد متوجه شده باشید که تصویر خارج از فوکوس است، چون فراموش کرده بودید فوکوس را به حالت خودکار تغییر دهید؟ به راحتی می توان مرتکب چنین اشتباهی شد، بنابراین قبل از شروع عکاسی، آگاه باشید که فوکوس را چطور تنظیم کرده اید.

عکس این مسئله نیز صدق می کند. فرض کنید که می خواهید با نوردهی طولانی عکس بگیرید، فوکوس را به درستی تنظیم می کنید و فیلترها را در جای خود قرار می دهید. سپس، درست همان لحظه که می خواهید شروع به عکس گرفتن کنید، فوکوس خودکار شروع به کار می کند. نه، این فاجعه نیست، فقط آزاردهنده است.
[چک لیست عکاسی]
۳
مرحله سوم – پس از بازگشت به خانه

در این مرحله اگر خوش شانس باشید، کارت حافظه شما پر از تصاویر فوق العاده است. این مرحله آخر است، و دوباره به مرحله اول برمی گردد. اکنون وقت آن است که باتری های خود را به شارژ بزنید، عکس های خود را به کامپیوتر منتقل کنید، و تجهیزات خود را تمیز کنید. اگر بعد از هر جلسه عکاسی، انجام این کار را به یک روال عادی تبدیل کنید، مرتکب این اشتباه نمی شوید که بدون آمادگی راهی عکاسی شوید.

امیدوارم دفعه بعد که برای عکاسی بیرون می روید، این چک لیست به شما کمک کند. دنبال کردن این مراحل وقت زیادی نمی گیرد، و دیگر مجبور نمی شوید چندین ساعت وقت صرف پس پردازش کنید تا یک تصویر را نجات دهید.

شما قبل از بیرون رفتن برای عکاسی «روال کار» خاصی دارید؟ لطفا آنها در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید.
نویسنده: کریستین هویبرگ (Christian Hoiberg)

منبع:

لنزک


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در پنجشنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ساعت 1:15
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 4 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 تجربه فشار و شلوغی ناشی از عکاسی در مناطق پر ازدحام شلوغ و جاهایی پر جمعیت که زیاد در آن عکس گرفته می شود، دردی است که اکثر عکاسان به خوبی آن را می شناسند. مردم به طور فشرده در چشم اندازها و کناره های جاده ایستاده اند و حتی جا برای ایستادن هم به سختی وجود دارد، چه برسد به برپا کردن یک سه پایه.
به نظر می رسد که همه سعی دارند یک عکس مشابه بگیرند. اینطور نیست که گرفتن عکس های کاملا مشابه با شخصی که در کنار شما ایستاده، کار اشتباهی باشد. اگر شما به دنبال گرفتن یک عکس فوری هستید تا جایی که در آن بوده اید را ثبت کنید، و سپس گرفتن یکی دو تا عکس سریع از جمعیت نیز اشکالی ندارد.
[عکاسی از مکان های شلوغ]
با این حال، اگر شما هم مثل من هستید، احتمالا چیزی بیش از یک عکس کلیشه ای از یک مکان می خواهید. زمانی که من از یک نقطه معروف برای عکاسی بازدید می کنم که پر از جمعیتی است که همه دقیقا در حال عکاسی از یک چیز یکسان هستند، احساس می کنم باید چیزی ایجاد کنم که بیشتر بیان هنری دیدگاه من نسبت به آن صحنه باشد.
من اخیرا در حین عکاسی در پارک ملی یوسمیتی، این وضعیت را به طور کامل مشاهده کردم. اما چطور می توانید در این مناطق پر ترافیک به طور خلاقانه عکاسی کنید؟ باور کنید یا نه، در برخی موارد تلاش زیادی برای روح بخشیدن دوباره به یک صحنه تکراری که بیش از حد از آن عکس گرفته شده، لازم نیست. در این مقاله، ما در مورد سه روش صحبت می کنیم که می تواند به شما کمک کند تا یکنواختی را از بین ببرید و شما را به سمت ایجاد عکس های نه چندان معمولی و تکراری از مناطق معروف هدایت می کند.
۱
بالا بروید… پایین بیاییدآتلیه بارداری غرب تهران
تغییر پرسپکتیو معمول به یک پرسپکتیو پایین یا بالاتر می تواند تاثیر بسیار زیادی بر جذابیت نهایی عکس های شما داشته باشد. اکثر عکاسان هر بار از یک سطح دید یکسان عکس می گیرند، که اغلب به «فتوکپی» های واقعی از آن مکان منجر می شود.
این تغییر لازم نیست خیلی پیچیده و زیاد باشد؛ بلکه می تواند به سادگی نگه داشتن دوربین در سطح کمر یا حتی بالای سر شما باشد.
[عکاسی از مکان های شلوغ] آتلیه نوزاد

اگر می توانید ماجراجوتر باشید، به دنبال نقطه دیدهای منحصر به فردتر بگردید. نقاطی که بتوانند یک مکان شناخته شده را از یک زاویه متفاوت با آنچه که مردم همیشه می بینند، به آنها نشان دهند. این کلید متمایز کردن خودتان به عنوان یک عکاسی است.

[عکاسی از مکان های شلوغ]
اینجا بالای جاده از نمای معروف تونل در یوسمیتی است. اگرچه این تقریبا همان منظره است، اما ارتفاع بالاتر یک احساس متفاوت به صحنه می دهد.
۲
در شب عکس بگیرید
این احتمالا آسان ترین و قوی ترین روش عکاسی خلاقانه از مکان های معروف است. تقریبا همیشه در شب جمعیت کمتری وجود دارد (مگر این که آن نقطه منحصرا در شب محبوب باشد)، که فضای بیشتری به شما می دهد و تجربه آرام تری ایجاد می کند.

با این حال، واضح ترین مزیت عکاسی در شب، تغییر فوری در جذابیت بصری منظره است.
[عکاسی از مکان های شلوغ]
وجود ستاره ها و مهتاب یا حتی ماشین ها و نورهای شهری روشن می توانند به صحنه ای که در طول روز کاملا فرسوده شده، جذابیت زیادی ببخشند. اگر می توانید این کار را به طور ایمن انجام دهید، توصیه می کنم که در سفر عکاسی بعدی خود، عکاسی از یک مقصد محبوب را در شب امتحان کنید. ممکن است مسحور آن شوید.
۳
سوژه های محبوب را نادیده بگیرید
بله می دانم، این ایده ای است که درک آن در ابتدا برای برخی افراد دشوار است. لطفا اشتباه برداشت نکنید، من در مورد نادیده گرفتن کامل جاذبه های اصلی صحبت نمی کنم. در عوض، سوژه محبوب را طوری در عکس خود قرار دهید که هنوز هم قابل تشخیص باشد، اما کل ترکیب بندی را اشغال نکند.
[عکاسی از مکان های شلوغ]
فقط به یاد داشته باشید که اگر می خواهید یک چیز واقعا منحصر به فرد ایجاد کنید، باید یاد بگیرید چگونه به طور خلاقانه در مورد چیزی که از آن عکس می گیرید و این که چرا این کار را انجام می دهید، فکر کنید. این بدین معنی است که راه های جدیدی برای نمایش سوژه پیدا کنید، به نحوی که شاید قبلا توسط تعداد زیادی از افراد دیگر در نظر گرفته نشده باشد.
[عکاسی از مکان های شلوغ]
این عکس را در حالی که شانه به شانه حدود ۲۵ نفر دیگر ایستاده بودم، گرفتم. من متوجه بازتاب نیم گنبد در آب شدم و تصمیم گرفتم به شیوه ای سورئال و انتزاعی تر از این صحنه عکس بگیرم.
سخن آخر
حتی مکان های باشکوه و زیبا نیز ممکن است از لحاظ زیبایی شناسی تکراری و معمولی شوند. اینجاست که ما به عنوان عکاس باید کمی خلاقیت به خرج دهیم تا تصاویر منحصر به فردتری ایجاد کنیم.
اگرچه عکاسی در کنار توده جمعیت هیچ اشکالی ندارد، اما اگر عکس های گرفته شده از یک مکان دقیقا مانند تصاویر ۵۰ نفر کناری باشند، قدرت کلی یک تصویر می تواند کاهش یابد. اینها خلاصه ای از روش هایی هستند که می توانید کمی خلاقانه تر عکس بگیرید:
· پرسپکتیو خود را تغییر دهید. عکاسی از یک نقطه دید بالاتر یا پایین تر از آنچه که به طور معمول مشاهده می شود را امتحان کنید. پرسپکتیو های مختلف عکاسی را امتحان کنید.
· عکاسی در شب را امتحان کنید. مکان های محبوب اغلب در شب خالی از جمعیت هستند. عکاسی شبانه همچنین به شما فرصت می دهد تا صحنه را به گونه ای به تصویر بکشید که ممکن است معمول و رایج نباشد (مانند عکاسی با نوردهی طولانی).
· سوژه اصلی را به قسمت عقب (به جایی کم اهمیت تر، خارج از مرکز توجه) انتقال دهید. سعی کنید سوژه ای که عکاسی از آن رایج و متداول است را به عنوان سوژه ثانویه در کادر جای دهید. از این رو مطالعه آموزش های ترکیب بندی خوب، به شما کمک می کند.
اضافه کردن کمی چاشنی به تصاویری که در چنین مکان های پر ترافیکی گرفته می شوند، بسیار ساده تر از چیزی است که فکر می کنید و می تواند برای عکاسی شما اعجاب آور باشد. کمی تلاش، تفاوت زیادی ایجاد می کند.
نویسنده: آدام ولش (Adam Welch)

منبع:

لنزک


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در پنجشنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ساعت 1:14
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 4 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 سرعت شاتر احتمالا عاملی است که بیشترین تاثیر را بر روی یک تصویر دارد. با تغییر زمان نوردهی به اندازه تنها چند استاپ، می توانید ظاهر یک تصویر را به طور کامل تغییر دهید. اما بهترین مدت زمان نوردهی برای عکاسی منظره چیست؟ نوردهی طولانی در روز چه زمانی تاثیرگذار است؟ آیا باید از یک نوردهی طولانی (لانگ اکسپوژر – long exposure) استفاده کنید یا باید با نوردهی های کوتاهتر کار کنید؟ چه زمانی تنظیم سرعت شاتر بیشترین تاثیر را دارد؟ در این آموزش عکاسی با ما همراه شوید تا به این سوالات پاسخ دهیم. در این آموزش همچنین به تنظیمات دوربین برای عکاسی با نوردهی طولانی یا کوتاه اشاره شده است.عکاسی بارداری تهران
[نوردهی در عکاسی]عکاسی کودک

نوردهی طولانی چیست؟

من بحث های زیادی با عکاسان همکار در مورد تعریف دقیق نوردهی طولانی داشته ام. در ابتدا، اکثر آنها نوردهی طولانی را تصویری در نظر می گیرند که در آن ابرها در میان آسمان کشیده شده اند، یا آب در حال حرکتی که مانند ابریشم یا یخ به نظر می رسد. با این حال، این تنها قضاوتی بر اساس جنبه های بصری تصویر است. اگر اثرات آن را نبینید، دیگر یک نوردهی طولانی در نظر گرفته نمی شود؟ یک نوردهی ۲۰ ثانیه ای، صرف نظر از اثرات آن، ۲۰ ثانیه (طولانی) محسوب نمی شود؟
تعریف نوردهی طولانی
تعریفی که اکثر دوستان عکاس من بر سر آن به توافق رسیده اند این است که یک نوردهی طولانی زمانی شروع می شود که شما نمی توانید با گرفتن دوربین در دست، یک تصویر شارپ بگیرید. به طور معمول، این زمان در حدود ۱/۵۰ ثانیه برای یک لنز واید است.
[نوردهی در عکاسی]
استفاده از سه پایه، داشتن یک نوردهی طولانی را امکان پذیر می کند.
مطالعه موردی #۱ – آبشارها
آبشارها اغلب برای شروع آزمایش با نوردهی های طولانی ایده آل هستند. از آنجا که آب به سرعت در حال حرکت است، برای ثبت کمی حرکت، به یک نوردهی بسیار طولانی نیاز ندارید. در واقع، به یک سرعت شاتر بسیار سریع برای جلوگیری از ثبت هر گونه حرکتی نیاز دارید.
انتخاب سرعت شاتر تاثیر بسیار زیادی بر تصویر دارد. ممکن است برای شروع ثبت حرکت آب در تصاویر خود، حتی به یک فیلتر هم نیازی نداشته باشید. با این حال، به نظر من گاهی اوقات عکاسی از آبشارها به همین دلیل دشوار و پیچیده است. سرعت شاترهای متفاوت چنان تاثیر زیادی دارند که کل حس و حال تصویر شما (و داستانی که می گویید)، به سرعت تغییر می کند. بنابراین، در نظر داشته باشید که چه چیزی را می خواهید منتقل کنید.

اگر از یک آبشار بزرگ با قدرت زیاد عکس می گیرید، ممکن است بخواهید از یک سرعت شاتر سریع برای ثبت قدرت و زیبایی خالص آن استفاده کنید. در حالی که یک آبشار کوچکتر ممکن است جذاب تر شود، اگر از یک سرعت شاتر آهسته (نوردهی طولانی) استفاده کنید. هنگام کار با سرعت شاترها، آزمایش کردن همیشه کلید کار است.
[نوردهی در عکاسی]
آبشار Rjukandefossen در نروژ، سرعت شاتر ۱/۵ ثانیه.
برای عکس بالا، من تصمیم گرفتم از یک سرعت شاتر آهسته استفاده کنم که نیازمند استفاده از سه پایه باشد، اما نه آنقدر طولانی که آب کاملا مات شود. بافت ها در آب به ایجاد جو کلی تصویر کمک کرده، و خلوص آن را تکمیل می کنند. من با حفظ کمی بافت در آب، ترکیب بندی را نیز تقویت کرده ام. هنگامی که از یک سرعت شاتر طولانی تر استفاده کردم (عکس زیر را ببینید)، بسیاری از خطوط در پیش زمینه از دست رفتند و جریان آب دیگر طبیعی نبود.
[نوردهی در عکاسی]
آبشار Rjukandefossen در نروژ، سرعت شاتر ۲۰ ثانیه.
هنگامی که زمان نوردهی را به ۲۰ ثانیه افزایش دادم، تصویر حس خالص و طبیعی خود را از دست داد، که آن چیزی بود که من می خواستم منتقل کنم. اکنون، تصویر یک ظاهر غیر طبیعی دارد و با وجود این که هنوز هم از لحاظ بصری دلپذیر است، اما دیگر چندان جالب نیست.
سرعت شاتر طولانی ایده آل نبود، چون رودخانه به سرعت در جریان بود. اگر آب آرام تر بود، شاید یک نوردهی ۲۰ ثانیه ای بهتر جواب می داد. هنگام عکاسی از یک آبشار مطمئن شوید که سرعت جریان آب را در نظر بگیرید، چون این مسئله تاثیر زیادی بر انتخاب سرعت شاتر شما دارد.
اگر از یک سرعت شاتر سریعتر از تصویر اول استفاده می کردم (مثلا ۱/۵۰۰ ثانیه)، باز هم تاثیر متفاوتی بر تصویر داشت. چنین سرعت شاتر سریعی آب را متوقف کرده و حس حرکت نشان داده شده در تصویر اول را از بین می برد. در عوض، بافت زیادی در آب وجود داشت، اما حرکتی که آن را تعریف کند نه. این به یک تصویر آشفته، و باز هم، کمتر جذاب منجر می شد.
مطالعه موردی #۲ – مناظر دریایی
هنگام کار با تصاویری که بیش از یک المان متحرک دارند (به عنوان مثال آسمان و آب)، برای انتخاب یک سرعت شاتر باید عوامل متعددی را در نظر بگیرید. انتخاب سرعت شاتر نه تنها تعیین می کند که آسمان چطور به نظر برسد، بلکه برای ظاهر آب نیز بسیار مهم است. در واقع، از آنجا که آب سریعتر حرکت می کند، اینجاست که بزرگترین تفاوت را خواهید دید (درست مانند آبشارها).
[نوردهی در عکاسی]
برای عکس بالا، من از سرعت شاتر ۰٫۶ ثانیه استفاده کردم. در مقایسه با تصاویر دارای نوردهی های طولانی، این هنوز هم سرعت شاتر نسبتا کوتاهی است، و برای عده ای، حتی به عنوان یک نوردهی طولانی واجد شرایط نیست. با این حال، با وجود این که سرعت شاتر تنها ۰٫۶ ثانیه است، مقدار زیادی حرکت در تصویر وجود دارد. زیرا موج ها به سرعت جلو می آمدند و دوربین قادر بود مقدار زیادی حرکت را در آن زمان کوتاه ثبت کند.
هنگام عکاسی از مناظر دریایی، من شخصا طرفدار نوردهی های بین ۰٫۵ تا ۱٫۵ ثانیه هستم (به خصوص هنگام استفاده از یک پرسپکتیو پایین مانند این). سرعت شاتر به اندازه کافی طولانی هست که حرکت را ثبت کند، اما به اندازه کافی سریع نیز هست که هنوز هم بافت زیادی در آب وجود داشته باشد. خطوطی که به دلیل سرعت شاتر آهسته به وجود می آیند، تاثیر قابل توجهی در بهبود ترکیب بندی دارند.
[نوردهی در عکاسی]
در عک دوم، من زمان نوردهی را به ۳۰ ثانیه افزایش دادم، که به دوربین اجازه داد تا حرکت را در مدت زمان طولانی تری ثبت کند. همانطور که می توانید ببینید، بافتی که در تصویر قبلی وجود داشت از بین رفته و ظاهر آب کاملا تغییر کرده است. اکنون بیشتر شبیه یخ، یا نوعی حالت جامد به نظر می رسد.
با این حال، ابرها نیز به طور قابل توجهی متفاوت از منظره دریایی اول هستند. با استفاده از یک نوردهی ۳۰ ثانیه ای، دوربین حرکت ابرها را نیز ثبت کرده، که به یک آسمان پویاتر منجر شده است. هنگامی که ابرها در میان آسمان کشیده می شوند، مانند تصویر بالا، باید یک عامل دیگر را هم برای ترکیب بندی خود در نظر بگیرید. در این سناریو، ابرها به سمت افق حرکت می کنند، و یک سری خطوط اضافی ایجاد می کنند که به هدایت چشم شما به میان تصویر کمک می کند. اغلب این می تواند مزیت بزرگی باشد.
من معتقد نیستم که یکی از این دو عکس لزوما بهتر از دیگری است، اما باز هم مهم است که درک کنید چطور انتخاب سرعت شاتر (زمان نوردهی) بر تصویر تاثیر خواهد گذاشت. هنگام کار با یک سرعت شاتر آهسته، با چند عامل جدید روبرو می شوید (مانند خطوط هدایتگر مفید در آسمان) و آگاه بودن از آنها روند یادگیری عکاسی با نوردهی طولانی را آسان تر می کند.
مطالعه موردی #۳ – منظره کلی (عمومی)
هنگامی که المان حرکت دوم را حذف می کنید، انتخاب سرعت شاتر تا حدودی کم اهمیت تر می شود. با این حال، اگر ابرها کمی حرکت داشته باشند، تفاوت زیادی بین یک نوردهی ۳۰ ثانیه ای و یک نوردهی ۱ ثانیه ای وجود خواهد داشت. اما تفاوت بین یک نوردهی ۰٫۵ ثانیه ای و یک نوردهی ۵ ثانیه ای برای یک عکس منظره کلی و یک منظره دریایی یا آبشار کمتر قابل توجه است.
برای من زیاد پیش می آید که ببینم کسی هنگام عکاسی از یک کوه در یک روز بدون ابر، از فیلتر ND استفاده می کند. این کار در دفعات اول استفاده از فیلترها بسیار رایج است، چون شما می خواهید همیشه از آنها استفاده کنید. با این حال، زمانی که هیچ المان متحرکی در تصویر وجود نداشته باشد، یک نوردهی ۲ دقیقه ای هیچ تفاوتی با یک نوردهی ۱/۱۰۰ ثانیه ندارد. از اینها گذشته، فیلتر ND حرکت ایجاد نمی کند، آن را ثبت می کند.
[نوردهی در عکاسی]
تصویر بالا یک نمونه معمول از زمانی است که نوردهی طولانی تفاوت زیادی ایجاد نمی کند. من از یک زمان نوردهی ۱/۵ ثانیه برای این تصویر خاص استفاده کردم، اما اگر به جای آن از یک نوردهی ۳۰ ثانیه ای با فیلتر استفاده می کردم، باز هم کم و بیش همینطور به نظر می رسید. به عبارت ساده، استفاده از یک نوردهی طولانی در این صحنه فایده ای ندارد.
تا وقتی که شما حداقل یک المان متحرک نداشته باشید، قدرت واقعی عکاسی با نوردهی طولانی مشخص نمی شود (به یاد داشته باشید، این المان متحرک می تواند چیزی به سادگی چمن در حال حرکت در باد باشد). در تصویر زیر، همان صحنه را می بینید، اما این بار در آسمان ابر وجود دارد. سرعت شاتری که من برای این تصویر استفاده کردم ۱/۱۵ ثانیه بود، که به این معنی است که من – هنوز – قادر به ثبت هیچ حرکتی نبودم.
[نوردهی در عکاسی]
زمانی که ابرها ظاهر شدند و یک المان حرکت در کادر وجود داشت، نوردهی طولانی بر تصویر تاثیر گذاشت. از آنجا که ابرها در حال حرکت بودند، من توانستم حرکت را ثبت کنم، و باز هم، یک تصویر پویاتر ایجاد کنم.
[نوردهی در عکاسی]
برای عکس بالا، من زمان نوردهی را به ۳۰ ثانیه افزایش دادم. با افزایش آن، به وضوح می توانید ببینید که آسمان تغییر کرده و حس و حال کلی تصویر نیز همراه با آن عوض شده است. متاسفانه، ابرها در حال حرکت به یک طرف بودند (حرکت ابرها جانبی بود). اگر ابرها به سمت من حرکت می کردند یا از من دور می شدند، تصویر تا حد زیادی از نوردهی طولانی نفع می برد و از مزیت خطوط هدایتگر بهره مند می شد که به هدایت چشم به سمت آن ساختار کمک می کرد. از آنجا که ابرها در حال حرکت به یک طرف بودند، سایر خطوط هدایتگر در تصویر نیز خیلی مفید نیستند، با وجود این که خوب به نظر می رسند.
خلاصه و نتیجه گیری
امیدوارم بعد از خواندن این مقاله آموزشی درک بهتری از نحوه تاثیر سرعت شاتر بر یک تصویر، و این که چه موقع افزایش یا کاهش آن سودمند خواهد بود، داشته باشید. هیچ راه «درستی» برای انجام این کار وجود ندارد، و در نهایت، این که کدام تصویر را ترجیح می دهید، بستگی به چیزی دارد که در تصویر خود به دنبال آن هستید. با این حال، همانطور که چندین بار اشاره کردم، بسیار مهم است که درک کنید چطور یک سرعت شاتر طولانی تر یا کوتاه تر بر تصویر تاثیر خواهد گذاشت. با درک این مسئله، می توانید در محل عکاسی تا حد زیادی در وقت خود صرفه جویی کرده و در نهایت تصاویر بهتری ایجاد کنید.
به یاد داشته باشید، زمانی که بیش از یک المان متحرک در کادر وجود داشته باشد، یک سرعت شاتر آهسته تر می تواند بر ظاهر تصویر تاثیر بگذارد. زمانی که هیچ المان متحرکی وجود نداشته باشد، یک سرعت شاتر آهسته هیچ تفاوتی ایجاد نمی کند.
نویسنده: کریستین هویبرگ (Christian Hoiberg)

منبع:

لنزک


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در پنجشنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ساعت 1:13
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 4 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 عکاسی از آسمان شب بسیار سرگرم کننده است و می تواند به عکس های خیره کننده ای منجر شود. در این مقاله، به آموزش نقاشی با نور در عکاسی ستارگان می پردازیم. اگر می خواهید با تکنیک عکاسی نقاشی با نور نیز آشنا شوید، این آموزش برای شماست.  آتلیه بارداری
نیازی نیست برای گرفتن عکس های باورنکردنی و ماورایی از ستارگان، به جاهای خیلی دور بروید. از آنجا که عملکرد دوربین ها در نور کم دائما در حال بهبود است، عکاسی از ستارگان در دسترس عده بیشتری از عکاسان قرار گرفته است.
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور]عکاسی کودک در کرج

عکاسی از آسمان شب بسیار سرگرم کننده است و می تواند به عکس های خیره کننده ای منجر شود. در این مقاله، به آموزش نقاشی با نور در عکاسی ستارگان می پردازیم، و تاثیر زمین در جذابیت بخشیدن به این عکس ها را بررسی خواهیم کرد. اگر می خواهید با تکنیک عکاسی نقاشی با نور نیز آشنا شوید، این آموزش برای شماست.

حتی اگر موفق شوید با تصاویر واضح و شارپ و به خوبی نوردهی شده از ستارگان به خانه بیایید، ممکن است تعجب کنید که یک چیزی کم است. بسیاری از عکس های آسمان شب چه چیزی کم دارند؟ ممکن است آنقدر بر عکاسی از آسمان تمرکز کنید که فراموش کنید این زمین است که آن تصاویر را جالب می کند.
به عکس های آسمان شب جذابیت ببخشید

یکی از بهترین کارهایی که می توانید برای اضافه کردن عمق به یک عکس منظره انجام دهید، این است که کمی جذابیت پیش زمینه در آن بگنجانید. عکاسی از ستارگان هم همینطور است.

به همین دلیل است که می بینید اکثر عکس های خیره کننده از ستارگان شامل المان های طبیعی یا دست ساز بشر مانند صخره ها، فانوس های دریایی، یا انبارهای قدیمی هستند.
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور]

قبل: یک نوردهی ۲۰ ثانیه ای تنها با استفاده از نور محیط.
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور]

بعد: همان صحنه که در آن شن و ماسه ها با نقاشی با نور از طریق صفحه نمایش تلفن همراه من، روشن شده اند.

شما ممکن است قبلا گنجاندن جذابیت پیش زمینه در عکس های آسمان شب را امتحان کرده باشید. مشکل این است که بهترین مکان ها برای عکاسی از ستارگان، تاریک ترین مکان ها هستند؛ تا آنجا که ممکن است به دور از آلودگی نوری، با نور مهتاب کم یا بدون آن. متاسفانه، این بدین معنی است که نور محیط برای روشن کردن پیش زمینه ای که می خواهید در تصویر بگنجانید، بسیار کم است.

یک راه حل ساده نقاشی با نور نامیده می شود، که انواع مختلفی دارد و می توان آن را با استفاده از تکنیک های مختلف انجام داد. اصل کلی این است که به بخش هایی از صحنه نور اضافه کنید تا روشن شوند. این کار نه تنها عکاسی از ستارگان را دگرگون می کند، بلکه بسیار سرگرم کننده نیز هست.

بهترین بخش آن این است که به هیچ تجهیزات تجملی یا گران قیمتی نیاز ندارید. تمام چیزی که نیاز دارید یک منبع نور است. شما می توانید از هر چیزی که در دسترس دارید استفاده کنید؛ یک چراغ قوه، لامپ کمپینگ، تلفن همراه خود، یا حتی چراغ های جلوی ماشین خود. من دیده ام که برخی افراد از یک دِرون (پهباد) استفاده می کنند. من همیشه یک چراغ پیشانی به همراه دارم تا بتوانم کاری که انجام می دهم را ببینم، بنابراین اغلب از همان برای این ترفند عکاسی استفاده می کنم.
آموزش عکاسی نقاشی با نور

نقاشی با نور سخت نیست، در واقع خیلی هم آسان است. زمانی که دوربین خود را تنظیم کردید و آماده عکاسی شدید، یک عکس از صحنه با نور محیط بگیرید تا مطمئن شوید که برای آسمان و ستارگان نوردهی کرده اید.

هنگامی که از تنظیمات خود راضی بودید، خودتان یا یک دوست از منبع نور برای نقاشی با نور بر روی المان های پیش زمینه که می خواهید روشن شوند، استفاده کنید. با نقاشی مقدار کمی از نور در صحنه شروع کنید، سپس تصویر را بررسی کنید. به ندرت پیش می آید که بار اول آن را درست به دست آورید.
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور]

قبل: یک نوردهی ۲۵ ثانیه ای از یک صحنه کمپینگ با نور آتش و یک چراغ LED قرار داده شده در داخل چادر.
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور]

بعد: همان صحنه که در آن اتومبیل در سمت راست صحنه به وسیله چراغ پیشانی من روشن شده است.

چندین نوردهی (نوردهی های چندگانه) بگیرید، و در صورت لزوم به آرامی با نور بیشتری نقاشی کنید. نقاشی از زوایای مختلف را امتحان کنید تا ببینید چطور ظاهر پیش زمینه را تغییر می دهد. از راه رفتن در داخل کادر نترسید. در زمان های نوردهی ۳۰-۲۰ ثانیه، تا وقتی که حرکت می کنید، قابل مشاهده نخواهید بود. فقط مراقب باشید که منبع نور را به سمت لنز نگیرید. من متوجه شده ام که پوشیدن لباس سیاه به شما کمک می کند تا در عکس دیده نشوید.

از آنجا که شما با مقادیر بسیار کم نور محیط عکس می گیرید، متوجه خواهید شد که به راحتی ممکن است در نقاشی با نور و زیاد نوردهی کردن پیش زمینه دچار افراط شوید. این تکنیک را هرچه کمتر استفاده کنید، بهتر است. اگر پیش زمینه خیلی روشن است، با نور کمتری نقاشی کنید یا از منبع نوری استفاده کنید که زیاد روشن نباشد. من متوجه شده ام که نور صفحه نمایش تلفن همراهم خوب عمل می کند. همچنین به شما اجازه می دهد تا رنگ نور را انتخاب کنید.

مانند هر نوع عکاسی دیگری، فراموش نکنید که نور خارج از دوربین (نوری که از دو طرف صحنه می آید) ظاهر بسیار دلپذیرتری به عکس های شما می دهد و در آنها عمق ایجاد می کند. به جای ایستادن در پشت دوربین خود و نقاشی با نور در حالی که شاتر باز است، به کنار آن بروید یا در میان صحنه راه بروید تا زوایای جهت نور را تغییر دهید. فقط مطمئن شوید که بررسی کنید اولین بار از کجا قدم برمی دارید!
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور]

قبل: یک درخت سیلوئت شده در مقابل نور کهکشان راه شیری
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور]

بعد: من از یک چراغ کمپینگ برای نقاشی با نور بر روی لبه درخت استفاده کردم، که به صحنه کمی عمق می بخشد و نگاه بیننده را به سمت ستارگان هدایت می کند.
پس پردازش تصاویر ستارگان

وقتی زمان ویرایش عکس ها فرا می رسد، هرچه تعداد فریم (عکس) هایی که با آنها کار می کنید بیشتر باشد، بهتر است. ممکن است متوجه شوید یک نوردهی وجود دارد که در آن به نوردهی و نقاشی با نور در یک کادر دست یافته اید، در این صورت می توانید آن را ویرایش کنید.

در یک سناریوی محتمل تر که شما بخش های مختلفی از کادرهای مختلف را دوست دارید، می توانید به راحتی آنها را در فتوشاپ با هم ترکیب کنید تا یک عکس ترکیبی بسازید.

اینجاست که نوردهی پایه شما بدون هیچ نور اضافی به کار می آید. تصاویری که می خواهید با آنها عکس ترکیبی بسازید را انتخاب کنید، از جمله نوردهی پایه، سپس از این تکنیک ترکیب دیجیتال برای ترکیب آنها در فتوشاپ استفاده کنید. من دوست دارم قبل از وارد کردن تصاویر به فتوشاپ، یک ویرایش پایه در لایت روم بر روی آنها انجام دهم، و بعد از ترکیب آنها در یک عکس، ویرایش های نهایی را اضافه می کنم.
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور] قبل: صخره ها و درختان جاشوا به دلیل آلودگی نور محیط کمی روشن شدند.
[عکاسی نجومی با نقاشی با نور]
بعد: همان صخره ها و درختان که همانطور که من در میان صحنه راه می رفتم، با نور چراغ قوه من نقاشی شدند.
این کار ساده تر از چیزی است که فکر می کنید
نقاشی با نور ممکن است مانند یک تکنیک عکاسی پیچیده به نظر برسد، اما در واقع بسیار ساده است. این تکنیک می تواند عکاسی شما از ستارگان را از خوب به عالی تبدیل کند، و متوجه خواهید شد که روند کار بسیار لذت بخش، و حتی اعتبادآور است!
دفعه بعد که با دوربین خود راهی عکاسی در شب شدید، یک چراغ قوه اضافی با خود بردارید و نقاشی با نور را امتحان کنید. بعدا خوشحال خواهید شد که این کار را انجام دادید. امیدوارم این آموزش عکاسی برایتان مفید واقع شده باشد.
نویسنده: روان سیمز (Rowan Sims)

منبع:

لنزک


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در چهارشنبه ۷ آذر ۱۳۹۷ساعت 1:35
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 4 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 آیا تا به حال این سوال برایتان پیش آمده که تعدیل کننده های نور (light modifiers) استودیو چه تفاوتی در پرتره های شما ایجاد می کنند؟ آیا تا به حال متقاعد شده اید که آنها در کیفیت نور تفاوت ایجاد می کنند؟ در این آموزش عکاسی پرتره من تصمیم گرفتم چند آزمایش انجام دهم تا اثراتی که چند تعدیل کننده نور استودیوی پایه می توانند بر پرتره ها داشته باشند را به شما نشان دهم.
[عدیل کننده های نور عکاسی پرتره]
برای عده ای، تعدیل کننده مناسب ممکن است یک تصویر را عالی کرده، و تعدیل کننده اشتباه می تواند آن را خراب کند.عکاسی بارداری
اصطلاحات تکنیکی:عکاسی نوزادی

قبل از هر چیز، اگر در نورپردازی مصنوعی تازه کار هستید، بیایید نگاهی به چند اصطلاح تکنیکی بیانداریم:

فلاش – یک منبع نور مصنوعی الکترونیکی که یک نور ناگهانی و کوتاه را بیرون می دهد. فلاش در آمریکای شمالی تحت عنوان استروب نیز شناخته شده است.
رفلکتور – پنلی که نور را به سمت منبع بازتاب می کند و در انواع نقره ای، طلایی، سیاه، سفید، پارچه ای یا جنس های دیگر موجود است. (آشنایی با انواع رفلکتور)
تعدیل کننده نور – یک شیء متصل به قسمت جلوی فلاش برای تغییر کیفیت و تاثیر نور ورودی به دوربین.
چتر عکاسی – یک چتر ساخته شده از پارچه نیمه شفاف که نور می تواند از میان آن عبور کند.
دیفیوزر (پخش کننده) – ماده ای که نور با عبور از میان آن به طور یکنواخت پراکنده می شود، در نتیجه نور را نرم تر کرده و درخشش شدید و خشن آن را کمتر می کند.
سافت باکس – یک محفظه بسته که معمولا با پارچه سفید یا نقره ای پوشیده شده است، و در اَشکال مختلف (مانند مربعی، مستطیلی، چتری، هشت ضلعی) موجود است. سافت باکس نور فلاش را محدود کرده و آن را از میان یک ماده پخش کننده عبور می دهد، در نتیجه اجازه می دهد تا کنترل بیشتری بر اندازه و پخش نوری که به سوژه شما می رسد داشته باشید.
گرید (توری) – معمولا از نوارهای پارچه ای ساخته می شود، که به هم دوخته می شوند (به صورت مشبک) تا یک گرید سه بعدی را ایجاد کنند که به تعدیل کننده نور متصل می شود. گرید نور را متمرکز کرده، آن را جهت دارتر می کند، و به عکاس اجازه می دهد تا کنترل بیشتری بر آن داشته باشد. همچنین نشت نور به قسمت های دیگر را نیز محدود می کند.
تعدیل کننده های نور استودیوی مورد استفاده در این مقاله
بیایید با نمودار نورپردازی که در زیر نشان داده شده، شروع کنیم. چیدمان من شامل ۲ منبع نور و موارد زیر بود:
[عدیل کننده های نور عکاسی پرتره]
    یک دیوار تیره
    یک رفلکتور پنل نقره ای در سمت چپ دوربین
    یک فلاش بلند در سمت چپ دوربین برای روشن کردن موها – من به دنبال جدا کردن سوژه از پس زمینه نبودم، چون از یک کاناپه رنگی روشن استفاده می کردم که سوژه و پس زمینه را از هم جدا می کرد. همچنین یک نورپردازی نسبتا تاریک، و حالت دار (احساسی) می خواستم، بنابراین فلاش را با چند لایه پارچه دیفیوزر پوشاندم. این کار نور را کاهش داده و به جای این که بر روی دیوار بتابد، آن را به سوژه محدود کرد.
    یک فلاش در سمت راست دوربین که تعدیل کننده های مختلف را به آن متصل کردم.
    تعدیل کننده های نور استودیو: سرپوش فلاش، چتر نیمه شفاف، سافت باکس چتری، سافت باکس ۶۰ × ۹۰، پارچه دیفیوزر، گرید.
    البته، شما با یک منبع نور هم می توانید عکس بگیرید. در اینجا می توانید آموزش عکاسی پرتره با یک منبع نور برای مبتدیان را ببینید.
    [عدیل کننده های نور عکاسی پرتره]
    سمت چپ: #۱ چتر عکاسی رو به سمت بیرون (پشت به سوژه). سمت راست: #۲ چتر عکاسی رو به سمت داخل (رو به سوژه).
    ۱
    چتر عکاسی پشت به سوژه
    برای تصویر بالا سمت چپ، من از یک چتر عکاسی و فلاش پشت به سوژه استفاده کردم. می توانید ببینید که هنوز هم نور به صورت سوژه می تابد، اما سایه ها در سمت چپ صورت و گردن او بسیار واضح تر و شدیدتر هستند. نور اصلا نمی توانست به رفلکتور سمت چپ سوژه برسد.
    ۲
    چتر عکاسی رو به سمت سوژه
    حالا آن را با تصویر سمت راست مقایسه کنید. من فلاش و چتر را ۱۸۰ درجه چرخاندم، به طوری که فلاش رو به سمت سوژه قرار گرفت و از پشت چتر عکس گرفتم. سایه ها بسیار نرم تر هستند، نور بیشتری به سوژه رسیده است، و می توانید نوری که به کاناپه در سمت چپ تابیده است را نیز ببینید، که به این معنی است که رفلکتور کار خود را در بازتاب نور به خوبی انجام داده است.
    [عدیل کننده های نور عکاسی پرتره]
    سمت چپ: #۳ فلاش تنها با سرپوش. سمت راست: #۴ سافت باکس چتری
    ۳
    فلاش تنها با هود یا سایبان
    برای تصویر بالا سمت چپ، من با استفاده از فلاش الکترونیکی و هود (hood) آن عکس گرفتم. از آنجا که این فلاش نسبتا کوچک است، پخش نور را کمی محدود کرده و آن را بیشتر بر قسمتی که نورپردازی می کنید، متمرکز می کند.
    نور درست همانطور که از هود خارج می شود، پخش می شود. سایه های روی صورت در اینجا هنوز هم مشخص هستند، و آنقدر که من دوست دارم نرم نیستند، اما خیلی بهتر از #۱ است، که در آن سایه ها بسیار تاریک تر و سخت تر هستند.
    ۴
    سافت باکس چتری
    در تصویر بالا سمت راست، من از یک سافت باکس چتری گود استفاده کردم که به من اجازه می داد تا هم فلاش و هم چتر را پشت به سوژه قرار دهم. چتر پوشش نقره ای دارد که تمام نور را از میان یک پارچه دیفیوزر به سمت سوژه بازتاب می کند. کیفیت نور حاصل نرم تر است و به دلیل بازتاب و پخش، به طور یکنواخت تر پراکنده شده است.
   آن را با تصویر #۲ مقایسه کنید که در آن تنها از چتر عکاسی بدون بازتاب استفاده شده است. توجه کنید که چطور کیفیت نور بر روی پوست ملایم تر و یکنواخت تر است، و سایه های روی گردن و زیر بینی نیز نرم تر هستند.
    [عدیل کننده های نور عکاسی پرتره]
    سمت چپ: #۵ بدون پنل دیفیوزر. سمت راست: #۶ سافت باکس با پنل دیفیوزر.
    ۵
    سافت باکس بدون پنل دیفیوزر
    من این بار از یک سافت باکس مستطیلی ۶۰ × ۹۰ برای تصاویر بالا استفاده کردم. تصویر سمت چپ یک نمونه بدون پنل دیفیوزر بر روی سافت باکس است. عکس گرفتن از سوژه بدون پنل دیفیوزر مانند عکاسی با یک هود است، مانند مثال #۳ (هود نیز دارای یک پوشش نقره ای است)، فقط سافت باکس بزرگتر است.
    نور فلاش از سوژه به پوشش نقره ای سافت باکس می تابد و از پوشش نقره ای به سمت سوژه بازتاب می شود، بدون این که لازم باشد از میان یک پنل دیفیوزر عبور کند.
    ۶
    سافت باکس با پنل دیفیوزر
    با مقایسه دو تصویر بالا، آیا متوجه کیفیت نرمتر نور بر روی چهره سوژه در تصویری که دارای دیفیوزر است، شدید؟ تفاوت ظریفی است، اما من می توانم آن را ببینم. اگر دقیق تر نگاه کنید، می بینید که نور بدون دیفیوزر سردتر و کمی سخت تر است. این نور به طور مستقیم از پوشش نقره ای سافت باکس می آید و از میان هیچ دیفیوزری رد نشده است.
    این تفاوت بر روی کاناپه قابل توجه است؛ تصویر سمت چپ کمی شارپ تر است و تصویر سمت راست تاریک تر و یکنواخت تر. چشم سمت چپ سوژه را مقایسه کنید (سمت راست دوربین) – سایه ها در تصویر سمت چپ قوی تر و عمیق تر از تصویر سمت راست هستند.
    اثر تعدیل کنندگی یک پارچه دیفیوزر اینگونه است!
    [عدیل کننده های نور عکاسی پرتره]

    سمت چپ: #۷ سافت باکس با گرید. سمت راست: #۸ سافت باکس پوشانده شده با گرید با قدرت تنظیم شده.
    ۷
    سافت باکس با گرید
    من یک گرید به چیدمان نور بالا اضافه کردم، بنابراین اکنون یک سافت باکس نقره ای با یک پنل دیفیوزر به علاوه یک گرید متصل به جلوی پنل دیفیوزر داریم. این چیدمان سافت باکس پوشانده شده با گرید (گرید شده) نامیده می شود.
    توجه کنید که چقدر میزان نور کاهش یافته است. نور بر روی چهره متمرکز شده، و نشت نور کمی بر روی لباس ها، بازوها و قسمت های بیرونی فضای عکسبرداری شده وجود دارد.
    تصویر حاصل بسیار تاریک تر، پر حس و حال تر، و دارای تُن های گرم تر است. با این حال، من احساس می کنم که خیلی کم نوردهی شده، و جزئیات روی لباس از دست رفته است، در حالی که من می خواستم آنها را نشان دهم. دیوار سبز خیلی سیاه به نظر می رسد، و لباس خیلی با آن ترکیب شده است.
    ۸
    سافت باکس پوشانده شده با گرید با قدرت تنظیم شده
    در تصویر بالا سمت راست، من سافت باکس پوشانده شده با گرید را هنوز دارم ولی قدرت فلاش را به دلخواه خودم تنظیم کردم تا جزئیاتی که می خواستم را برگردانم. این تنظیمات فلاش جدید، چهره را بیشتر روشن کرد و هایلایت های موها و چشم ها را برگرداند. همچنین کمی نور به پس زمینه نیز اضافه کرد.
    تصویر نهایی که من در ذهنم داشتم دارای یک پس زمینه بافت دار بود، بنابراین این بافت را در فتوشاپ به دیوار سبز تیره اضافه کردم. به نظر من، یک بافت ظریف جلوه بیشتری به تصویر می دهد و بیشتر با نورپردازی تیره و حالت داری که من به دنبالش بودم، متناسب است.
    [عدیل کننده های نور عکاسی پرتره]
    این مقایسه تعدیل کننده های نور برای شما مفید بود؟ لطفا تجربیات خود را از نورپردازی در استودیو در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید.
    نویسنده: لیلی ساویر (Lily Sawyer)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در چهارشنبه ۷ آذر ۱۳۹۷ساعت 1:34
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 4 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 این که چطور از یک صحنه عکس بگیرید، تعیین می کند که چه نوع داستانی می خواهید بگویید و چه احساسی می خواهید بینندگان از دیدن آن عکس داشته باشند. قدرت پرسپکتیو فراتر از در نظر گرفتن سوژه های عکاسی شماست؛ این مسئله مربوط به زاویه دوربین، نزدیکی شما به سوژه ها و آنچه که در کادر می گنجانید است، که نقش مهمی در تصویر نهایی شما دارد. در این آموزش کوتاه، با انواع پرسپکتیو آشنا می شوید. آتلیه کودک
عکاسی نوزاد در خانه
در زیر نمونه هایی از پرسپکتیوهای مختلف و این که چرا باید به این شیوه عکس بگیرید، ارائه شده است.
انواع پرسپکتیو در عکاسی – چند نمونه پرسپکتیو مختلف

عکاسی از یک زاویه پایین و مستقیم – برای به دست آوردن پرسپکتیو (قرار گرفتن در سطح چشم) یک کودک
[پرسپکتیو در عکاسی] [پرسپکتیو در عکاسی]

عکاسی رو به سمت پایین – برای به دست آوردن یک حس مقیاس (مثلا، این کودک کوچک است)، برای حذف المان های حواس پرت کننده در پس زمینه، یا برای به دست آوردن برق چشم (کچ لایت) طبیعی در چشمان سوژه شما.
[پرسپکتیو در عکاسی]

عکاسی رو به سمت بالا – برای تبدیل تمام صحنه، مانند درختان یا دورنمای شهری، به پس زمینه
[پرسپکتیو در عکاسی]

عکاسی واید – برای نشان دادن محیط اطراف
[پرسپکتیو در عکاسی]

عکاسی از نزدیک – برای ایجاد یک حس صمیمی یا برجسته کردن یک عمل یا جزئیات خاص
[پرسپکتیو در عکاسی] [پرسپکتیو در عکاسی]

گنجاندن بازتاب ها – برای دادن یک بُعد اضافی به تصویر
[پرسپکتیو در عکاسی] [پرسپکتیو در عکاسی]

عکاسی از پشت چیزها – برای این که به نظر برسد شما دارید پنهانی به یک لحظه خصوصی نگاه می کنید.

چیزی که متوجه خواهید شد این است که: پرسپکتیو بر درک یک بیننده تاثیر می گذارد!

نتیجه گیری:

۱- قبل از این که دکمه شاتر را فشار دهید، یک لحظه وقت بگذارید و در مورد این که می خواهید سوژه در تصویر چطور به نظر برسد، فکر کنید. آیا چیزی وجود دارد که بخواهید آن را برجسته کنید؟ داستانی هست که بخواهید بگویید؟

۲- شما به تجهیزات دوربین تجملی یا مجموعه ای از لنزهای گران قیمت برای ایجاد پرسپکتیوهای مختلف نیازی ندارید. شما تنها به خلاقیت و توانایی حرکت کردن در اطراف نیاز دارید… همین!

نکته دیگری مد نظر دارید؟ لطفا در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید.

نویسنده: آنی تائو (Annie Tao)

منبع:

لنزک

 


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در چهارشنبه ۷ آذر ۱۳۹۷ساعت 1:33
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 4 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,

 اگر به دنبال ثبت عکس های واضح و شارپ هستید، این آموزش فوکوس خودکار برای شماست. در این مقاله با انواع فوکوس خودکار (Autofocus یا AF) مثل فوکوس تشخیص فاز و تشخیص کنتراست آشنا شده، مُد های فوکوس خودکار و تنظیمات فوکوس خودکار دوربین های نیکون و کانن را بررسی کرده و عکاسی با سیستم فوکوس خودکار دوربین را آموزش می دهیم.  آتلیه کودک
[عکاسی با فوکوس خودکار ]آتلیه بارداری شرق تهران

آیا تا به حال پیش آمده که بعد از یک جلسه عکاسی در مورد عکس هایی که گرفته اید احساس اطمینان داشته باشید، اما بعد از بررسی دقیق تر متوجه شده باشید که اکثر تصاویر به میزان کم یا زیاد، عقب یا جلو فوکوس شده اند؟ اگر اینطور است، این مقاله قطعا برای شماست!

چشم های من ناخودآگاه به سمت تصاویر به وضوح شارپ و دارای جزئیات کشیده می شوند، چون من در جوانی کارهای برخی عکاسان خبری مانند گوردن پارکز، دایان آربوس، الیوت ارویت، و یوجین ریچاردز را بررسی و مطالعه می کردم.

این عکاسان نه تنها محتوای حقیقی و دیدنی (لحظات) را ثبت می کردند، بلکه این کار را با چنان تیزهوشی و فراست تکنیکی انجام می دادند که حواس بصری مرا غلغلک می داد و ستون فقرات مرا به لرزه می انداخت. من می خواستم تصاویری ایجاد کنم که به اندازه همان تصاویری که می پرستیدم، تمیز و فریبنده باشند.
[عکاسی با فوکوس خودکار ]

فوکوس خودکار در عصر تکنولوژی دیجیتال مدرن، امکان ثبت سریع سوژه را فراهم می کند، اما این تکنولوژی در هنگام گرفتن تصاویر در محیط های پر هرج و مرج یا شرایط نامطلوب – و به طرز شگفت آوری، حتی در شرایط ایده آل – گاهی اوقات منجر به ایجاد نتایج بی ثبات و غیر قابل اطمینانی می شود.

قصد من از نوشتن این مقاله، بحث در مورد فوکوس خودکار (AF) است: این که چگونه کار می کند، و مُدها و نقاط AF مختلف موجود، برای اطمینان از فوکوس باثبات تر حتی در چالش برانگیزترین شرایط.

سیستم های فوکوس خودکار فوق العاده پیچیده هستند و توضیح نحوه دقیق کار آنها خیلی طول می کشد و باعث گیج شدن ما می شود. بنابراین در اینجا توضیح مختصری در مورد دو نوع مُد فوکوس خودکار ارائه می دهم.
فوکوس تشخیص فاز
[عکاسی با فوکوس خودکار ]

فوکوس تشخیص فاز (Phase detection) در DSLR ها بیشتر رایج است و از چیزی که تحت عنوان تقسیم کننده پرتو (beam-splitter) شناخته می شود، استفاده می کند. تقسیم کننده پرتو، نور (تصویر) را به سمت دو میکروسنسور متفاوت هدایت می کند، در نتیجه دو تصویر جداگانه و یکسان ایجاد می شوند. این دو تصویر به طور خودکار با استفاده از نرم افزار داخلی دوربین، هم تراز می شوند (در فوکوس قرار می گیرند).

اگر تا به حال از یک دوربین فیلم خور قدیمی تر با لنزهای فوکوس دستی استفاده کرده باشید، ممکن است به یاد بیاورید که چطور یک تصویر یا صحنه به صورت دو بخشی در مرکز منظره یاب ظاهر می شد، و فوکوس با هم تراز کردن دو تصویر تراز نشده به دست می آمد. تشخیص فاز نیز به همین روش کار می کند.
فوکوس تشخیص کنتراست
[عکاسی با فوکوس خودکار ]

فوکوس تشخیص کنتراست (Contrast detection) مسلما دقیق تر از تشخیص فاز است، به خصوص هنگام عکاسی از سوژه های (پرتره های) کلوزآپ با یک دیافراگم باز (به عنوان مثال، f/1.4-f/2.8). تکنولوژی پشت آن سبک تر و ارزان تر است. سیستم های AF تشخیص کنتراست بیشتر در دوربین های بدون آینه کوچکتر و سبک تر مشاهده می شوند.

تشخیص فاز قوی تر و گران تر است، اما در مورد سوژه های در حال حرکت یا متحرک غیر قابل پیش بینی، سریع تر و قابل اطمینان تر نیز هست. مکانیزم تشخیص کنتراست بسیار ضعیف تر، سبک وزن تر و ارزان تر است، اما این سیستم به طور قابل توجهی آهسته تر و کُندتر از تشخیص فاز است.

برای این مقاله، من بر سیستم های DSLR تمرکز می کنم (قصدم قیاس نیست)، چون آنها – در حال حاضر – برای عکاسی اکشن سریع و کم نور (به عنوان مثال، عکاسی خبری، ورزشی، حیات وحش، و مراسم عروسی) نقطه اتکاء هستند.
[عکاسی با فوکوس خودکار ]

من با هر دو سیستم کانن و نیکون زیاد کار کرده ام (هر کدام از آنها نقاط قوت و ضعف خودش را دارد)، اما طبق تجربه شخصی من، نیکون در زمینه به دست آوردن فوکوس سریع و دقیق در شرایط نامطلوب و نور کم با سوژه های در حال حرکت، بهتر است.

من اغلب با استفاده از نور موجود، لنزهای ثابت، و دیافراگم های باز – معمولا بین f/1.4 و f/2.8 – عکس می گیرم. در مورد ثبت لحظات کلیدی برای مشتریان مراسم عروسی، احتمال از دست دادن عکس ها بسیار زیاد است.

من به سرعت و دقت و تلاش برای ثبات نیاز دارم. من باید بتوانم آن لحظات تعیین کننده را همانطور که نمایان می شوند ثبت کنم، اما تصاویر شارپ نیز می خواهم. هیچ چیزی بیشتر از ثبت یک محتوای عالی که کمی خارج از فوکوس باشد، مرا ناامید نمی کند.

مسئله فوکوس دقیق، هنگام فوکوس بر روی سوژه های نزدیک به لنز یا هنگام استفاده از لنزهای سریع با دیافراگم های باز، حتی بیشتر برجسته می شود. در این موارد، درک کامل و جامع مُدهای فوکوس خودکار و نقاط AF دوربینتان از هر چیزی مهم تر است.
[عکاسی با فوکوس خودکار ]

هنگام ثبت سوژه های ثابت یا دارای حرکت آهسته، من با AF-S بهترین نتایج را به دست می آورم. من از نقطه فوکوس مرکزی دوربین استفاده می کنم، که دقیق ترین و قابل اطمینان ترین نقطه فوکوس خودکار AF)) محسوب می شود. من فوکوس را با نقطه AF مرکزی به دست آورده و قفل می کنم، سپس دوباره سریع ترکیب بندی می کنم و عکس می گیرم.

دوربین های امروزی مجهز به نقاط فوکوس خودکار (AF points) زیادی هستند. بسته به این که از چه مدل دوربینی استفاده می کنید، می توانید تا ۱۵۳ نقطه را انتخاب کنید. نقاط AF معمولا زمانی که دکمه کنترل شاتر تا نیمه فشار داده می شود، با رنگ قرمز یا سبز، روشن می شوند.
مُدهای فوکوس (هم برای نیکون و هم کانن)
[عکاسی با فوکوس خودکار ]
(AF-A)Autofocus Automatic در نیکون | AI Focus AF در کانن

در مُد (AF-A)Autofocus Automatic ، دوربین صحنه را تحلیل و بررسی کرده و تعیین می کند که از کدام نقطه/نقاط AF استفاده کند. بر اساس این که سوژه حرکت می کند یا ثابت است، برای به دست آوردن فوکوس، به طور خودکار بین AF-S و AF-C جابجا می شود.
Single Servo AF (AF-S) در نیکون | One-Shot AF در کانن

در مُد Single-Servo AF (AF-S)، نقطه AF انتخاب شده فوکوس را بر روی سوژه قفل می کند، تا زمانی که دکمه کنترل شاتر تا حدی فشرده باقی بماند. قفل فوکوس معمولا با روشن شدن یک دایره توپر در منظره یاب نشان داده می شود.

هنگامی که فوکوس به دست آمد و قفل شد، صحنه مجددا بدون از دست دادن فوکوس بر روی سوژه(های) انتخابی ترکیب بندی می شود. این مُد AF برای سوژه هایی که ثابت هستند، ایده آل است.
Continuous Servo AF (AF-C) در نیکون | AI Servo AF در کانن

در فوکوس Continuous Servo AF (AF-C)، دوربین به فوکوس کردن (و تنظیم فوکوس) بر روی نقطه AF انتخاب شده ادامه می دهد، تا زمانی که شاتر فعال شود. این مُد AF برای سوژه های در حال حرکت ایده آل است.
مُد AF Area (نقاط AF)

علاوه بر این مُدهای فوکوس، دوربین های DSLR نیکون و کانن مجهز به نقاط AF متعدد و گزینه های مُد ناحیه AF می باشند.
[عکاسی با فوکوس خودکار ]
مُدهای AF Area در نیکون

نیکون به شما اجازه می دهد تا گزینه های مُد ناحیه AF زیر را انتخاب کنید:

Single Point – عکاس یک نقطه AF تنها را به صورت دستی تعیین می کند، و دوربین در نقطه AF انتخاب شده بر روی سوژه فوکوس می کند، که برای سوژه های ثابت بهترین گزینه است.

Dynamic Area – عکاس نقطه AF را به صورت دستی تعیین می کند، مانند Single Point AF (بالا). با این حال، اگر سوژه حرکت کرده و ناحیه نقطه AF انتخاب شده را ترک کند، دوربین بر اساس نقاط AF اطراف تنظیم می شود و مطابق با آن مجددا فوکوس می کند. این گزینه برای سوژه هایی که به طور غیر قابل پیش بینی حرکت می کنند، بهتر از همه عمل می کند.

Auto – دوربین تعیین می کند که کدام نقطه AF شامل سوژه است و به طور خودکار فوکوس می کند.

۳D – عکاس نقطه AF را به صورت دستی تعیین می کند. هنگامی که دکمه کنترل شاتر تا حدی فشرده می شود، و دوربین فوکوس را به دست می آورد، عکاس صحنه را دوباره ترکیب بندی می کند، و دوربین به صورت خودکار به یک نقطه AF جدید جابجا می شود تا فوکوس را برای سوژه انتخاب شده حفظ کند.
مُدهای AF Area در کانن

گزینه های AF Mode کانن بسیار شبیه به نیکون هستند، اما بیشتر مبتنی بر گروه های نقاط AF برای دستیابی به فوکوس می باشند.

AF Point Expansion – این مُد به شما اجازه می دهد تا برای سوژه هایی که در حال حرکت هستند یا کنتراست زیادی برای به دست آوردن فوکوس سریع ندارند، یک نقطه AF اولیه را همراه با ۴ یا ۸ نقطه AF دیگر در اطراف آن انتخاب کنید.

Zone AF – این گزینه خوشه ای از ۹ یا ۱۲ گروه نقطه AF قابل حرکت برای دستیابی به فوکوس بر روی نزدیکترین سوژه ای که در ناحیه انتخابی شما قرار می گیرد، فراهم می کند.

Auto AF Point Selection – در این مُد، تمام نقاط AF فعال هستند و بسیار شبیه به مُد ۳D AF نیکون، فوکوس را ردیابی می کنند.

اگر شما هم مثل من باشید، این گزینه ها می توانند هیجان انگیز، اما فوق العاده سخت باشند. بنابراین، از شما می خواهم که یک نفس عمیق بکشید و ادامه مطلب را بخوانید. چون در ادامه در مورد کاربردهای عملی و استفاده از این اطلاعات در محل عکاسی صحبت می کنم.

من در درجه اول یک عکاس پرتره و مراسم عروسی هستم که وسواسش برای ایجاد تصاویر شارپ به تجربیات زیادی در طول ۲۰ سال فعالیت حرفه ای اش منجر شده است. من با هر ترکیب بدنه DSLR و لنزی که بتوانید تصور کنید کار کرده ام و چیزی که می خواهم به شما بگویم یک راز نیست؛ یک تاییدیه است.
کالیبراسیون لنز

اول، من بهترین فوکوس و وضوح تصویر خود را با استفاده از لنزهای اختصاصی ثابت به دست آورده ام. کالیبراسیون لنز مناسب نیز در دستیابی به نتایج مطلوب با ترکیب DSLR ها و لنزهای اختصاصی – هم ثابت و هم زوم – سودمند است. کالیبراسیون لنز اولین گامی است که باید برای دستیابی به ثبات و دقت در زمینه فوکوس بردارید.

نیکون در برخی از بدنه DSLR های حرفه ای جدیدتر خود تنظیم دقیق فوکوس خودکار را ارائه می دهد (AF fine-tuning)، و من نمی توانم بگویم که چه ابزار ارزشمندی است. کانن نیز به عکاسان خود اجازه می دهد تا لنزهای حرفه ای خود را با بدنه های حرفه ای تنظیم و کالیبره کنند (AFMicroadjustment)، اما در حال حاضر این قابلیت هنوز یک فرآیند دستی است.
[عکاسی با فوکوس خودکار ]

می دانید که هیچ ترکیب بدنه دوربین و لنزی کامل و بی نقص نیست و تمام ترکیبات بدنه/لنز می توانند از کالیبراسیون لنزهای شما نفع ببرند. شما چه یک دوربین جدیدتر داشته باشید که به شما اجازه دهد به صورت خودکار کالیبره کنید، و چه یک سیستم قدیمی تر داشته باشید و مجبور باشید کالیبراسیون لنز را به صورت دستی انجام دهید، این کار لازمه ایجاد تصاویر شارپ همیشگی است.

من در زمینه کار با نقاط AF و مُدهای AF تجربه زیادی دارم. من متوجه شده ام که فوکوس نقطه مرکزی، و Single-Servo AF (AF-S) برای اشیاء ثابت یا دارای حرکت آهسته، باثبات تر از هر ترکیب موجود دیگری از نقطه AF و مُد فوکوس است.

من ترجیح می دهم از نقطه AF مرکزی برای به دست آوردن و قفل کردن فوکوس استفاده کنم، سپس برای ثبت تصویر نهایی مجددا صحنه را ترکیب بندی کنم، به جای این که از نقاط AF که به لبه منظره یاب نزدیک تر هستند استفاده کنم. من همیشه به این روش عکس نمی گیرم، اما از طریق مقایسه فهمیده ام که این روش سریع تر و قابل اطمینان تر است و فوکوس نیز در عکس ها دقیق تر می باشد.

نقاط AF و مُدهای فوکوس دوربین شما به شدت وابسته به کنتراست موجود در صحنه می باشند. نقطه AF مرکزی کنتراست را تشخیص می دهد و در نتیجه سریع تر و دقیق تر از نقاط نزدیک به لبه منظره یاب یا تصویر، فوکوس را به دست می آورد.

علاوه بر این، نقاط AF مرکزی نقاط فوکوس متقاطع (cross-type) هستند، که قادر به فوکوس کردن به صورت خطی در دو جهت افقی و عمودی می باشند.
فوکوس بر روی سوژه های در حال حرکت
[عکاسی با فوکوس خودکار ]

من متوجه شده ام که هنگام فوکوس کردن برای سوژه های در حال حرکت، استفاده از Continuous-Servo AF (AF-C) همراه با مُد Dynamic Area AF (نیکون) یا Zone AF (کانن)، حتی در شرایط نور بسیار کم نیز بهترین و باثبات ترین نتایج را ارائه می دهد.

به خاطر داشته باشید که مُدهای Dynamic و Zone AF اجازه انتخاب گروه های نقاط AF اعم از گروه های ۸-۴ نقطه ای را برای حفظ ردیابی فوکوس مداوم برای سوژه های در حال حرکت به شما می دهند.

هنگامی که من کمی از سوژه های در حال حرکت دورتر باشم، متوجه شده ام که عکاسی در Continuous-Servo AF (AF-C) همراه با مُد ۳D area AF (نیکون) یا Auto AF (کانن) باثبات ترین نتایج را ایجاد می کند.

به عنوان مثال، هنگامی که من از اولین رقص عروس و داماد عکس می گیرم، از مُد ۳D AF-C استفاده می کنم، چون به من اجازه می دهد تا به دوربین بگویم که می خواهم کدام سوژه(ها) در فوکوس باشند و آن فوکوس را همانطور که سوژه(ها) در کادر حرکت می کنند به طور پیوسته حفظ می کنم، یا خودم صحنه را دوباره ترکیب بندی می کنم.
عکاسی پرتره

من فکر می کنم که مهم ترین چالش های فوکوس در گرفتن عکس های پرتره یا کلوزآپ از جزئیات با لنزهای بلندتر (۵۰mm یا بزرگتر) در دیافراگم های f/1.2-f/2.8 به وجود می آیند. اینجاست که حرفه ای ها از آماتورها تفکیک می شوند.

بسیاری از عکاسان می خواهند به یک جلوه بصری برجسته (بوکه) که هنگام عکاسی از یک سوژه با دیافراگم بسیار باز (f/1.2-2.8) می بینیم دست یابند، و در چشم ها فوکوس به دست آورند. در این موارد، احتمال خطا بسیار زیاد است. گاهی اوقات شما تنها یک سانتیمتر وضوح (شارپنس) می بینید – و اگر آن را از دست بدهید، تصویر غیر قابل استفاده می شود (حداقل به نظر من).

اغلب از من سوال می شود که آیا ترفندی برای رسیدن به وضوح چشم در عکس های پرتره در چنین عمق میدان کمی وجود دارد. «ترفند» این است که بدانید تمام تجهیزات شما چطور کار می کنند. بدانید هر لنز با بدنه ای که با آن جفت شده چطور کار می کند، و هنگام عکاسی با عمق کم برای آن سوژه یا صحنه خاص، کدام نقطه AF یا مُد فوکوس بهترین نتایج را ایجاد می کند.

این مورد را در نظر بگیرید: هنگام عکاسی با لنز ۸۵mm تنظیم شده بر روی f/1.8 با سوژه ای که در فاصله ۱ متری دوربین قرار دارد، شما تنها حدود ۱٫۳ سانتیمتر عمق میدان دارید. اگر از نقطه AF مرکزی در مُد AF-S برای تنظیم، و قفل کردن فوکوس استفاده کرده، و قبل از ثبت تصویر آن را مجددا ترکیب بندی کنید، تقریبا بعید است که سطح فوکوس باریک شارپ شما در جایی که ابتدا فوکوس را قفل کردید، قرار گیرد.

این علم مثلثات پایه است.

تغییر جزئی زاویه دوربین در اثر ترکیب بندی مجدد (یا حتی نفس کشیدن)، به طور چشمگیری بر سطح فوکوس تاثیر می گذارد (آن را تغییر می دهد)، که باعث می شود گونه، بینی، یا چانه (به جای چشم ها) در فوکوس قرار گیرند.

بنابراین شما به استراتژی خلاقانه تر و موثرتری نیاز دارید، مگر این که بخواهید در تمام پرتره هایی که با یک دیافراگم کم عمق می گیرید، چشم های سوژه درست در مرکز کادر قرار گیرند.

طبق تجربه من، استفاده از Continuous Servo AF (AF-C) و انتخاب گروهی از ۴ تا ۶ نقطه Dynamic AF در نزدیکی چشم بهترین راه برای به دست آوردن وضوح چشم در این سناریو است.

با این حال، من متوجه شده ام که عکاسی در مُد Continuous Frame یا High-Speed و اعمال تنظیمات جزئی بر روی فوکوس به صورت دستی در حالی که شاتر فعال است، تنها راه مطمئن برای ثبت حداقل ۱ یا ۲ فریم است که در آن چشم ها کاملا شارپ هستند.
نتیجه گیری

فوکوس خودکار یک ابزار قدرتمند و راحت است که به پیشرفت و ارتقای عکاسی به جایی که من ۲۰ سال پیش هیچ وقت نمی توانستم تصور کنم، کمک کرده است.

با این حال، با وجود تمام چیزهای مکانیکی و ساخت بشر، هنوز هم ضعف ها و محدودیت هایی وجود دارد. از این گذشته، در مورد تخیل یا تمایلات خلاقانه ای که ما را قادر – و مجبور – به فراتر بردن آن ابزارها از محدودیت هایشان برای رسیدن به نتایج مطلوب و مورد نظر می سازد، هیچ محدودیتی وجود ندارد؛ چیزی که تنها زمانی امکان پذیر است که ما دانش نحوه کار این ابزارها را داشته باشیم.

همانطور که قبلا در این مقاله گفتم، فوکوس خودکار و سیستم های AF فوق العاده پیچیده هستند. این موضوع برای بسیاری از عکاسان – چه تازه کار و چه حرفه ای – جذابیت و ارزش زیادی دارد.

همچنین یک تکنولوژی به سرعت در حال تحول است، که به این معنی است که آنچه ما امروز می دانیم ممکن است فردا دیگر کاربردی نداشته باشد. متغیرها و عوامل زیادی بر دقت و ثبات AF تاثیر می گذارند. یک مقاله به تنهایی هیچ وقت نمی تواند به تمام این جنبه ها بپردازد.

امیدوارم که با این آموزش عکاسی توانسته باشم اطلاعات مفیدی ارائه دهم که الهام بخش شما برای بیشتر کردن مهارت هایتان باشد. ما به عنوان عکاس برای انتقال دیدگاه و صدای خود بر تکنولوژی متکی هستیم، بنابراین نه تنها مهم بلکه لازم است که تکنولوژی را درک کنیم – تا بتوانیم در هنر خود پیشرفت کنیم.

نویسنده: پاول ون هوی (Paul Van Hoy)

منبع:

لنزک


امتیاز : نتيجه : مجموع 0 امتياز توسط 0 نفر

نوشته شده در یکشنبه ۴ آذر ۱۳۹۷ساعت 2:13
توسط آتلیه کودک | تعداد بازديد : 3 | لينك ثابت
برچسب ها : عکاسی,راهنمای عکاسی,آموزش عکاسی,
آخرين مطالب ارسالي
» 5 کار شگفت‎انگیزی که می‎توانید با تکنیک پنینگ در عکاسی انجام دهید قسمت سوم (چهارشنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۰۹)
» 5 کار شگفت‎انگیزی که می‎توانید با تکنیک پنینگ در عکاسی انجام دهید قسمت دوم (چهارشنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۰۸)
» 5 کار شگفت‎انگیزی که می‎توانید با تکنیک پنینگ در عکاسی انجام دهید قسمت اول (چهارشنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۰۷)
» عکاسی HDR چیست و چطور می‎توانم با دوربینم آن را انجام دهم؟ قسمت سوم (سه شنبه ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۱۵)
» عکاسی HDR چیست و چطور می‎توانم با دوربینم آن را انجام دهم؟ قسمت دوم (سه شنبه ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۱۴)
» عکاسی HDR چیست و چطور می‎توانم با دوربینم آن را انجام دهم؟ قسمت اول (سه شنبه ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۱:۱۳)
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت آخر (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۳)
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت دوم (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۲)
» آموزش ماسک های روشنایی قسمت اول (دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۳:۰۱)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت آخر (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۴)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت دوم (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۳)
» 10 نکته عکاسی با موبایل قسمت اول (یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۰۲)
» آموزش استفاده از فوکوس انتخابی در عکاسی ماکرو (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۹)
» ۶ روش و نکته آسان برای بهبود عکاسی منظره قسمت آخر (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۸)
» ۶ روش و نکته آسان برای بهبود عکاسی منظره قسمت اول (شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۶:۰۷)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی قسمت آخر (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۱۱)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی قسمت دوم (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۱۰)
» آموزش عکاسی پرتره احساسی کم نور با نور طبیعی (پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۲:۰۹)
» درک مفهوم طول کانونی در 4 مرحله ساده قسمت آخر (چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۵۶)
» درک مفهوم طول کانونی در 4 مرحله ساده قسمت اول (چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۷ | ۰۴:۵۵)
نويسندگان
خبرنامه
جستجو
آمار و ارقام سايت
» تاريخ : پنجشنبه ۰۶ تیر ۱۳۹۸
» بازديد امروز : 6
» بازديد ديرور : 261
» بازديد ماه گذشته : 477
» بازديد سال گذشته : 3104
» كل بازديد : 7395

» كاربران آنلاين : 1
» كاربران عضو آنلاين : 0
» كاربران ميهمان آنلاين : 1

» مجموع مطالب : 859
» مجموع نظرات : 28
» تعداد اعضاي سايت : 0

» آي پي شما : 34.228.185.211
» مرورگر : unknown
» سيستم عامل : unknown

» ورودي هاي گوگل امروز : 0
» ورودي هاي گوگل ديروز : 9

» آخرين بروزرساني : ۱۳۹۸/۰۲/۰۳
تبلیغات متنی
خريد بک لینک در تمام وبلاگها
کپسول آتش نشانی
کولرگازی ارزان
تبلیغات در شبکه های اجتماعی
خرید گیفت کارت
آموزش آشپزی ایرانی
کولرگازی
خرید پیج اینستاگرام
ساخت استخر
طراحی لوگو
آموزش زبان انگلیسی
کولرگازی